"แบบนั้นเองสินะครับ"
"ก็คงขอให้โชคดีนะครับ"
"วันนี้คุณทำได้ดีนะครับพักผ่อนก่อนได้นะครับ"
ตัวของเขาก็ยิ้มตามนิสัยคนยิ้มเก่ง
"ทำหน้าบึงตึงแบบนั้นมีเรื่องลำบากใจหรอครับ"
ตัวของเขาที่เห็นนักกีฬาเดินออกมาในฐานะที่เป็นฝ่ายสวัสดิการเลยหยิบกล่องแซนวิชแล้วเดินไปหา
"ขอบคุณที่เหนื่อยนะครับ"
(ขอโทษทีมาอวยพรช้าครับ🤣)
(สุขสันวันเกิดครัยถจะขอโทษด้วยครับ😭)
"งั้นคงไว้เจอกันครับ"
จากนั้นตัวจองเขาได้โบกมือและเดินจากไป
"งั้นก็คงขอให้โชคดีนะครับผมจะเล่าให้คุณฟังทั้งหมดเลย"
"แล้วผมจะซื้อขนมให้นะครับ"
"ได้ครับ"
"งั้นหาของกินมั่ยครับ"
ตัวของเขาได้ถามกับอีกฝ่ายดู
"ผมว่าจะกลับฮอกไกโดนะครับ"
"แล้วจะไม่กลับมาจนกว่าจะเปิดเทอมร์นะครับ"
ตัวของโควกะได้พูด
"แล้วคุณเอรินะละครับ"
"ชอบครับ"
ตัวของเขาตอบกลับไป
"แล้วคุณชอบมั่ยครับ"
"แบบนั้นเองสินะครับ"
"งั้นเราเดินเล่นกันมั่ยครับ"
ตัวของเขาได้ตอบกลับไปเพราะแค่เดินเล่นเองคงไม่มีอะไรแต่ในใจไปไหนก็ได้นะ
"ผิดปกติหรอครับ"
"ก็ไม่นะครับ"
เจ้าตัวยิ้มตอบกลับไปแบบเป็นมิตร
"ตอนนี้ก็ปกตินะครับรุ่นพี่อาจจะแค่แปลกในสายตาคนอื่นก็ได้'
"ส่วนผมมองว่ารุ่นพี่ดูแล้วเป็นคนมีสเน่ห์นะครับ"
"ไม่เหมือนใครดี"
"ดูน่าสนุกจังเลยนะครับ"
"คุณชอบเทศการสินะ"
ตัวของเขามองความร่าเริงของเธอใกล้ๆและเดินไปด้วย
"ขอโทษด้วยครับ"
ตัวของก้มหัวขอโทษ
"แต่รุ่นพี่เนี่ยดูเป็นคนจริงจังดีนะครับ"
"ผมริวซากิโควกะครับ"
"ได้สิครับ"
เมื่ออีกฝ่ายบอกว่าอยากกินอะไรเขาก็ไม่ปฏิเสธ
"งั้นไปกันเถอะครับ"
"อ่าวจริงด้วย"
ตัวของเขามองดูตัวเองก็พึ่งนึกได้
"คงจะเป็นแบบนั้นละสิ"
"พอดีนัดคนรู้จักแต่เจ้าตัวมีธุระอื่นนะ"
ตัวของหัวเราะแห้งๆเพราะดันมาเสียเที่ยวนะ
"โควกะเองครับ"
ตัวของเขาโบกมือและเปิดไฟฉ่ายให้เห็นหน้าตัวเอง
"สวัสดียามดึกนะครับ"
(มาปักครับ)
[ขอปักนะครับ]
ตัวของชายในชุดกิโมโนร่างสูงในมือมีอดอกไม้ไฟว่าจะมาแล้วไปแต่เจอคนเข้าก่อน
"สวัสดีครับแต่แต่งมาเต็มยศเลยนะครับเนี้ย"
"ไม่เป็นไรครับ"
ตัวของเขาได้ตอบกลับไปเพราะชุดของอีกฝ่ายมันดูดีไม่ใข่การชมเพราะมารยาทแต่เป็นการชมอย่างจริงใจ
"ขอบคุณนะครับที่มอบเวลาของคุณให้กับคนอย่างผม"
ตัวของเขายิ้มตอบกลับไปให้อีกฝ่าย
"รุ่นพี่เอรินะมีที่อยากไปเป็นพิเศษมั่ยครับ"
"ได้นะครับผมก็ชอบเหมือนกัน"
ตัวของโควกะตอบไม่ลังเล
"ของคาวก็ได้นะครับอูด้งนี่อร่อยดีนะครับ"
"ส่วนผมชอบทงคัตสึกับแกงกะหรี่ครับแต่อน่างอื่นกินได้หมดครับบ"
"ไปกันเถอะครับ"
#THK_EVENT04 #THK_ดอกไม้ไฟ
[ #THK_โรลเปิด | แยกรูท | 19:00 น. ]
เสียงเจี๊ยวจ๊าวเล็กๆแว่วตามสายลม คล้ายกับเสียงเด็กเล็กกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่เดินเข้าไปใกล้กลับพบเพียงแค่ชายคนนึงที่ยืนอยู่เพียงคนเดียวข้างร้านขายหน้ากากที่ไร้ซึ่งเจ้าของร้าน
มือเรียวลดหน้ากากที่ปิดบังใบหน้าออกเพื่อดูใครคนตรงหน้าเป็นใคร เขามองมาที่คุณโดยไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่ยิ้มให้
+
"ขอบคุณนะครับแต่การที่เจอคนหลายแบบมีทั้งดีและไม่ดีผมว่ามันก็ให้ข้อคิดนะครับ"
ตัวของเขาที่พูดก็นึกถึงเรื่องที่ตัวเองเจอและคนต่างๆในชีวิตทั้งดีและไม่ดี
"แต่ผมดีใจที่เจอคนแบบคุณนะ"
"แต่เจอกันแบบนี้ดีนะครับแบบบังเอิญเจอลุ้นดีนะครับ"
(ขอบคุณเช่นกันครับบ)
"ไม่เป็นไรหรอกครับผมว่าก็เหมือนทำเนียมนะครับ"
ตัวของโควกะได้ยืนมองอีกฝ่ายที่นั้ง
"ได้สิครับ"
"แล้วรุ่นพี่ชอบกินอะไรหรอครับ"
"อ่อจำได้แล้ว"
"ไม่เป็นไรหรอกครับแค่ช่วยคนที่ลำบากเอง"
"ทางนี้ก็ดีฝจที่มีคนเจอนะครับ"
"เพราะได้ช่วยก็ถือว่าดีแล้วครับ"
ชายหนุ่มหลังจากเดินในงานมาจนเบื่อแล้วว่าจะกลับแต่เจอรุ่นพี่คนนึง
"สวัสดีครับ แต่รุ่นพี่ชื่ออะไรนะครับ"
ตัวของเขาเหมือนจะจำชื่อรุ่นพี่ไม่ได้นะสิ
ก่อนจะทำหน้าแบบซื่อบื้อใส่
"สังเกตแล้วสินะครับ"
"ใช่ครับแต่คุณเอรินะแต่ยังไงก็ดูดีนะครับเป็นคนที่แต่งอัไรก็ดูดีหมดจริงๆ"
ตัวของเขาพูดกับอีกฝ่ายและชมไปด้วย
"จะว่าไปอยากไปไหนมั่ยครับแบบเดินเล่นนะ"
#THK_RPG
(หากนี้ไม่ใช่บาร์เทนเดอร์หน้าตายด้านที่สุด)
พ่อค้าที่ของน้อยครับ #THK_RPG
