Watanabe Ran

〖 เทศกาลแห่งการชักชวน 〗
#SKZ_Festivalclub

ยินดีต้อนรับสู่สัปดาห์แห่งการชักชวน คุณกำลังใช้ชีวิตธรรมดาหลังจากผ่านเรื่องแย่ ๆ มาเป็นระยะหนึ่ง มันอาจสลักลึกลงไปในจิตใจจนยากจะฟื้นฟู

กระทั่งคุณได้ยินเสียงตามสายที่ทำให้ชีวิตดูมีสีสันขึ้นอีกครั้ง

docs.google.com/document/d/1...

แบบสอบถามเกี่ยวกับ Event : คืนพิพากษาโลหิต Day 1 แบบสอบถามเกี่ยวกับ Event คืนพิพากษาโลหิต เพื่อเก็บข้อมูลสำหรับอีเว้นท์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

[ แบบฟอร์มสอบถามเกี่ยวกับความพึงพอใจ ]

ทางทีมงานได้จัดตั้งฟอร์มสอบถามขึ้นมาเพื่อให้ลูกมูได้แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับอีเว้นท์พิพากษาที่ได้จัดไปเมื่อวันพุธที่ 4 กุมภาพันธ์
สามารถกรอกความพึงพอใจหรือข้อเสนอแนะให้กับทีมงานได้ฟอร์มด้านล่าง

: แบบฟอร์มจะไม่มีการเปิดเผยคำตอบให้เห็น

ขอบคุณสำหรับทุกความเห็นค่ะ

docs.google.com/forms/d/e/1F...

#SKZ_Shokuharai

“ไม่น่าเลย เด็กน้อยผู้น่าสงสาร เธอไม่ควรได้รับโอกาสนี้ด้วยซ้ำ“

เสียงของหญิงชรากระซิบข้างหูของเธอ
ในขณะที่มือทั้งกำลังพนมมือตามคำสั่ง

สิ้นสุดเสียง ภาพในหัวก็เล่น

ภาพที่เธอเห็นคือ ตัวเองยืนอยู่บนเก้าอี้ ในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆที่ช่องหน้าต่างเสาเรียงรายไว้ ราวกับว่าไว้กันไม่ให้ตัวเธอออก เธอเห็นตัวเองลอยอยู่บนพื้น แล้วเธอก็ได้สติอีกครั้ง เมื่อรู้สึกถึงความหนักหน่วงตรงคอ
(+)

3-B | ลงสมัครตำแหน่งคณะกรรมการห้อง

" ลงสมัครตำแหน่งหัวหน้าห้อง.. "
" ชิไรชิ ริว ครับ.."

"ถ้าผมพอจะช่วยซัพพอร์ตทุกคนได้ ผมก็ยินดีครับ.. "

#SKZ_Shokuharai

[ เปิดโรล/แยกรูท | หลังจบพิธีปฐมนิเทศน์ | นอกหอปอระชุม ]

บ้างที่คุณอาจจะสังเกตหล่อนมาได้สักพักหรือไม่ได้สังเกตเลย???

เอาเป็นว่ามีหญิงสาวผู้ที่ยังคงสวมหน้ากากจิ้งจอกกำลังพยายามสุดความสามารถในการผูกโบว์ชุดนักเรียนอยู่ แต่ดูเหมือนทำให้ตายอย่างไงก็ทำไม่ได้รอบที่ 1 ผ่านไปและรอบที่ 4 —-

แต่เธอก็ทำอย่างไม่ย่อท้อ—!!

“เฮ้อ”
อ่ะดูเหมือนจะยอมแพ้ซะแล้วละทันใดนั้น

#SKZ_Shokuharai
[Story]

เสียงกระซิบมากมายสอดแทรกเข้ามาในโสตประสาท

จับเป็นศัพท์ไม่รู้ความ ยิ่งฟังเข้านานๆก็ยิ่งรู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมา

พอตั้งใจฟังดี ๆ

เสียงกระซิบเริ่มจับใจความได้

แต่ทำไม…

เสียงถึงฟังดูคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก
ราวกับว่า…

มันคือเสียงของเราเอง

(+)

2月5日 | โรลเปิด
ทางเดินบริเวณห้องเรียน

โอทสึกะ อายาเมะ ไม่อาจเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ถึงเรื่องราวในคืนที่ผ่านมา

ไม่ว่าจะเป็นสาวน้อยคนหนึ่งที่เธอลงมือ ██ ด้วย ██
ไม่ว่าจะเป็นกลิ่นคาวเลือดที่ไหลนองเต็มพื้นก่อนสติของเธอจะดับวูบ

แต่ถึงกระนั้น

วันนี้เด็กสาว
ก็ยังมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า ดวงตาสีแดงของเธอสุกสกาว

ราวกับว่ามีเรื่อง [ดีๆ] เกิดขึ้นกับเธอ

📍[ #SKZ_commu ]

รู้สึกเหมือนตื่นสายจากสักสิ่งที่ไม่เคยรอ

ผมพยายามเติมเต็มช่องว่าง—แต่ก็ไม่รู้ว่าต้องเติมด้วยอะไร

ผมไม่แน่ใจ ว่าตอนที่ได้หลับนานๆ—ผมทิ้งอะไรไว้ข้างหลัง

君島 隆三 Kimijima Ryuzo
1-B | 175—56

Doc in bio

โค โรล ฯ = dm ยิปปี้

#SKZ_HigetsuDay1

## TW เลือดนิดหน่อย ##

ไม่รู้ว่าของที่ตัวเองได้มามันไม่ถนัดมือหรืออะไรก็ตาม เธอไม่พอใจกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นอย่างมาก แต่ยังไงซะก็ยังมีรอบต่อไปอยู่นะ

สู้ๆนะซารินะ😌!!

@ayame-skz.bsky.social

#SKZ_Shokuharai

โรลเปิด | แยกรูท

หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย

เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า

ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย

ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง

| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?

#SKZ_Shokuharai

-พิธีปฐมนิเทศ- | Story 01

เสียงบางอย่างดังขึ้นโดยไม่มีที่มา
แหลม บาด และสั่นสะเทือนลึกเข้าไปถึงกะโหลก
ราวกับกระดูกกำลังถูกบิดอยู่ข้างหู

ซาคุสะสะดุ้งเฮือก ร่างทั้งร่างเกร็งแข็งในเสี้ยววิ ก่อนจะเริ่มสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ลมหายใจขาดเป็นห้วง ๆ เหมือนกำลังถูกบีบ

เสียงที่ได้ยิน.. มันคุ้นเคยจนหัวใจหล่นวูบ

+

#SKZ_HigetsuDay1

ขณะที่กำลังพักผ่อนอยู่ในห้วงนิทรา ครั้นเมื่อลืมตาตื่นขึ้นตนกลับพบว่าร่างกายอยู่ท่ามกลางป่าใหญ่ไปเสียแล้ว

ความฉงนงุนงงฉายชัดบนใบหน้าคม สายตากวาดมองโดยรอบอย่างระแวดระวัง และในเวลาเดียวนั้นเอง ข้างกายกลับปรากฏขวานเล่มหนึ่งถูกวางไว้ใกล้ ๆ

+

〖 บทสรุปคืนพิพากษาโลหิตคืนที่1 〗
#SKZ_HigetsuDay1

อาวุธในมือคุณ... ได้ทำหน้าที่ของมันอย่างคุ้มค่าแล้วหรือยัง?
คนบาปเหล่านั้น... ได้รับการลงทัณฑ์ตามที่คุณปรารถนาแล้วหรือเปล่า?

คงไม่ได้ลืมไปใช่หรือไม่?
[หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป]

docs.google.com/document/d/1...

〖 Announcement Butterfly Effect 〗

ยินดีด้วย คำปรารถนาของผู้ลงทัณฑ์ Ỳ̸̔́͝?̷͆̈́͒̚-̴̄͛̿̈-̶͂͗͋͠-̴̳̫͂͜-̴́̽̇̍-̷͚̄̍̒-̶͈̘̥̈́-̷̬̓̈́͝-̷͛̓͘̚-̶̓͘͠͝-----̸͍͂̿̍-̴̅͒̌͘-̸̎͛̎̃-̷́̏́̊-̸--̂̍?̷̀̉̇͘?̷̓ เปนจรงแล้ว
การขอให้คนบาปทั้งหมดถูกล้างบาง (ในคืนวันพุธนี้)

#SKZ_Shokuharai

โรลเปิด | แยกรูท

"อะไรน่ะ..."

ทันทีที่ทุกอย่างจบลง เรย์นะกระชากหน้ากากออกอย่างรวดเร็ว ลมหายใจหอบกระชั้นจนตัวโยน ดวงตาเบิกโพลงสั่นระริก เสียงกระซิบที่ยังคงก้องอยู่ในหูสร้างความคลื่นเหียนจนแทบอาเจียน... มันมากเกินไป

'ฉันไม่ผิดสักหน่อย แค่ทำในสิ่งที่ต้องทำเองนี่นา'

"พูดเรื่องอะไรน่ะ"

+

#SKZ_Shokuharai
[เนื้อเรื่อง - ทานากะ มาซาโตะ (1)
'บทประพันธ์อาลัยแด่ผู้อาสัญ' 📖 ]

เศษเสี้ยวความทรงจำเริ่มประกอบหลอมรวมเข้ากันใหม่— ก่อเกิดเป็นภาพในช่วงวาระสุดท้ายของเขาเอง

แสงอาทิตย์ยามเย็นผาดส่องลงมา
กระทบกับร่างกายที่ไร้ลมหายใจ
เชือกนั้นก็รัดแน่นอยู่รอบคอ

เขาหายใจไม่ออก—
ทว่าก็ไม่ได้รู้สึกทรมานอย่างน่าประหลาด

#SKZ_HigetsuDay1
ต่อให้สิ่งที่นายทำลงไปมันจะเลวร้ายแค่ไหน แต่ฉันก็ไม่ได้ดีไปกว่านายเลย

ฉันไม่มีเหตุผลให้ต้องทำร้ายนาย

ไซอนจิ ไดคอน [ไม่ทำอะไร]

#SKZ_shokuharai
[ หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด ]

“ตรงนั้นน่ะ"

"ยังมีลมหายใจอยู่หรือเปล่าคะ”

เด็กสาวแปลกหน้าทักทายประหลาด

เพราะไม่รู้จึงเกิดคำถาม จึงใฝ่หาคำตอบ เป็นความสงสัยตามสัญชาตญาณของมนุษย์ ทั้งคุณและหล่อนต่างมาเดินสำรวจพื้นที่แปลกตา

ด้วยดวงตาหยียิ้ม เธอสังเกตคู่สนทนา เหมือนกับกำลังประเมิน หรือไม่ก็ตั้งสมมติฐานบางอย่างอยู่

#SKZ_Shokuranai

| เนื้อเรื่องบรรยาย | ( 𝟘𝟙 )

【 บันทึกปฐมนิเทศแห่งการเริ่มต้นใหม่—ฮิราโนะ ยูกิ 】

ท่ามกลางทุกอย่างที่โกลาหลในความเงียบงัน หน้ากากจิ้งจอกสีขาวโพลนที่ทุกคนใส่ ความกดดันที่โรยตัวในบรรยากาศเย็นเยียบหลังสิ้นเสียงประธานนักเรียน

「 จงพนมมือ.. และหลับตาลงเสีย 」
บรรยากาศที่อึดอัดอย่างบอกไม่ถูกในการรอคอยสิ่งที่ไม่รู้ทำให้ ฮิราโนะ ยูกิ หายใจติดขัดขึ้นมา

#SKZ_Shokuharai | [ Story ]

ตัวเรานั้นสวมหน้ากากตามคำสั่ง
สองมือยกขึ้นพนมไว้
และหลับตาลง

[ แปลกประหลาด ]

ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลพาเอาร่างกายให้เย็นเชียบ อึดอัดเสียจนหัวใจเต้นเร็วขึ้นมาไม่มากก็น้อย หายใจติดขัด

ไม่อาจได้ยินเสียงใดเลย ทั้งที่ตรงนี้มีคนอื่นอยู่มากมาย ขัดกับหลักความเป็นจริงเสียจนเริ่มกลัวขึ้นมา

ทำได้เพียงรอคอย เสียงใดเสียงหนึ่งดังขึ้นมาก็ยังดี

#SKZ_Shokuharai
ในหูไม่ได้ยินเสียงอย่างอื่นนอกจากเสียงกระซิบที่วกวนไปมา และภายในหัวก็มีแต่ความสงสัยที่มากซะจนเรียบเรียงไม่ถูก

’ พี่ไม่สมควรได้รับโอกาสหรอก ’

สิ้นเสียงลงภาพความทรงจำสุดท้ายก็ถาโถมเข้ามาใส่

ความรู้สึกผิด ความรู้สึกโกรธ ความรู้สึกเศร้า ทุกอย่างล้วนเกิดขึ้นภายในจิตใจของตัวเอง ณ ตอนนี้

ไม่สมควรได้รับโอกาสเหรอ ?
ฉันก็ยืนอยู่ตรงนี้แล้วนี่...แต่มันยังไงต่อล่ะ

#SKZ_HigetsuDay1

ในขณะที่กำลังหลับอยู่ในห้องของตนก็สะดุ้งตื่นเพราะลักษณะที่นอนแปลกไป บรรยากาศที่มืดมีเพียงแสงจากพระจันทร์และท้องฟ้าสีแดงชาด

หันมองไปรอบๆก็พบเพียงค้อนจึงเหยียบขึ้นมาด้วยความสงสัย

ทว่ากลับได้ยินเสียงแปลกๆจากที่ไกลๆความหวาดกลัวเริ่มเพิ่มขึ้นจนต้องรีบซ่อนตัวจากบางสิ่ง..

#SKZ_HigetsuDay1
( เวิ่นเฉยๆ )

นับตั้งแต่ตื่นลืมมาบนเกาะ
ก็มีเรื่องแปลกไม่ซ้ำวันให้พบเจอ

ในคืนวันพุธแรกที่เปลือกตาหนักอึ้ง
คล้ายต้องการจมลงนิทราโดยด่วน

ในฝันนั้นเราพบเจอเด็กสาวประหลาด

ก่อนจะตื่นขึ้นมา พร้อมกับธนูคิวโดข้างกาย

" อะไรอ่ะ ที่ไหนเนี่ย แล้วให้อันนี้มาทำไม "

" ให้ยิงใครก่อน ดึกขนาดนี้จะมองเห็นได้ไง "

#skz_shokuharai
[ โรลเปิด ] [ แยกรูท ]

[ 常世 ] .. คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับมันไหม ?
คนโบราณเชื่อว่าความตายไม่ได้อยู่ใต้ดิน แต่อยู่สุดขอบฟ้าโพ้นทะเล และ
พวกเขาเรียกวิญญาณที่หวนคืนมาว่า [稀人] หรือแขกผู้มาเยือน...

เหมือนกับพวกเรา ?

#SKZ_Shokuharai | เนื้อเรื่อง

ความมืด ตามด้วยความว่างเปล่า และผู้คน
เสียงฝีเท้าเคลื่อนไหว สับสน และหยุดนิ่ง

ใครกันจะให้คำตอบได้ ไม่ใช่คนข้างๆ ไม่ใช่แม้แต่ตัวเอง หรือจะเป็นหน้ากากจิ้งจอก หยิบมันขึ้นมา และสวมไว้บนหน้า

และแล้ว ความมืดอีกครั้ง

(๑/๕)

#SKZ_Shokuharai
•|โรลปิด w/ @haruma-skz.bsky.social |

หลังสิ้นสุดพิธีปฐมนิเทศ

ผู้คนก็เริ่มหลั่งไหลออกจากห้องโถงไป เสียงพูดคุยเริ่มก้องขึ้นเป็นช่วงๆจากนักเรียนที่เริ่มทักทายทำความรู้จักกัน

อากิโตะเผลอหันมองข้างกายด้วยความเคยชินราวกลับกำลังมองหาอะไรบางอย่าง แต่กลับชะงักลงเมื่อฉุกคิดได้

ก่อนจะก้มลงมองหน้ากากในมือ ยืนนิ่งจมอยู่ในห้วงความคิด

[+]

📌 #SKZ_Commu

“อยากคุยกับผมเหรอ?

… จำคนผิดรึปล่าวครับ”

二年生　A組
　友次・暖
Tomotsugi Dan

Doc in bio

#SKZ_shokuharai

โรลปิด | w/ @shunsaku-skz.bsky.social
ณ อาคารอเนกประสงค์

หลังพิธีปฐมนิเทศได้จบลงซักพัก ฝูงชนในอาคารก็เริ่มเบาบางลงเรื่อยๆ แต่เด็กหนุ่มผมสีเข้มยังคงนั่งอยู่ที่เดิม แม้เศษเสี้ยวความทรงจำเกี่ยวกับช่วงเวลาเมื่อครั้งยังมีชีวิตนั้นแทบไม่มีเหลืออยู่ แต่ความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาตอนนี้ก็มากกว่าที่ตัวเขาจะรับไหว…
(1/2)

#SKZ_commu

“โถ่—-มันก็คงความผิดของ ดิ—ฉันเองนั้นแหละค่ะที่คาดหวังกับคุณมากไปว่าคุณจะเข้าใจฉัน แต่เอาเถอะค่ะ”

[การที่เราตะเข้าใจกันมันไม่มีทางเป็นจริง—-มันไม่เคยมีอยู่แล้ว]

“เพราะฉะนั้นดิฉันจะถามอย่างไม่อ้อมค้อมเลยนะคะ“

“คุณยินยอมจะเป็น หมา ให้กับดิฉันไหมคะ”

[แต่ถึงอย่างนั้น
คงมีแต่การสร้างบาดแผลที่ทำให้เราเชื่อมต่อกัน]

————-

紅葉 芽衣 | โมมิจิ เมย์ | ปี 3 ห้องA