Ξuphrάsios . ݁₊ ⊹ . (busy)

(หายไปสักพักใหญ่แต่กลับมาขอแอบแปะๆอินอสที่จะทำเป็นโฟโต้การ์ดเทรด/แจกในงานCQ9เดือนหน้าคับ🤲🏻✨

📍สามารถมารับเเมวเป้าได้ที่ บูธG33-34 วันที่7-8 มีนา ได้เลยนะค้าบ🙌✨

ส่วนหายไปนานเพราะมีป่วยรอบ2กับปั่นของออกบูธนี่แหละค่ะ ค่อนข้างหนักหน่วงมาก ขอโทษโรลที่เค้าค้างไว้อาจจะไม่ได้ต่อแล้วนะคะ🥹)

"ขอบคุณในความหวังดี แต่เธอเดาถูกแล้ว ความสัมพันธ์ของผู้คนนี่ช่าง...พิศวงนะ"

เขาเอียงคอเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดนั้น

"งั้นเราก็คงจะเสียมารยาทเสียแล้วสิ ต้องขออภัยด้วย" เขาเอื้อมมือเข้าไปหาคุณ ราวกับเป็นการบอกว่าหากต้องการก็ส่งเจ้ากระรอกกลับคืนมาได้นะ

"เคยมีใครสักคนไม่พึงใจคำพูดน้้นจองเราน่ะ"
"ทั้งที่...มนุษย์ต่างเข้าใจยากขนาดนั้นแท้ ๆ เลยนะ"

เขาเอ่ยว่าเข่นนั้น พรที่เขาได้รับทำให้เขารับรู้อะไรได้มากกว่าปกติ แต่หลายครั้งที่มนุษย์ดันเป็นต้นกำเนิดของสัมผัสมากมายที่ชวนให้ปวดหัว

ช่างซับซ้อนและละเอียดอ่อน

"แล้วเธอล่ะ อยากเลี้ยงเจ้าตัวเล็กนี่ไหม?"

"ชอบสิ ♪" คงเป็นการยากหากยูฟราซิออสจะออกว่าไม่ขอบอะไรสักอย่าง หากมันเป็นสิ่งที่คู่สนทนาชอบ และขเาไม่ได้รังเกียจจนเกินไป เขาก็ตามน้ำได้หมดนั่นแหละ

"นำทางไปเลย~"
"ไท่ต้องกังวลเรื่องเส้นทางหรอกนะ เราไม่เดินชนหรอก"

(คลีนิคทันตกรรมใกล้ฉัน แอสคลีเพียสเดนทอลคลีนิค)

(อัญชลี วันทา อภิวาท)

#HOAPRAY

'ทิวลิปในสวนข้า ผลิบานรับแสง
เมื่อแดดอ่อนแห่งเดือนสามต้องกลีบ

แด่ท่าน ผู้ส่องสว่างมิเคยดับสิ้น
โปรดทรงรับดอกไม้เหล่านี้ไว้

และหากเป็นที่พอพระทัย
ขอจงแบ่งปันมันแก่บิดาของข้า
ผู้สถิตอยู่ในอ้อมแสงของท่าน'

ยามแสงแรกส่องผ่านวิหารแห่งอพอลโล่ ดามิอานอสหาได้เอ่ยถ้อยคำใด
เขาภาวนาในความเงียบ เคียงเสียงนกที่กู่ร้องรับรุ่งอรุณ แล้วจากไป... ก่อนจะมีผู้ใดรู้ว่าเขาเคยอยู่ตรงนั้น

#HOA_Commu

"อาา~ ใบไม้เต็มไปหมดเลยแหะ "

"อะ ใบไม้ติดหัวเจ้าแหน่ะ ข้าช่วยหยิบให้นะ "

Regulus | Son of Eurythion | Y1 | Chamber of Chaos | Kosm of Ares

Doc : (Not Complete )

[มาช้าแต่มาแล้วครับ(ธีสิสทำพิษ-) ฝากเอ็นดูเจ้าก้อนผ้ามอมแมมด้วยนะฮับ🥺🤲✨/(วาดในมือถือฮับ นิ้วเรืองแสงเป็นทองคำ☝️✨]

*ปักหมุดชั่วคราว*

#HOA_Commu

“You’re not as boring as I thought.”
“But, you’re not as bright… either.”

Argyros,Kosm of Hermes
Chamber of Chaos

Doc: docs.google.com/document/d/1...
_____________

[Talk-Co-Role 👌]
[ปากหนัก, เลือกปฏิบัติ ไม่สบายใจ dm ได้เสมอ]

"เธอมีเพื่อนงั้นหรือ? หรือครอบครัวกันนะ?" ยูฟราซิออสเอ่ยถามกระรอกอย่างทีเล่นทีจริง ก่อนจะปล่อยให้มันวิ่งไต่ไปบนท่อนแขนของคู่สนทนา

"ในบางครั้ง...เหล่าสัตว์ก็ช่างเรียบง่ายกว่ามนุษย์"
"ทั้งโลหิตไหลเวียน หรือการระรัวเต้นของหัวใจ มนุษย์ช่างมีหลายอย่างซุกซ่อนไว้เบื้องหลัง..."

รอยยิ้มของเขาแผ่วจางลงเล็กน้อย ก่อนจะรีบปัดป่ายมือไปมา

"อ่า...ช่างมันเถอะ เราเผลอพูดเพ้อเจ้อเสียได้"

"อย่าพูดอะไรใจร้ายเช่นนั้นสิ~ ไม่ได้สกปรกขนาดนั้นเสียหน่อย" ดูเจ้าแมวจะไม่ได้พยายามดิ้นหนีด้วยสิ

"เจ้าตัวน้อยก็ดูเป็นเด็กดีนี่นา ♪"

เขาวางเจ้าเหมียวเอาไว้บนพื้น ก่อนจะหยิบข้าวของออกมาจากกระเป๋า มันคือผ้าสะอาดและสมุนไพรบางชนิด ทั้งหมดนั่นห่อรวมกันในผืนผ้าอีกทีเพื่อป้องกันความสกปรก

"ยื่นมือมาเถิด เดี๋ยวเราช่วยทำแผลให้"

"เช่นนั้น...มันต่างอะไรจากเมื่อวานไหม?"
"หรือเมื่อวันที่ผ่านมา ดาวประกายพรึกฉายแสงล่าช้าไปงั้นหรือ?"

เขาเอ่ยถามอย่างไรเดียงสาเข่นนั้น และในแง่หนึ่งก็เป็นเหมือนการรอฟังความรู้จากอีกฝ่ายด้วยเช่นกัน

"ดีใจที่เธอได้ในสิ่งที่ค้องการนะ"

"เราคงจะ...เฝ้ามองดวงดาวต่ออีกสักพัก" เขาลุกขึ้นเพื่อให้เซอร์เซสเก็บผ้าปูพื้นไปได้

"เป็นเกียรติที่ได้พบในค่ำคืนนี้"

#HOA_Commu

{ Ἑλένη }

"อะ ขอโทษ... ข้าไม่ได้ตั้งใจนะ....."
"...ทำไมถึงเป็นแบบนี้ทุกทีเลย...ได้โปรดเถิด...เหล่าทวยเทพ..."
"ฮึก ฮืออออ !"

Helena, Daughter of Timotheus
Kosm of Demeter | Y3 | Chamber of Gaia
Major = วิชาการต่อกรกับคอสม์ (G019)

🌿❄️

Doc : shorturl.asia/uLiD6

📜 DM always open

(หลังคาฟิ้วหายไปแล้วค่ะ)

(ปักค่า!)

ความงามของฟากฟ้าเป็นสิ่งที่เขาจินตนาการเอาเองเสียส่วนใหญ่ ในฐานะคนที่มองไม่เห็น...และพรเองก็มีข้อจำกัด

"งั้นหรือ..."
"แต่หากเป็นฟากฟ้าที่ดารดาษ นั่นฟังดูงดงามทีเดียว"

"ในวันนี้ เธอมาเฝ้ามองดาราดวงไหนกันล่ะ?"

ฉับพลัน 'สัมผัส' ของเขาก็รับรู้ถึงแสงวูบหนึ่งที่พาดผ่านไป เหนือล้ำเกินขอบเขตของพร

"...ดาวตกงั้นหรือ?"

(มาดูรูปดี ๆ ก็เป็นแมวเป้าจริงด้วยแฮะ 😼🤏🏻 แมวเป้าตะมุตะมิ ขอหยุมพุงสักทีนะค—-)

"เพียงเอ่ยเผื่อไว้เท่านั้น ไม่ต้องสนใจหรอก" เพราะตำหนินี้ทำให้เขาได้รับคลื่นอารมณ์แปลก ๆ จากบางคน มันจึงเป็นนิสัยไปแล้วกับการถามออกไปตั้งแต่เนิ่น ๆ

"ขอไทคีโปรดคุ้มครอง...และคุ้มครองขนมปังก้อนต่อไปของเธอด้วย"

"จะไปตามกล่าวโทษคนที่ชนเธอคงจะสายเกินไป แต่ในฐานะที่ไม่ทันได้หยุดยั้งมัน เราขอชดเชยให้ได้ไหม?"

"มื้ออาหารสักมื้อ แลกกับขนมปังที่เสียไปด้วยความไม่รอบคอบของเรา"

เจ้ากระรอกไม่ได้เอ่ยตอบ...ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่ดี

"มิได้ ๆ พรของเราหาใช่การคุยกับสัตว์หรอกนะ"
"แม้ว่าการฟังเสียงพวกนี้จะทำให้เราอยากรู้ความหมายในบางครั้งก็ตามที" เด็กหนุ่มลุกขึ้นยินแล้วกันมายังคู่สนทนาอย่างเปี่ยมไมตรี รอยยิ้มนั้นยังนุ่มนวลและอ่อนโยน

"เราคุ้นเคยกับ 'สัมผัส' ของเธอ...สถาบันแห่งแอรีสสินะ?"
"เราเคยพูดคุยกันมาก่อนไหม?"