Cem Çetin

baz alındığı bir sınıf kavramına ve dolayısıyla kargaşasına dönüştü. Hangi açıdan bakarsanız bakın, her an ve zamanın sonunda bu düşünce paradigmasının bizleri, pesimist bir görünüm ve varoluş hikayesinin sürdüğü bir yaşam düzenine götürdüğü aşikardır.

'Çok kazanan' olmak isteyen alt ve orta sınıflar, bir şekilde bu çarkın içerisinde yer almak ve düzenin içersinde ki parayı elde edebilmenin türlü yollarını elbette deneyecekti. Nitekim, öyle de oldu. Özendirilen/yüceltilen/büyüleyen zenginlik, sahip olduğu lüks materyalin/maddenin +

Mutluluk=Para kavramı elbette Neo-kapitalizm'in yarattığı dünya düzeni içerisinde pazarlanmalıydı. Rekabeti var eden/yücelten bu kavram ve imtihan, varsıllık üzerine kurgulanmış, tüketimi sonsuz bir döngüye kavuşturmanın en net tezahürüydü. Teknoloji ilerledikçe ve durum bu hale dönüştükçe+

Özellikle çocukluğumda ailemde ve tüm çevremde çocuklarına gelecek hazırlamak isteyen tüm ebeveynlerin tek ortak noktası; çocuklarının ileride 'çok para kazanan' bir meslek sahibi olmasının amaçlanmasıydı.

Mutluluk kavramı, yaşadığımız dünyada sürdürülebilir bir ruh halini/yaşam standartını karşılayabilecek bir alana/dünyaya/zemine sahip değil. Zamanın ruhu Türkiye'de özellikle 80'lerden sonra mutluluğa ulaşmanın yolunu varsıllaşmak/zengin olmak üzerine kurgulayan bir düşünce ikliminde ilerledi.

Hayatta en geçerli olgu mutlu olmak mı!

Kimilerine göre mutluluk, sürekli ve sürdürülebilir bir ruh hali olarak adlandırılıyor. Kimilerine göre ise mutluluk sürdürülebilirlikten ziyade o anı ve içindeki zamansal olgudaki hali işaret ediyor. Felsefik açıdan farklı perspektife sahip birçok görüş var+

O nedenle bizim toplumumuzda, bugünün gençlerinin kaygıları, umutları, hayalleri, vb. tüm düşüncelerinin önemsendiği kadar ilerleyebiliriz. Önemsenmezse onlarda sistemin çarklarına dahil olmak zorunda kalacak ve hayallerini, düşlerini hatırlamayan birer yetişkine dönüşecekler. Bitmeyen bir döngü

Yetişkinliğe erişen bireylerin neredeyse %90'ı çocukluk ve gençlik dönemlerinde yaşadıklarını, düşündüklerini, hayallerini, sevinçlerini, üzüntülerini ve heyecanlarını asla hatırlamıyor, hatırlasa bile çocuktum diyor. İşte kendi geçmişinin duygu ve dürtülerine bu kadar yabancılaşan bir toplumuz.

O gün astronomi ve uzay bilimleri okumayı kime söylediysem herkes iş bulamayacağımı, en fazla öğretmenlik yapacağımı söylüyor ve beni vazgeçirmeye çalışıyordu. Zaten yaşananlardan sonra ne hevesim ne de hayallerim kalmıştı. Temelde olan en büyük sorun aslında çok basit+

Bugünün gençlerinin gelecek kaygısı o gün ki bizlerin gelecek kaygısından farklı olamaz, içerikler farklı olsa bile. Kendi isteğini gerçekleştirip bu ülkede istediğin şekilde yaşamak, var olmak; aileden başlayıp ülkeyi yöneten muktedirlerin gençleri bir kalıba sokmaya çalışması ile tamamlanıyor.

kavuşmasına ya da kavuşamamasına neden oluyor. Maden Mühendisliğini bırakalı ve kendi gerçekliğimle yüzleşeli 8 yıl oldu. Bugün 8 yıldır yapmaktan keyif aldığım bir işi yapıyorum. Ancak neden genç olarak bedeller ödemek zorundayız, bugünün Türkiye'sinde hala bu sorunun cevabını bulamıyoruz.

sabah köründen gecenin yarılarına kadar ihraç edilen madenlerin ihracında numune almaktan, operasyon yönetmeye kadar her noktasında çalıştım. Demem o ki ülke de yaşanan tüm olumlu/olumsuz her durum ülkenin en küçük bireyini etkiliyor, kimisinin hayatına, kimisinin hayallerine+

Nitekim babam da tercihleri mi yaparken bana bildirmişti. Ben de bu hayal kırıklığıyla yaşadığım yerdeki üniversitede ilgilenmeyeceğim ne kadar bölüm varsa yazmıştım. Sonuç olarak maden mühendisliğini kazandım ve okulu neredeyse 8 yılda bitirdim. Ardından 6-7 yıl boyunca mersin sıcağında+

Halbuki 2 yıl önce sıfır kilometre arabayı eldeki hiçbir şeyi satmadan alabilecek bir varsıllıktan, elimizdeki arabayı satarak icrasını ödemek zorunda kalan bir aileye dönüşmüştük. Babamın ve abimin sorumsuzlukları neticesinde yaşadığım yerden başka bir yerde üniversite okuyamayacağımı anlamıştım.

Abim, yaşanan krizde paranın çok fazla değer kaybettiğini söylemişti, tabi bir de daha sonra yurtdışındaki kız arkadaşından dolayı ödeyemediği 6 milyarlık telefon faturasının icrası nedeniyle başı iyice derde girmişti. Doğaldır ki babam bu yaşananların sonunda sinirli, kızgın ve oldukça üzgündü+

borsaya yatırmışlardı. Paranın akıbeti konusunda çok bilgim olmadı çünkü üniversiteye hazırlanan ailenin en küçüğü ve dolayısıyla bu tarz hareketlerin açıklamalarının yapılacağı birisi değildim. 2001 krizi kapıyı çaldığında her şey toz duman oldu.

99 yılında ailem bir ev satmış ve abim o dönem okuduğu ekonometri bölümü ve yazları staj yaptığı brokerlık firmalarında edindiği borsa deneyimiyle ev satışından gelen parayı borsada değerlendirmek üzere babamı ikna etmişti. 9 milyar gibi bir parayı (sıfır kilometre passat o dönem 12 milyardı)+

2000'li yılların başında üniversite sınavına hazırlanıyordum. Yapmak istediklerim, okumak istediğim bölüm hemen hemen kafamda yer etmişti. İstanbul Üniversitesi'nde Astronomi ve Uzay Bilimleri okumak istiyordum. Ancak benim ki sadece basit ve önemsenmeyen bir istek olarak kaldı.

Tabi ki hak, hukuk, adalet ve vicdan kavramları kendi benliğinde yer edinenler bu haykırışı elbet görecektir. Bu kavramları olmayanlar için ne yapılırsa yapılsın, boş!

geride kalmalarına verecekleri cevapta absürd bir durum asla yok! Ben yaptım oldu anlayışıyla kısıtlanmış her insanın kendini mengenede hissetmesine sebep olan yönetme kültürü altındakiler, bir noktada sesini yükseltecek ve dilediğini almak için anayasayla kendisine verilmiş hakları kullanacaktır.

Geleceklerini toplumsal protestolarla göstermeye çalışan bu harika kuşağın, geleceğini eline almasına çalışması bugün kesinlikle sürpriz değil. Gelişmiş ülkelerdeki akranlarına göre birçok yasaklamalara (Örn. Discord), dayatmalara ve ekonomik olarak+

Tamam, mutlak doğru diye bir kavram tartışılabilir, bunu kabul edebilirim. Ancak hilekarlık ve dolandırıcılığın olduğu bir haklı- haksız ilişkisinde doğru ve yanlışlar belirlidir. İşte tam olarak, göstere göstere yapmak buna deniyor. İnsan olarak ülke ve dünyanın haline üzülmemek elde değil..

Lord Is It Mine - 2010 Remastered Supertramp · Breakfast In America (Remastered) · Song · 1979

open.spotify.com/intl-tr/trac...

Yaşayıp görmek, bireyin kendi alanında olmalı, yaşadıklarından deneyimlediği süreçleri kendisine rehber olacak şekilde gözlemlemesi, düşüncelerinde yeni ufuklar açılmasını sağlayacaktır. Kişi kendisi için en iyisini yine kendisi bilir...

göre şekillendiren bir toplum, çocuklarını oldukları gibi sevemez. Kendi istemedikleri şekilde yaşayan çocuğunu sadece çocuğu olduğu için sevgi duymayı bırak, istemediklerini yapan biri olarak yaftalayacaklardır. O nedenle her düşünce değerlidir, yol olumlu/olumsuz her türlü deneyimle doludur+

Doğal olarak bu şekilde çalışan kimse gelişim gösteremiyor. Baştaki konuya dönersek, başkalarının düşünceleriyle şekillenen bir kişilik, inşa aşamasında karmaşaya düşecek, yaşadığı ve yaşayacağı olumlu/olumsuz tüm deneyimler benliğini zorlayacaktır. O nedenle ailelerde çocuğu ebeveynlerin isteğine+

Deneyimleri ve bilgileriyle bir şeyler öğretmek yerine işin tüm hakimiyetini kendinde gören kişilerin emirleriyle işimi yapmaya çalışıyordum. Sorumluluk almak bizim ülkemizde olmayan bir kültür olduğu için üst birim kendinden hesap sorulacak işi yapması için altındakine kumanda muamelesi yapıyor+

Bu kurum kültürü ülkemizde rastlanacak türden değil. Ancak bana çok şey öğretti. O güne kadar bana söyleneni yapan bir çalışan olarak hiç farkına varmamış, farkına varacağım işlerde hep bana söyleneni yapmıştım. Çünkü kendi düşüncelerim birileri tarafından değersiz olarak görülüyor+

Tozun, toprağın ve sıcağın altında kepçe operatörüyle birlikte bu işi tamamladım. O konuşmadan sonra bir daha herhangi bir şey için aramadım ve tüm insiyatifleri ben aldım. Ondan sonraki çalıştığım 4 yıl boyunca tüm insiyatifleri ve kararları kendim alarak tüm işleri sonuca ulaştırdım.

dedi. Ben de bilgilendirdiğim her konuda bir masraf çıkacağı için yanlış bir şey yapmamaya çalıştığımı ifade ettim. O da bana: "Üstümüzdekiler sonuç istiyor, nasıl çözersen çöz, onun için oraya gitme sebebin senin mühendis olarak işi sonuca ulaştırman!" dedi. İş 15 gün sürdü+