Bun 🥟 ( ตอบช้า ติดงาน )

Cr. Tashi Dana

📌 #SKZ_Commu

————

“ผู้ที่ทำบาปหรือแม้แต่จะคิดบาป…สมควรได้รับการลงทันฑ์”

“…ฉันเองก็เช่นกัน คิดว่างั้นไหม?”

————

โยอิยามิ อิโนริ | 宵闇 祈 | Y3-A | 163/45

ชวนโรล >>> DM ได้เลย 👌

Doc : bit.ly/4afKTg7

〖 เทศกาลแห่งการชักชวน 〗
#SKZ_Festivalclub

ยินดีต้อนรับสู่สัปดาห์แห่งการชักชวน คุณกำลังใช้ชีวิตธรรมดาหลังจากผ่านเรื่องแย่ ๆ มาเป็นระยะหนึ่ง มันอาจสลักลึกลงไปในจิตใจจนยากจะฟื้นฟู

กระทั่งคุณได้ยินเสียงตามสายที่ทำให้ชีวิตดูมีสีสันขึ้นอีกครั้ง

docs.google.com/document/d/1...

เด็กสาวฟังคำบอกกล่าวจนจบ พยักหน้ารับคำตอบเหล่านั้น

"งั้นหรอคะ เข้าใจแล้วค่ะ"

"ไม่ชอบเวลาคนเยอะ ๆ หรอคะ?"

ถามกลับด้วยความสงสัยเรียวมือยกเคาะบริเวณคางตนราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง

"ฉันนั่งเป็นเพื่อนนะคะ"

ว่าจบเธอเลยจัดแจงทิ้งตัวลงข้าง ๆ นั่งกอดเข่า ทิ้งศีรษะพิงซบบนเข่าตน

"ตอนนี้ล่ะคะยังอึดอัดอยู่รึเปล่า?"

〖 เงินค่าขนมประจำเดือนกุมภาพันธ์ 〗
#SKZ_Okozukai

เบื่อหรือยังกับชีวิตที่กินแค่ขนมปังและนมหรือน้ำ ไม่มีเงินค่าขนมไปซื้ออะไรที่มินิมาร์ทกินเสียด้วยซ้ำ

ในที่สุดพวกคุณก็ได้เห็นเหรัญญิกของสภาเดินออกมาพร้อมบอกให้เข้าแถว

ค่าขนมเดือนแรกมาแล้ว มารับกันไปได้เลย!

(สามารถโควทรีแอคสั้น ๆ ได้ครับ ถ้าอยากโรลด้วยแท็กผมได้เลย)

th.shindanmaker.com/1258429

#SKZ_Shokuharai

[Story 01 : New ɘmoH]

' วิญญาณเมื่อดับสูญไปแล้วจะไปไหน ? '

เด็กสาวตัวน้อยได้ลืมตาตื่นขึ้นในห้องแสนว่างเปล่า(?)

ที่นี่คือที่ไหนกัน
จะออกไป หรือ ตาย นั้นคืออะไร

สองเท้าค่อยย่ำก้าวน้อยออกไป
.
.
.

"ฮะฮะ ดูสนุกเหมือนฉัน ? บางทีฉันอาจจะกำลังเศร้าใจอยู่ก็ได้นะคะ เทนเซย์ซัง คิกคิก"

เธอหัวเราะเบา ๆ หยอกล้อเล่นตามประสา และยังคงเดินข้าง ๆ อีกฝ่ายมองนู้นนี่ไปเรื่อย

"ก่อนหน้านี้ เทนเซย์ซังเคยพาคนอื่นเดินทั่วโรงเรียนแบบฉันบ้างรึเปล่า"

คำถามนั่นแสนธรรมดา
ไม่มีแม้แต่เจตนาแอบเแฝง

"แล้วก็ฉัน โอกาเบะ บุน ล่ะค่ะ"

คำถามของคุณชวนกระตุกคิ้วชวนให้คิดไม่น้อย ครั้งแรก .. อ่า แล้วความจำก่อนสิ้นลมหายใจล่ะ ?

แปลว่ามันไม่ใช่ครั้งแรกน่ะสิ

"อืม ไม่รู้สิน้า ? ฉันคิดว่ามันไม่ได้สนุกอะไรมากนัก.."

"ส่วนคำนิยามของความสนุกหรอคะ อ่า ไม่รู้สิคะ คงดีใจกับการมาเรียนครั้งแรกล่ะมั้ง"

เธอตอบกลับ หากให้นิยาม [สนุก] ในตอนนี้คงยากเกินตัวไปหน่อย

+

( แวะมา + ค่ะ 🙌🏻 )

เธอที่เดินสำรวจตัวอาคารโดยรอบหลังจากจบพิธีปฐมนิเทศได้ไม่นานนัก สายตากวาดมองโดยรอบจนสดุดเข้ากับเด็กสาวคนนึง

โอกาเบะสังเกตเห็นถึงความไม่สบายใจของอีกฝ่ายจึงตัดสินใจเดินเข้าไปทักเด็กสาวคนนั้น

" นี่ "

" กังวลอะไรอยู่หรอ "

มือไพล่หลังชะโงกหน้ามองคนเบื้องล่าง เธอคลี่ยิ้มจางทักทายด้วยความเป็นมิตร

#SKZ_Shokuharai

โรลเปิด | แยกรูท

หลังจากจบปฐมนิเทศ คุเรฮะรีบเดินเลี่ยงผู้คนออกมาหามุมนั่งเงียบ ๆ เผื่อว่าจะช่วยให้สงบจิตใจลงได้บ้าง

ลมหายใจหอบแรงจนได้ยินเสียงชัด ในใจยังคงหวาดกลัวภาพที่ได้เห็นภายใต้หน้ากากนั่นจนเผลอกัดเล็บโดยไม่รู้ตัว

.

ดูเหมือนว่าตอนนี้ปลายนิ้วจะเริ่มถลอกแล้วนะ(?)

( มาแซวค่าคิคิ )

เด็กสาวโผล่มาตรงหน้าของคุณจากเสียงร้องขอความช่วยเหลือ ประเมินมองพิจารณาอยู่พักหนึ่งก่อนจะยิ้มออกมาและขำเบา ๆ

"แค่นี้ก็ผูกไม่เป็นหรอคะ"

กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เล่นทั้งยังเอามือไพล่หลังและไม่ได้ช่วยผูกโบว์นั้นด้วยซ้ำ

"ของแบบนี้ต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองสิคะ"

#SKZ_Shokuharai

[ เปิดโรล/แยกรูท | หลังจบพิธีปฐมนิเทศน์ | นอกหอปอระชุม ]

บ้างที่คุณอาจจะสังเกตหล่อนมาได้สักพักหรือไม่ได้สังเกตเลย???

เอาเป็นว่ามีหญิงสาวผู้ที่ยังคงสวมหน้ากากจิ้งจอกกำลังพยายามสุดความสามารถในการผูกโบว์ชุดนักเรียนอยู่ แต่ดูเหมือนทำให้ตายอย่างไงก็ทำไม่ได้รอบที่ 1 ผ่านไปและรอบที่ 4 —-

แต่เธอก็ทำอย่างไม่ย่อท้อ—!!

“เฮ้อ”
อ่ะดูเหมือนจะยอมแพ้ซะแล้วละทันใดนั้น

📌 #SKZ_commu
𖡼𖤣𖥧𖡼𓋼𖤣𖥧𓋼𓍊𖡼𖤣𖥧𖡼𓋼𖤣𖥧𓋼𓍊𖡼𖤣𖥧𖡼𓋼𖤣𖥧𓋼𓍊

“ ได้ค่ะ หนูจะทำ ”

“ พวกเรามา…เดินเล่นด้วยกันซักหน่อยดีมั้ยคะ? “

─•──── ──── ────

でいじー・けらー ⟡ เดซี่ เคลเลอร์ |Y.1

🌼

Doc: boi
Co/Role : DM24/7

( แวะมา + ค่ะ )

เด็กสาวที่ท่าทางอารมณ์ดีไม่ต่างจากอีกฝ่ายนั่นกำลังเดินไปเรื่อยระหว่างโถงทางเหมือนกำลังคิดบางอย่าง ทว่ากับไม่ได้สังเกตุจนเดินชนเข้ากับบุคคลปริศนา

เธอหันกลับมาหาบุคคลที่ว่าเเละเอ่ยขอโทษออกไป แต่รอยยิ้มของเธอดูเหมือนกำลังกวนมากกว่าขอโทษเสียอีก

" ขอโทษค่ะ คงใจลอยเกินไปเสียหน่อย "

"งั้นหรอคะ เข้าใจแล้วค่ะ"

เธอรอให้เขาพูดจบพยักหน้ารับคำตอบที่ว่านิ่งเงียบไปเพียงครู่เหมือนพินิจในคำตอบ

"แล้วฉันไม่ถูกนับว่าเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียงโชคุไซหรอคะ ถ้าคุณกล่าวว่าฉันเป็นคนแปลกหน้า"

ว่าไปนั่นน้ำเสียงที่ฟังดูจริงจังตัดกับรอยยิ้มเบื้องหน้าคงทำให้สับสนไม่น้อย

> ตามเขาไปในทันที และถามเรื่องกฏระหว่างทางไปอีกครั้ง

"โถ่ ไม่ดูเหมือนคนมองโลกในแง่ร้ายไปหน่อยหรอคะ"

บุนยิ้มตอบรับ หากคุณหาว่าเธอจริงใจหรือไม่เธอไม่มีสินไปตัดสินคุณนักหรอก

"งั้นหรอคะ เข้าใจแล้วค่ะ"

เด็กสาวพยักหน้ารับคำตอบอีกครั้ง และดูเหมือนครั้งนี้เธอกำลังตีความจากคำพูดของคุณและลักษณะของหน้ากากที่เห็นเป็นสิ่งแรก

เธอคลี่ยิ้ม หรี่ตามอง

" ฉันมองเห็นสีขาวและสีแดงเป็นอย่างแรกค่ะ "

เธอพูดแค่นั้น แล้วไงต่อนะ ?

"มีความสุข ?"

เด็กสาวหมุนงงกับคำถามที่ถูกถามใส่ การแสดงออกตรงหน้าของเธอดูเหมือนคนกำลังมีความสุขหรอกหรอ

"ฮะฮะ มีอยู่แล้วสิคะ"

เธอตอบกลับเด็กสาวด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร ทว่าสายตานั่นกลับวางเปล่าและไร้แววตา

#SKZ_Shokuharai

สถานที่ไม่คุ้นเคย ความทรงจำที่ขาดหายไป ของทุกอย่างที่ถูกจัดเตรียมไว้เป็นอย่างดี และกระดาษคำขู่ที่อย่างกะเด็กแกล้งกัน

แม้จะมีคำถามมากมายแต่เมื่อไร้ความทรงจำกระดาษตรงหน้าจึงเป็นทางเลือกที่ควรทำตามมากที่สุด

ประตูถูกเปิดออกภาพตรงหน้าคือกลุ่มเด็กนักเรียนชายจำนวนมากที่สีหน้าแต่ละคนไม่ค่อยสู้ดีนัก

(+)

เธอพยักหน้ารับฟังคำพูดของเขาตั้งแต่ต้นจนจบ

"เป็นแบบนั้นเองหรอ เข้าใจแล้วค่ะ"

"ก็ไม่ค่อยเจอค่ะ มองผิวเผินก็เหมือนโรงเรียนเท่านั้นเอง แต่.."

เธอเว้นช่วงการพูดไปพักนึงราวกับกำลังคิดคำพูดที่ดีที่สุด

"บรรยากาศโดยรอบมันน่าอึดอัดไปบ้าง อาจจะเพราะไม่คุ้นชินกับสถานที่ล่ะมั้งคะ"

เธอกล่าวต่อพร้อมรอยยิ้มเป็นมิตรและไร้พิษภัย

"แถมผู้คนโดยรอบอาคารพวกเขาไม่ได้ต่างอะไรจากคุณมากนัก"

[ โรลปิด | โกงเวลา ]
@kousei-skz.bsky.social

ย่างเข้าสู่วันที่สามนับตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมาในสถานที่แห่งนี้ ช่วงพักเที่ยงทำให้นักเรียนจำนวนมากพากันออกมาจากห้องเรียน บริเวณหน้าห้องคหกรรมจึงแน่นขนัดไปด้วยผู้คนที่เดินสวนกันไปมาไม่ขาดสาย

ขณะที่อีเดนกำลังจะก้าวผ่านหน้าห้องคหกรรมนั้น บานประตูก็ถูกเปิดออกอย่างกะทันหัน

+

〖 Announcement Butterfly Effect 〗

ยินดีด้วย คำปรารถนาของผู้ลงทัณฑ์ Ỳ̸̔́͝?̷͆̈́͒̚-̴̄͛̿̈-̶͂͗͋͠-̴̳̫͂͜-̴́̽̇̍-̷͚̄̍̒-̶͈̘̥̈́-̷̬̓̈́͝-̷͛̓͘̚-̶̓͘͠͝-----̸͍͂̿̍-̴̅͒̌͘-̸̎͛̎̃-̷́̏́̊-̸--̂̍?̷̀̉̇͘?̷̓ เปนจรงแล้ว
การขอให้คนบาปทั้งหมดถูกล้างบาง (ในคืนวันพุธนี้)

( แวะมา + ค่า )

เด็กสาวเดินสำรวจยังสถานที่ใหม่ ทุกสิ่งทุกอย่างดูไม่คุ้นตาไปเสียหมด แต่แล้วเธอจำต้องหยุดก้าวต่อเพราะรู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังจ้องมองอยู่

กวาดสายตาโดยรอบก่อนจะพบกับคนคุ้นหน้าคนหนึ่ง

ไม่ได้พูดอะไร แถมยังจ้องเช่นกัน

" ตามไป ? หมายถึงฉันหรอคะ "

เธอตอบกลับเสียงใส ทำเป็นไม่เข้าใจกับสถานการณ์ตรงหน้า

ถ้าเขาว่าแบบนั้น ตามไปคงไม่เสียหาย ?

เด็กสาวพยักหน้ารับฟังความคิดเห็นของคุณ ไม่มีการโต้แย้งในสิ่งที่พูดมา ถึงแม้มันจะใช่หรือไม่ใช่ความจริงก็ตามแต่

"งั้นหรอ เข้าใจแล้วค่ะ"

รอยยิ้มยังคงเดิม

"ฉันดูไม่น่าเชื่อถือขนาดนั้นเลยหรอคะ ?"

"ทั้งที่ตลอดมาฉันยิ้มให้คุณตลอดแท้ ๆ ฮะฮะ ไม่ดูใจร้ายไปหน่อยหรอคะ"

คำพูดล้อเล่นชวนให้สงสัย ทว่ามันไม่มีอะไรเลยนี่สิ

"งั้นครั้งแรกที่เห็นหน้ากากใบนี้ คุณเห็นอะไรก่อนกันหรอคะ?"

สดับ รับ เขียน เรียน อ่าน

สดับฟังเมื่อเจ้าอยู่
รับรู้จึงเฝ้าเขียน
บันทึกเพื่อร่ำเรียน
คอยเพียรอ่านและขานไป

— 「 與義 」

#SKZ_commu

“โถ่—-มันก็คงความผิดของ ดิ—ฉันเองนั้นแหละค่ะที่คาดหวังกับคุณมากไปว่าคุณจะเข้าใจฉัน แต่เอาเถอะค่ะ”

[การที่เราตะเข้าใจกันมันไม่มีทางเป็นจริง—-มันไม่เคยมีอยู่แล้ว]

“เพราะฉะนั้นดิฉันจะถามอย่างไม่อ้อมค้อมเลยนะคะ“

“คุณยินยอมจะเป็น หมา ให้กับดิฉันไหมคะ”

[แต่ถึงอย่างนั้น
คงมีแต่การสร้างบาดแผลที่ทำให้เราเชื่อมต่อกัน]

————-

紅葉 芽衣 | โมมิจิ เมย์ | ปี 3 ห้องA

#SKZ_Shokuharai
(1/4)

ทันทีที่ลูกอมถูกโยนมาทางเธอ เอื้อมมือไปรับไว้ได้ทันพอดี

" แค่ทำมันให้เหมาะสมต่อหน้าที่ "

เธอทวนคำพยักหน้าราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง

" ฮะฮะ ไม่ได้ล้อกันเล่นหรอกใช่ไหมคะ "

ว่าไปนั่น จากที่ตั้งใจแกล้งเล่นก็กลายเป็นคนจริงจังกับการลากเก้าอี้ไปเก็บซะแล้วสิ ?

ไม่เว้นแม้แต่เก้าอี้ที่คุณกำลังเก็บ เธอก็ชิงลากไปเก็บแทน

‎เธอยังคงเดินข้างอีกฝ่าย พลางหันมองภาพนักเรียนที่กำลังวุ่นวายอยู่ครู่หนึ่ง
‎
‎“ปฐมนิเทศควรจะสนุกกว่านี้แท้ ๆ เลยนะคะ”
‎
‎เธอพูด และหันกลับมาคุณ
‎
‎"บ้างก็กระวนกระวายใจ บ้างก็ร้องไห้ ..พวกเขาดูสับสนกับเรื่องราวที่เหมือนความฝันไม่น้อยเลย... ไม่ใช่หรอคะ ?"
‎
‎"เทนเซย์ซังคิดว่า ตอนนี้พวกเขากำลังกลัวอะไรอยู่เหรอคะ ?"

‎“ฉันไม่ค่อยเก่งเรื่องเลือกสถานที่เท่าไหร่”
‎
‎“ถ้าไปคนเดียว อาจพลาดของดีไปก็ได้นะคะ หรือว่า..ต้องมีคนนำทางถึงจะสนุกกว่าล่ะคะ?”
‎
‎ว่าไปนั่น
‎
‎เมื่อพูดจบเด็กสาวเลยหลุดขำออกมาเบา ๆ ทำเหมือนเรื่องก่อนหน้าเป็นเรื่องล้อเล่นและไม่ได้หวังในคำตอบสักเท่าไหร่

+

‎"งั้นหรอคะ เข้าใจแล้วค่ะ"
‎
‎เธอเอียงคอนิด ๆ มองอีกคนด้วยสายตาที่กำลังสงสัยราวกับว่าอยากตั้งคำถามกับคนในที่แห่งนี้มากกว่าสถานที่เสียอีก
‎
‎"ฮะฮะ พอได้ฟังแบบนั้นแล้ว"
‎
‎"ในฐานะที่เทนเซย์ซังเป็นคนในพื้นที่ .."
‎
‎หล่อนเว้นจังหวะ ยิ้มบางอย่างเคย
‎
‎"ฉันเองก็อดที่จะไปเดินเที่ยวไม่ได้เลยน่ะสิ แต่ แต่ "
‎
+