Roy

Een dag later ga ik Estland alweer verlaten. Hup naar Letland. De overstap in Valga blijft. Er heerst milde verwarring omdat de vertrekstaat in het stationsgebouw de trein naar Letland (en Litouwen) niet aangeeft, maar met wat lichte vertraging verschijnt de LTG-trein zowaar.

Dat de VS russische sancties deels opheft is wat mij betreft een rode lijn die overschreden wordt. Dat 'ie Iran binnenvalt, soit, valt nog over te tobben, niet in de geest van de wet enzo, maar dit is op geen enkele manier te rechtvaardigen. Maar wij gaan dit gewoon laten gebeuren.

Tijd om terug te keren naar Tallinn. Het blijft apart: dit is een hard grensstation en alles herinnert je daaraan met borden, scanners en camera's, ook al gaat er nu niets de grens over.

De rit naar Tallinn is een lange zit, maar ja!

Ik zie dat het Bodenseeticket nu ook Liechtenstein omvat. Dat land ontbrak altijd als een etterende zeer op de plattegrond, maar hee, kijk nou, het is er!

www.bodensee.eu/de/presseber...

Tussen de treurbouw in Narva heb je ook wat kleurrijks er tussen zitten...

Nu moet ik wel zeggen dat je echt niet op ieder station op bestaande perrons zomaar even een helling aan kan leggen zonder dat je een discussie krijgt wat voor kapitaalvernietiging dat wel niet is.

Bouw gewoon een helling zoals in Zwitserse of sommige Duitse stations als je per se een werkbaar alternatief wilt hebben of neem een lift.

Ophef over het verwijderen van roltrappen op stations. Roltrappen zijn een hindernis. Als ze werken gaan mensen vaak niet aan de juiste zijde staan, blokkeren ze het gangpad met koffers, en als ze niet werken wordt de doorstroom belemmerd omdat iedereen zich door een flessenhals moet proppen.

Al die mensen die dan toch hier oversteken naar de overkant. Ik vraag me af wat ze denken. Voelen. Of ze überhaupt iets aparts voelen. Voor de meesten zal het normaalste zaak van de wereld zijn, maar voor anderen? Ik weet nog wat ik voelde toen ik in 2024 de brug overstak van Roemenië naar Oekraïne.

Officieel is 'gebarricadeerd' niet het goede woord. De brug is tijdelijk dicht voor voertuigen wegens werkzaamheden geloof ik, maar die moeten nog beginnen. Ja, daar heb je goede voorbereidingen voor nodig en dus ook tijd.
Ik ben blij aan deze kant van de grens te staan, wel.

Dat Russisch is tastbaar: aan de overkant van de rivier de Narva heb je Ivangorod, Rusland. Veel gieren vliegen hier rond. Er heerst stilte. Dat met 'de grens is dicht' klopt ook weer niet helemaal. Te voet kun je de grens oversteken en sommigen doen dat ook nog. Verder is de brug gebarricadeerd.

Als je het dan over scholen gaat hebben: ieder jaar komen er wel klachten vanuit het Ministerie van Onderwijs in Estland dat niet genoeg kinderen hier in deze gemeente niet naar de Estse klas toe gaan. Hier wordt immers veelal Russisch gesproken. Het Ests is een voldongen feit en het Russisch ook.

Het is rustig in Narva. Kil haast. De mensen die buiten lopen zijn allemaal aan het telefoneren of met de hond aan het lopen. Of met de hond aan het lopen én aan het telefoneren. Weinig inspirerende bouw, al zijn het stadhuis en een paar kerken nog wel aanzienswaardig. De plaatselijke uni is markant.

Eindpunt van het busavontuur: Narva.

Ik heb de indruk dat dit vroeger gewoon 'grens' heette, maar omdat die nu dicht is hebben ze de halte maar genoemd naar het winkelcentrum waar deze halte tegenaan ligt.

Een hoovercraft! In Estland heb je ze en, als het goed gevroren heeft en de waterstand te laag is, worden ze zelfs in reizigersdienst ingezet.

De bustocht gaat verder richting het noordoosten. Dit keer een touringcar van LuxExpress. Deze vind je terug op Maps als een streekbus, maar voor deze bussen koop je je tickets best van tevoren omdat er sprake is van drukte en dynamische prijzen.

Impressies van Tartu. Dit was een paar jaar terug ook Europees cultuurhoofdstad. Aardig stadje wel. Lijkt me - net als Turku - een plek waar het goed toeven is in de zomer.

Duits verkiezingsjaar afgetrapt, Groenen hopen op winst in Baden-Württemberg De CDU van bondskanselier Merz leek lang verzekerd van de winst in de deelstaat, maar de Groenen hebben een inhaalslag gemaakt. Dat is te danken aan de populaire leider Cem Özdemir.

nos.nl/artikel/2605...

Pragmatisme is wat me aanspreekt. Gematigde of weifelende mensen krijg je niet om door dogmatisch te wezen. We weten allemaal waar je voor staat, maar hoe ga je daarmee om? Je hebt de rasidealist die al om is, maar dan de rest nog. Kan wat je voorstelt ook werken bij anderen?

Niet alleen de trein: ik zal ook nog wel wat uren in de bus zitten. Hiermee zal ik rijden naar Tartu. De busstations in Estland lijken een vergelijkbare uitstraling te hebben. Grote oranje letters, een wachtruimte.

Een dagje rondrijden in Estland. Eerste manche: naar Viljandi. Eindpunt van een spoorlijn vanuit Tallinn. Een lange zit van drie uur en het mag gezegd: alle ritten in deze treinen zijn lang. Het zijn ook bijna allemaal dezelfde treinen, die Flirts, op enkele nieuwere Škoda's na.

Tallinn heeft een mooie oude kern die zich goed laat bewandelen. Op deze winterse dag in februari was het er rustig.

Jumpscare Tallinn, Estland.

We gaan over land terug naar huis, via de Baltische route, nog ruim voordat ze die nieuwe spoorlijn afkrijgen. Vandaag de dag is het op het randje van tolerabel, zonder overstap van vier uur ergens. Laten we dat maar eens proberen, dan.

Oei. Gaan we nu krijgen dat inspiratie uit Venezuela en Iran gevonden is?

Ein Haus mit nur drei Wänden statt vier ist auch einwandfrei.

Ik apprecieer de zienswijze van de Spaanse regering. Ondanks alles toch principieel zijn: zomaar binnenvallen is fout volgens het recht dat we allemaal decennialang bewierookt hebben. Doe zelf niet wat je niet wilt wat een ander doet, zoiets. Behalve dat anderen dat wel doen. En wij (dus) ook.

Dat 1/3 is niet defaitistisch bedoeld. Het is wat de huidige zetelindeling in de Tweede Kamer is. De rest kan ik moeilijk links noemen en D66 is twijfelachtig. De eerste kamer weet ik de verhouding niet.

Niet meedoen is een kans voor ze, want dan kan gesteld worden dat de voorgaande kabinetten over rechts onwerkbaar waren en dat ze daar niet aan mee wilden doen, maar kijk, dat was hetzelfde de vorige keer en dat was niet voldoende. Het is jammer dat wij niet Zwitsers kunnen denken en doen.

Het is zeker zo dat de grootste partij op links die vinkjes afvinkt: zeker van het verhaal, duidelijk verhaal, maar het voelt - bij mij althans - dat in de huidige verdeling, dat ze dezelfde dilemma ervaren als D66, CDA: moeten we nu onze halve ziel verkopen? Ik snap hun keuze in dezen wel.

Ik vind de VVD niks. Dat wat aan de overkant zit vind ik ook niks, maar ik heb er wel meer sympathie voor, maar toch kies ik dat niet. Ik vind het lastig. Je moet een zekere daadkracht uitstralen, dat wat je vindt werkt, maar er is te veel frustratie en te weinig 'dit komt wel goed met ons'

Ja, maar hebben wij een meerderheid over links? Nee. Ongeveer 1/3 van de kamer kan zich links noemen. Dus werkt dat nu niet. Je kunt ideologisch sterk zijn en veel waarde aan je idealen hechten, maar de mens moet wel toehappen. Ik zelf heb geen trek in dat rebelse, revolutionaire 'hun zijn slecht'.