(พี่มองด้านหลังบ่อยมากสงสัยจะตามเป็นขบวน5555555)
(ก็ไคยะคุงดูsusมาก555555 ของดีเฮียเก็บไว้เถอะครับ🤣 มิตคุงระแวงหมดแต่สุดท้ายก็รับมาจนได้)
“ห๊ะ….🧍♂️”
เขานิ่งค้างไปกับคำพูดของอีกฝ่าย แต่กว่าจะได้ตอบกลับไปก็ถูกทิ้งไว้คนเดียวเสียแล้ว
เขามองวัตถุน่าสงสัยในมือ ที่แผ่กลิ่นอายไม่ชอบมาพากลออกมา
คิดถูกหรือคิดผิดวะเนี่ย
“โอ้ย แม่งเอ้ย ”
เขารีบผูกคำขอแล้วหันหลังเดินฉุนเฉี่ยวกระแทกเท้าไปคนละทางกับอีกคน
โดยที่ไม่รู้เลยว่าตัวเขาจะได้เจอกับอะไร..
(ทิ้งบอมไว้แล้วหนีนี่นา😭😭😭)
(ขอบคุณที่มาแกล้งมิตสึรุ— เอ้ย มาแจมนะคะ )
จู่ ๆ ก็รู้สึกขนลุกวาบขึ้นมาทางด้านหลัง
มิตสึรุจิ๊ปากเบา ๆ ก่อนจะรีบคว้าริบบิ้นจากมืออีกฝ่าย
“ถ้าใช้ไม่ได้ผลนะ ฉันจะตามไปอัดนายถึงห้องเรียนเลย”
พูดขู่ไปงั้นแหละ ชื่อ ชั้นปีอะไรก็ยังไม่รู้จัก อีกอย่างเขาไม่ต่อยใครเพราะเรื่องแค่นี้หรอก
เว้นแต่มันจะไม่ใช่ ‘เรื่องแค่นี้’น่ะนะ
#THK_EVENT03 #THK_ทานาบาตะ
ท่ามกลางเสียงพูดคุยจอแจของผู้คนที่ต่างทยอยกันมาแขวนคำอธิษฐานไว้บนกิ่งไผ่
โยชิซาดะยืนอยู่เงียบๆในมุมหนึ่งพร้อมมองไปรอบๆ
"เเขวนตรงไหนดีนะ.."
เขาพึ่มพำออกมาโดยหวังให้เจอที่เหมาะๆสำหรับคำขอเล็กๆของเขาโดยไว
(ย้อนหลังนิดหนึงค่ะผปคไล่เคลียงานฮือออ😭💖)
“เกาะพิลึกนี่กฎเยอะชะมัด” เขาบ่นพลางเกาหัวเบา ๆ
คนก็เพี้ยน..
กำลังจะรับริบบิ้น แต่ชะงักมือไว้ก่อน
”แล้ว..อันนี้คืออะไร กันได้จริงหรอคงไม่ได้โม้แล้วเอาของแปลกๆให้ฉันหรอกใช่ไหม“
มิตสึรุเลิกคิ้วสูง มองอีกฝ่ายอย่างไม่ค่อยไว้ใจ อย่างน้อยก็อยากรู้ที่มาที่ไปของมันสักหน่อย
เขาลูบที่สร้อยคอมือเล็กน้อย
”มันก็ใช่อยู่หรอก…..“
ที่ที่เขาเคยอยู่งานอะไรแบบนี้พวกมันจะไม่ค่อยออกมาเยอะก็เลยพกมาแค่สองอัน
เขาประมาทไปหน่อย
”แต่นายบอกว่ามันเยอะกว่าปกติใช่ไหมละ….ดูแล้วน่าจะเอาไม่อยู่“ ลูบหน้าเซ็งๆ
แม่งเอ้ยหูฟงหูฟังอะไรก็ไม่ได้เอามา รีบกลับตอนนี้เลยดีไหมเนี่ย
“แล้วเมื่อกี้หัวเราะใช่ไหม ได้ยินนะเว้—”
กำลังจะด่าต่อพอได้ยินประโยคถัดมาก็ชะงักไป
“หมายความว่าไง…”
ยืนมองอีกคนหน้าเครียดเขาไม่เห็นรู้เลยว่าเทศกาลมงคลแบบนี้มันจะดึงดูดอะไรแปลกๆ หรือ มันเป็นเฉพาะที่เกาะนี้ก็ไม่รู้
(มาๆ✨👋)
มิตสึรุสะดุ้งเฮือก ถอยกรูดออกมาจนแทบสะดุดขาตัวเองจนดูน่าขัน
เขาขยุ้มหน้าอกแน่น เสียงหัวใจเต้นโครมครามราวกับจะเด้งหลุด
เขามองอีกคนหน้าตาตื่นแต่พอเห็นว่าไม่ใช่ผีก็ยกมือขึ้นชี้คนขี้แกล้ง ตะโกนด่าเสียงดังลั่น
“ละ เล่นบ้าอะไรวะ!!!!!”
#THK_EVENT03 #THK_ทานาบาตะ
#THK_โรลเปิด
แสงเย็นของพระอาทิตย์คล้อยต่ำ
ลอดผ่านกิ่งไผ่ที่แกว่งไกวอยู่เบื้องบน
ร่างหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น เส้นผมสีอ่อนปลิวตามกระแสลม
กระดาษทังซากุหลากสีไหวเอนเบา ๆ
ต้นไผ่ที่ถูกประดับประดาแบกคำอธิษฐานนับไม่ถ้วนเอาไว้
แต่ไม่มีวี่แววว่า ' เขา ' คนนั้นจะทำอะไรท่ามบรรยากาศที่ทั้งอบอุ่นและว่างเปล่า
เงานั้นยืนนิ่งมาสักระยะแล้ว
#THK_EVENT03 #THK_ทานาบาตะ
/ยืนหน้าต้นไผ่
หน้านิ่วคิ้วขมวดบริกรรมคาถาอยู่นานไม่ยอมแขวนสักที
(แวะมาบวกได้ค่ะตามสบายเยย👋)
(ยางเลยงับ กำลังหาเรฟยูคาตะเลย)
(น่ารัก😭😭🤏)
/จิ๊ปาก
“ไหงได้แมวดำกันละเนี่ย”
#THK_EVENT03 #THK_ทานาบาตะ
ชมรมคิวโดเปิดบูธสุ่มกาชา ลุ้นรับกระดิ่งลมเป็นของขวัญได้แล้ววันนี้
เพียง 550 เยนเท่านั้น!
คุณก็จะได้รับกระดิ่งลมลายน่ารักๆไปครอบครอง !!✨
Shindan : th.shindanmaker.com/1238921
#THK_EVENT03 #THK_ทานาบาตะ
🎋
「 ขอ
ให้
...
」
คำอธิษฐานขอพรอยู่ในมือของเธอ.. โฮชิโกะลังเลใจที่จะแขวนมันลงบนต้นไผ่ เนื่องด้วยส่วนสูงแล้วคงยากที่จะแขวนในจุดที่สูงที่สุด
(มาปล่อยโฮะจังในสกินยูกาตะค่า น่ารักมั้ยคะ ฮี่ๆๆ 🥺💕
cms. from Yue No Petrichor)
#THK_COMMU อีเวนต์ที่ 3 (แจ้งอีเวนต์ล่วงหน้า)
เทศกาลแรกในฤดูร้อน ต้นไผ่ล้อมรอบ กระดาษสีระรานตา ช่วงเวลาแห่งการขอพรจากดวงดาวได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
แท็กประจำอีเวนต์ #THK_EVENT03 #THK_ทานาบาตะ
รายละเอียด : bit.ly/4jUimir
ระยะเวลาการเล่นอีเวนต์ : วันที่ 27 เมษายน - 29 เมษายน (เล่นย้อนหลังได้ตลอดเวลา)
“มาจากโตเกียว”
ไม่รู้ว่าพ่อของเขาได้เลื่อนยศหรือเผลอไปเหยียบเท้าใครเข้ากันแน่ ถึงถูกย้ายมาที่ไกลปืนเที่ยงขนาดนี้
”เมื่อกี้นายบอกว่าเป็นคนเกาะนี้ใช่ไหม“
”พอจะรู้รึเปล่าว่าตรงนี้มันส่วนไหนของเกาะ“
หวังว่าจะไม่หลงมาที่แปลกๆนะ
มิตสึรุมองมันแล้วรู้สึกคุ้นอย่างประหลาด เขาเคยเห็นเสาแบบนี้มาก่อนที่จะเจอกับศาล
“แถวนี้มีแต่เสาไฟเสีย ๆ รึไงวะ”
เขาบ่นอุบอิบ ก่อนจะหันไปถามอีกคน
”นายเป็นคนเกาะนี้หรือมาจากข้างนอก “
“ก็แล้วแต่จะคิด” เขายักไหล่
เผลอ ๆ พอออกไปได้ เจอกันที่โรงเรียนอาจทำเป็นไม่รู้จักกันแล้วก็ได้
สองข้างทางยังคงเต็มไปด้วยพุ่มหญ้ารก ๆ มองไปทางไหนก็เหมือนกันไปหมด ด้านหน้ามีเสาไฟต้นหนึ่งขึ้นสนิมเก่า ๆ แสงกระพริบติด ๆ ดับ ๆ
(+)
#THK_COMMU
[คำสาปหรือไงนะ...]
----------------------
@thk-ishidaharuki.bsky.social
@thk-hamamotodaiki.bsky.social
@thk-risahibiki.bsky.social
“ ชิราอิชิ มิตสึรุ ” เขาตอบเสียงเรียบ
มิตสึรุไม่ใช่คนช่างพูดนัก จะให้คุยเรื่อยเปื่อยก็ไม่ถนัด แต่ถ้าจะให้เงียบกันไปแบบนี้ตลอดทาง บรรยากาศมันก็จะวังเวงไปหน่อย
”นายอยู่ปีไหนน่ะ ฉันปี 2 “
ทึกทักเอาเองว่าอีกฝ่ายน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกัน
#THK_EVENT02
( ชะแว้บมาย้อนหลังวันโปรโมทชมรมครับ 🎸ช่วงนี้วุ้นๆแต่จามานาบาตะนะครับ !! ฮุฮุ
/โชว์ภาพบุรุษดีดกีต้าร์ให้- )
“สมุนไพร?”
มิตสึรุเลิกคิ้วก่อนจะหันมองซ้ายขวา รอบตัวมีแต่หญ้ารกๆมากกว่าจะมีสมุนไพรให้เก็บ หรือไม่ก็แค่เขาแยกมันไม่ออก
เหมือนจะเป็นอย่างหลังมากกว่า
“งั้นแปลว่านายรู้ใช่ไหมว่าตรงนี้มันอยู่ส่วนไหนของเกาะ?”
มิตสึรุเบ้ปากเล็กน้อยก่อนพ่นลมหายใจออกทางจมูก
“เออ เอาเหอะ” เขาตอบห้วน ๆ เหตุผลที่อีกฝ่ายพูดมาก็พอรับได้
“ แต่อย่าทำแบบนี้อีกละกัน เดี๋ยวนายจะตาเขียวเข้าสักวัน ”
ก็ยอมรับว่าเริ่มระแวงหลังมากขึ้นเพราะจากอะไรหลายๆอย่างที่เคยเจอมา…
“อ้อ แล้วก็อีกอย่าง”
“นายจะไหว้รึเปล่า ถ้าจะไหว้ก็อย่าดีกว่า ศาลนี่มันร้างแล้ว ไหว้ศาลร้างน่ะ มันไม่ค่อยดี”
“คะ ใครกลัวกัน เมื่อกี้แค่ตกใจเฉยๆหรอกน่า อย่าเข้าใจผิด“ เขาบ่นงึมงำพลางเบือนหน้าหนี
จริงๆก็กลัวน่ะแหละ แต่ใครจะไปยอมรับง่ายๆ
มิตสึรุลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เปิดจอโทรศัพท์ให้มีแสงสว่างเพิ่มอีกหน่อย ก่อนจะเดินนำออกไปเหมือนไม่ได้สนใจคำชวนของอีกคน
แต่พอเดินไปได้ไม่กี่ก้าว เสียงพุ่มไม้ไหวดังจากลมที่พัดผ่านมา ทำเอาเขาชะงักฝีเท้าทันที แล้วหันกลับมามองคนข้างหลัง
“ ตามมาเซ่!“
มิตสึรุสะดุ้งเฮือก สัญชาตญาณไวกว่าความคิด เขาหันขวับพร้อมกับพุ่งหมัดออกไป
กำปั้นเกือบจะปะทะเข้าเต็มแรงพอเห็นว่าเป็นคน เขาชะงักค้างกลางอากาศ ค้างหมัดไว้ห่างจากใบหน้าอีกฝ่ายเพียงคืบ ก่อนจะรีบดึงกลับอย่างกระฟัดกระเฟียด
“ แม่ง! ตกใจหมดมาทำไมเงียบๆวะเนี่ย “ คิ้วขมวดหน้าบูดใส่คนมาใหม่
มิตสึรุสั่นหัวปฏิเสธรัวๆ
“ตรงนี้มันดูน่ามาขนาดนั้นเลยรึไง?”
เขากระแอมเบา ๆ
“ฉัน…วิ่งตามทางมาอยู่ดีๆก็โผล่มาตรงนี้แล้ว”
พูดง่าย ๆ ก็คือหลงนั่นแหละ
เขานึกสบถในใจ ชะล่าใจคิดว่าอยู่ที่นี่มาสักพักแล้ว แต่ก็ดันเดินหลงมาที่ไหนไม่รู้อยู่ดี บรรยากาศก็น่าขนลุกแปลกๆ
#THK_COMMU #THK_STORY
01 : วันผู้ปกครอง
รายละเอียด : bit.ly/4izkUkX
หมายเหตุ เป็นเพียงการปล่อยเนื้อเรื่องคอมมูบางส่วนและไม่มีกิจกรรมใด ๆ ให้เล่นเป็นพิเศษ
