[???]
"เริ่มจากยิงปืนก่อนไหม?.."
เป็นบูธยอดนิยมที่คนมักไปเล่นเขาเลยเสนอไป
"เราอาจจะได้ของฝากกลับหอ.."
"เค็งกะเก่งจัง.."
ปรงมือในทันทีในความเก่งของอีกฝ่าย ก่อนจะรับตุ๊กตามา
"เค็งกะอยากได้..ผมจะลองเล่นมาให้"
"นี่.."
เคนจิก็นำโทรศัพท์ของตัวเองยื่นให้รุ่นน้องตรงหน้า
"นั้นสินะ..แล้วคงจะเป็นปีสุดท้ายด้วย.."
ตอนนี้เขาอยู่ปีสุดท้าย มีเวลาไม่กี่เดือนที่เขาจะอยู่ที่นี่
"ได้สิครับ"
คำสั่งที่ได้ง่ายกว่าที่คิด คิดว่าตัวเองจะโดนแกล้งซะแล้ว
"แล้วผมจะสั่งอะไรดีล่ะ?.."
พอเป็นคำสั่งตัวเองเขาก็คิดไม่ออกคงเพราะเขาไม่เคยที่จะสั่งใคร
"งั้นเป็น..ไปซื้ออะไรมาทานด้วยกัน?"
"คุองอยากเขียน.. ก็เอาสิครับ"
เคนจิก็ไม่ได้ว่าอะไรถ้าอีกฝ่ายจะเขียนให้เขา
"ยังไงพรนั้นคุองก็เป็นคนขอ.."
"อือ..."
"ตัวนั้น..ล่ะมั้ง.."
พอมาถึงซุ้มยิงปืน เคนจิก็มองรอบๆก่อนจะชี้ที่ตุ๊กตาปลาสีฟ้าที่ดูตลก
พออีกฝ่ายหันมาเคนจิก็ถือไม้ตักที่กระดาษขาดเหมือนกัน
ก่อนหน้าเขาได้ซื้อมาสองอัน แล้วลองตักพร้อมกับโทโมมิจนออกมาสภาพเดียวกัน
"ผมก็เหมือนกัน.."
"แบบนี้จะทำไงดีล่ะ?.."
"ได้ครับ.."
"แต่ว่าผมยิงปืนไม่เก่งด้วยสิ"
เคนจิไม่เคยเล่นอะไรแบบนี้ เลยต้องเล่นอยู่ไม่กี่ครั้ง แต่ละครั้งเขายิงไม่ได้เลย
"เค็งกะยิงได้ไหม?.."
เห็นอีกฝ่ายยิ้มได้เขาก็รู้สึกดีไปด้วยถึงใบหน้ายังคงนิ่งเรียบอยู่ก็เถอะ
"งั้นเราไปหาอะไรสนุกเล่นกันต่ออีกไหม?.."
"อย่างยิงปืน? โยนห่วง? จะได้มีของฝากกลับไปด้วย.."
"ได้ครับ"
"งั้นก็เตรียมคำสั่งไว้เลยครับ"
เขามั่นใจว่าตัวเองคงจะแพ้แน่ๆ เขาไม่ถนัดเรื่องแบบนี้เลย
พอนั่งลงเคนจิก็ยืนที่ตักให้อีกฝ่าย
"พยายามเข้านะครับ.."
#THK_COMMU อีเวนต์ที่ 4 (แจ้งอีเวนต์ล่วงหน้า)
โคมระย้ารอบงาน ผู้คนเบียดเสียด พื้นที่อาถรรพ์กลายเป็นจุดชมดอกไม้ไฟ 'โรงเรียนมัธยมปลายไทเฮ'
แท็กประจำอีเวนต์ #THK_EVENT04 #THK_ดอกไม้ไฟ
รายละเอียด : bit.ly/3GGRB2B
ระยะเวลาการเล่นอีเวนต์ : วันที่ 8 พฤษภาคม - 10 พฤษภาคม (เล่นย้อนหลังได้ตลอดเวลา)
#THK_NEWS รายงานข่าวประจำวันที่ 8 กรกฎาคม (เวลาในโลกคอมมู)
TW : ฆาตกรรม, การแขวนคอ, ศพ, การพูดถึงสภาพศพ
[พบศพหญิงสาววัย 18 ปีถูกฆาตกรรมแขวนคอกลางภูเขา]
(1/3)
"ดีจังเลยนะครับ.."
ในช่วงวัยเด็กของเคนจิไม่เคยได้เล่น ทำได้เพียงแค่มอง พอได้ลองก็เข้าใจทำไมเด็กๆถึงได้ชอบเล่น
"ถ้าไม่ได้เจอเค็งกะ ผมคงไม่ได้เล่นอะไรแบบนี้.."
(ไม่ให้จิ้มๆ✋🏻)
เคนจิก็ยืนรอตามที่รุ่นน้องอย่างว่าง่าย ก่อนจะส่ายหน้า
"ไม่ล่ะ คุองไปเถอะครับ.."
"ผมจะรออยู่ตรงนี้.."
"
"อ้าม.."
พอเห็นริงโกะอาเมะที่ยืนมา เคนจิก็ที่ป้อนในทันที
"อื่ม.. อร่อยดีนะ"
"หวานกับเปรี้ยวเข้ากันได้ดี.."
"ชื่อผมนิน่า"
้เคนจิเองก็ลองเขียนชื่อเค็งกะดูบ้าง
"สนุกจังครับ.."
"ถ้าไม่สนุกต้องขอโทษไว้ด้วย.."
ได้ยินเช่นนั้นเขาก็เดินนำพลางคิดว่าจะมีอะไรสนุกให้ทำบ้าง
ก่อนจะมาโซนที่มีทั้งตักปลาทอง ยิงลูกโป่ง โยนหวง
"มีอะไรที่อยากเล่นไหมครับ?"
(ยูคุงเท่มาก🥺)
#THK_RPG
(ยูคุงแอสซาซิน ขอจิ้มหน่อยงับ 🥰)
"ทำแบบนั้นได้ด้วยหรอ.."
เห็นแบบนี้นเคนจิก็ยิ่งรู้สึกชอบและตื่นเต้น ก่อนที่จะลองขยับมือเป็นวงกลม
"เขาเล่นกันแบบนี้เองหรอ?.."
"แปลกคนจังครับ.."
ยิ่งได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายก็ยิ่งทำให้เขาแปลกใจขึ้นไปอีก
"จะรู้จักคนแบบผมไปทำไม?"
"ผมจำถูกสินะ ที่นายชอบเนื้อ"
เห็นอีกฝ่ายทานก็โล่งใจก่อนที่เขาจะลองทานบ้าง ไม่นานก็ทานกันจนหมด
"ครั้งหน้าทำข้าวกล่องเนื้อย่างดีไหม?"
"คิดว่าเดินเล่นหาอะไรทานน่ะ"
ฟังที่อีกฝ่ายบอก เคนจิก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ
"แต่ผมคิดว่าคงไม่เหงาหรอก เพรายังไงในทุกๆปีก็มีคนมาขอพรเยอะอยู่แล้ว.."
"อย่างงั้นเองหรอ"
"ผมเคยคิดเรื่องพกเครื่องรางมาก่อนเลย.."
ถึงเขาจะไม่เคยถูกสิ่งพวกนั้นไล่ตาม แต่คิดว่าถ้าพกไว้คงจะสบายใจ
พออีกฝ่ายจุดเริ่มไฟเย็น ดวงตาของเคนจิเป็นประกายอย่างตื่นเต้น
"สวยจัง.."
#THK_ทานาบาตะ #THK_EVENT03
[ โรลเปิด + ได้ ]
19.04 | บริเวณใกล้ต้นไม้ใหญ่ของโรงเรียน
[คุณ] กำลังเดินอยู่ในบริเวณโรงเรียน ว่าแล้วดูเหมือนกับว่าหญิงสาวในกิโมโนสีฟ้าก็ได้เดินเข้ามาหาคุณ
“ ขอโทษนะคะ ถ้าไม่รบกวนสนใจรับขนมไว้สักหน่อยไหมคะ ^^ ? ”
( สุ่มชินดันได้ทางนี้เลยนะคะ shorturl.asia/yNCOS )
"ไม่มี.."
"ผมไม่เชื่อในเรื่องการขอพร.."
ถึงตอนนี้เขาจะอยู่ในเทศกาลทานาบาตะแต่ไม่เคยคิดจะไปขอพรเลยสักครั้ง
"แบบนี้คุองคงต้องไปลอกคนอื่น"
"ผมควรจะพกบ้างดีไหม?.."
ได้ฟังคำตอบก็เชื่อในคำพูดของอีกฝ่าย ทั้งรู้สึกสนใจขึ้นมา