Eva Moreda

8. Rosa Chacel, Teresa

7. Dulce Maria Cardoso, O retorno

Microgrants of up to £1000 are available for projects that promote classical singing.  UofG Music students, ensembles, clubs or societies can apply. The deadline is 5pm on Friday 13th March. All the details and the application form can be found at: gla.ac.uk/musicintheuniversity/mccallum-awards

Microgrants of up to £1000 are available for projects that promote classical singing.  UofG Music students, ensembles, clubs or societies can apply.

The deadline is 5pm on Friday 13th March.

All the details and the application form can be found at: gla.ac.uk/musicintheuniversity/mccallum-awards

Eran outros tempos!

Pois eu aproveito para recomendar "Organoloxia", de @evamoreda.bsky.social, na que unha das protagonistas ten o fetiche de deitarse cun fascista. 😁

My #Satie book is now out in paperback! Buy through the publisher using the code LOVE40 and get it for the ridiculous price of £11.99
@boydellandbrewer.bsky.social boydellandbrewer.com/book/erik-sa...

Home, o mundo da cultura conservador nunca se volveu nestes anos.

Crazy theory pero eu coido que no fondo desta obsesión de ser víctima todo o tempo está o cultural catholicism, non vaiamos ser dos primeiros que entran os últimos no reino dos ceos.

En plan que son un cancro, ou que son xenes malos, etc., penso que son metáforas ás veces expresivas pero que tamén poden ocultar este fatalismo cuasemédico de que hai unha % da poboación que son sen remedio fascistas e van desenvolver "fascismo" se non se ten coidado.

Penso que neste tipo de cousas subxace unha mentalidade que paradoxalmente ten as súas raíces en ideoloxías que logo deron lugar ao fascismo, entre outras cousas, trátase de considerar a sociedade ou a nación como un organismo, e as cousas que non nos gustan patoloxízanse.

Que che presente un libro @evamoreda.bsky.social pode ser razón suficiente para escribilo. Teño a fortuna de que iso vai suceder na minixira Pusilánime que se inicia en Ferrol.
rinoceronte.gal/morgante/pro...

Domingo corredoiro.

Agora tocarán pero non será para ir perseguir a carlistada!

Deses non dicía o expediente se repicaran ou non as campás!

Nova conta en Instagram (miña!)

E tamén un pouco a presunción de que se ti non tes fillos vas cargar esa semana co traballo dos que si o teñen.

Se vas para rector ou vicerrector, esas cousas impórtanme ben pouco, impórtame o que fixeses nos 15, 25 ou 35 anos que pasasen entrementres.

Por curiosidade estes días estiven lendo as candidaturas ao rectorado da USC e resúltame curioso que no perfil a xente empece por dicir que levou o premio extraordinario de licenciatura e logo fixo unha estancia predoutoral en Harvard.

Penso que ese ano só deran unha, e a unha persoa xa con 5-7 anos de experiencia post-doc. Esa é outra cousa muy española y mucho española: a fe nos nenos prodixio, que levan un premio extraordinario de licenciatura ou doutoramento e xa están predestinados á grandeza e se non a acadan, culpa doutros.

Ademais, anda que non nos pasou a todos os que levamos un certo tempo na investigación (sen ser ciencia) que un día che dan unha axuda prestixiosa ou un contrato de edición nunha das editoras grandes e ao día seguinte che din que non para calquera axuda interna ou rexional.

En realidade este se presentara á R&C (e el mesmo así o recoñecía) ao pouco de rematar o doutoramento, cando este programa é para perfís máis consolidados. Pero como lle deran un premio (que ata dous días antes non coñecía ninguén), pois xa era Ramón y Cajal all over again.

Lémbrame aínda salvando as distancias a un caso que saíu hai anos dun físico a quen lle denegaran a Ramón y Cajal aínda téndolle dado antes unha asociación non sei que premio. Todo o mundo se indignara e se puxera a pontificar do mal que está a ciencia na Españita.

Penso que aquí se viu moi ben o rápido que a xente pasa dunha cousa a outra.

Grande parte do público ten unha actitude esquizofrénica con respecto á ciencia: por unha parte cientifismo total, hai que darlle financiación a Barbacid e non ás políticas de xénero (ou o que sexa); por outra, cando se descubre algo importante a ver canto tardan as farmacéuticas en apropialo, etc.

A única vez que me sucedeu algo así foi chegar de post-doc e que un señor pensase que eu era a "secretaria" e mesmo despois de explicarlle o seguise crendo. O señor tiña 70 anos e era PhD student (é dicir, por debaixo de min na "xerarquía") así que tampouco o considero moi representativo de nada :)

Unha crítica que lle oín a xente española é que o estudantado británico está moito menos politizado. Penso que en xeral si e haberá moitos factores, pero un deles pode ser que na USC, por exemplo, case a única opción que tiñas de desenvolverte á marxe das clases era meterte na student politics.

E xa hoxe en día isto está moi fomentado polas University societies, que eu cando cheguei aquí alucinei de que a xente pasase o tempo libre montando unha ópera ou unha comedia musical, degustando queixos e viños, facendo debates e demais.

Ai, a min gústame moito isto, dicir que toco o órgano portativo ou escribo nunha lingua minoritaria e é unha rareza máis. Novamente co meu historicismo asócioo aos ilustrados extravagantes do XVIII que se ocupaban con toda tolerancia das cousas máis estrañas como... A CENCIA. 😄

Si, iso é certo. Pero pensando historicamente pregúntome se a primeira vez que os British se confrontaron con hábitos diversos aos seus sería por motivos relixiosos (xente refuxiada por motivos de relixión; hindús ou musulmáns coa chegada do Imperio), e falar de relixión sempre dá cousa.

Home, aquí un viniño se dá en horas non intempestivas (aquí as 5-6 da tarde), pero cubatas xa non.