คำเอ่ยทำเขากระพริบตาปริบๆ
“ถ้าโดนบิดหนีไปแล้ว นายก็ไม่ต้องอยู่ที่นี้แล้วก็ได้นิ”
เขาเอ่ยด้วยเสียงเรียบ แต่ไม่ได้มีแววขำตามเลยสักนิด สายตาเหลือบไปทางเค้กบนโต๊ะ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ พลางลุกขึ้น แล้วยื่นมือไปหาคนตรงหน้า
“เอ้า มานี้ ไหนๆก็วันเกิดนายแล้วไม่ใช่หรือไง“
“จะนั่งรอต่อไป เดี๋ยวก็เฉาแย่”
จริงๆก็ไม่ได้ฟังจนจบว่าอีกฝ่ายให้นั่งไหม เขาก็หย่อนตัวลงไปแล้วเอนพิงหลังอย่างสบายใจ
“จะพูดงั้นก็ได้ พอดีมาเอาข้าวที่สั่งไว้ แต่ดันจู่ๆก็มาบอกว่า ทำออเดอร์สลับกันให้มานั่งรอก่อนสะนี้“
เขาเริ่มบ่นพลางขยับมือหนามาเกาหัวอย่างไม่สบอารมณ์
“ชั่งเถอะ แล้วนายมานั่งกินอะไรตรงนี้คนเดียวละนั้น”
ก่อนที่เขาจะสังเกตเห็นเค้กก้อนที่ถูกกินไปบ้างแล้วแต่ก็ยังปักป้ายHBDเอาไว้อยู่
“วันเกิดใครหรอ?“
(เย้ยขอมาแจมนะค้าบ)
ครั้งเขาย่างก้าวเข้ามายังร้านอาหารแห่งนึง ด้วยท่าทีเดอนจิ๊ปากไปมา เหมือนถูกใช้ให้มาpick upของขึ้นก็คงไม่ต่างกันมาก
ก่อนที่ดวงตาสีมลจะหันกลับมาเจอกับคนตรงหน้าอย่างพอดิบพอดี เมื่อเห็นว่าเป็นคนที่อยู่ในกลุ่มด้วยกัน จึงเดินไปหาอย่างไม่รีบร้อน
”หือ นายสั่งมาเลี้ยงครอบครัวแปดคนหรอ“ เขาเอ่ยแซวพลางทำมือวนๆไปบนอาหารบนโต๊ะ
”ขอนั่งด้วยคนสิ”
#WTM_Openseason
“แล้วใครคือ MW แล้วทำไมฉันต้องรักมันด้วย“
หลังจากที่เฉียดลฃน้ำไปเล็กน้อย เขาก็ได้รับกางเกงลายสุดเจ๋งมา ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
แต่กางเกงนี้คงได้ไปนอนอยู่ในตู้เสื้อผ้าของเขาแน่
“ฮ่ะ น่าตลกดีใช่ไหมละ ที่สุดท้ายแล้ว ก็ทำได้เพียงแค่ภาวนาอ้อนวอนให้พวกเขาเห็นใจ“
เขาเงยหน้ามองพระจันทร์ตามที่เกรย์เคยมองเมื่อครู่ ดวงตาสะท้อนแสงซีดจางของมัน
“…แต่ถึงแบบนั้น…อย่างน้อยมันก็อาจเรื่องพวกนี้มันมีความหมายขึ้นมาบ้างจริงๆก็ได้“
มืออุ่นเลื่อนไปจับไหล่อีกฝ่าย ราวกลับกำลังปลอบใจ
ก่อนจะคว้าไปหยิบพลัวเหล็กขึ้นมาช่วยกลบถุงสีดำทมิฬให้เป็นส่วนนึงของพื้นดินเสีย
หลุมดินค่อยๆถูกขุดขึ้น เศษดินสุสานกระจัดกระจายอยู่รอบทั้งสอง เสียงฮัมรับคำพูดของชายหนุ่มคลอขึ้นมาแทนคำรับรู้ ปัก—! ก่อนที่พลั้วดินถูกเสียบไว้ข้างหลุมกว้าง
“เปราะบางชะมัด…” เขาพึมพำออกมา
“ชีวิตหน่ะ” มือเชยไปที่หลุมราวกลับกำลังรอให้คนตรงหน้าตัดสินใจว่าจะทำอะไรต่อไปกับถุงดำ
“ก็อยากจะภาวนาให้อยู่หรอก ว่าอย่างน้อยพวกเขาก็ได้กลับไปอยู่ด้วยกัน แต่ฉันไม่ได้เชื่อในพระเจ้าแล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น มือของชายหนุ่มก็หยุดนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะถอนหายใจออกมา ทิ้งบุหรี่ที่อยู่ในมือ ก่อนจะใช้เท้าเหยียบ
“ เฮ้อ ฉันไม่จำเป็นจะเห็นมันหรอกนะ“
การ์ธยกมือขึ้นมาลูบต้นคอตัวเอง พลางเดินหายออกไปในความมืด
ก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับพลั่วอันใหญ่ เขายกมือปัดๆรายกลับกำลังให้อีกฝ่ายหลีกทางไป
”หลบไป หลุมแค่นั้นจะไปพออะไร“
เขาเริ่มลงมือขุดลุมให้ลึกกว่าเดิม
“เป็นสัตว์เลี้ยงนายเรอะ”
เขายักไหล่ ก่อนจะเอื้อมมือหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุด สายตายังค่อยสอดส่องสิ่งที่คนตรงหน้าทำอยู่
“แต่ก็ถูกจับได้แล้วนิ ไม่งั้นฉันคงไม่อยู่ตรงนี้หรอก”
”มาสุสานแบบนี้ ถ้าไม่กำลังจะขุดอะไรขึ้นมา ก็กำลังจะฝั่งอะไรอยู่ละสิถ้า“
ชายหนุ่มเอนตัวพิงป้ายสุสานเก่าๆ ก่อนจะสูบควันเข้าปอดแล้วปล่อยออกมาอย่างไม่รีบร้อน
“ไหนๆฉันก็เห็นแล้ว ไม่อยากแชร์หน่อยหรอว่ากำลังทำอะไรอยู่?”
(ขอแจมด้วยนะค้าบ)
คราสายตาของชายหนุ่มจับจ้องไปยังคนตรงหน้า ก็พบกับดวงตาคู่นึงจ้องเขม็งกลับมาอย่าไม่มีทีท่ากลัว
“จะยืนดูเฉยๆ มันก็เรื่องของฉันหรือเปล่า“
หนุ่มฮู้ดแดงเอ่ยออกไป แต่ก็ก้าวขาเข้ามาใกล้อีกฝ่ายขึ่น กระเป๋าใบใหญ่ข้างตัวสั่นไปมา
“มาทำอะไรลับๆล่อๆแถวนี้กัน?”
การ์ธเอ่ยพลางเอนตัวมองข้ามตัวของเกรย์ไปยังถุงที่สีดำข้างกายของเขา
(ซีดีเถื่อน ใจอยากให้เป็นอะไรคงได้หมด—)
(ล้อเล่นครับ ข้างในเป็นเพลงจริงๆ หมอนี้พูดความจริง แค่เป็นของเถื่อน464664646455)
ชายหนุ่มสายหน้าไปมา พลางหัวเราะ
“ไปเปิดดูเอง ก็คงได้คำตอบนั้นแหละ ฮ่ะ”
ข้างในซีดีเถื่อนจะเป็นอะไร จะเป็นแค่เพลงดังๆอย่างที่หมอนี้พูดจริงไหม ก็คงได้แค่เชื่อว่าเขาจะพูดความจริง
“เยี่ยมเลย ถ้ามีโอกาสคงได้เจอกัน” ก่อนที่การ์ธจะโบกมือ ลาอีกฝ่ายที่เดินหายลับไปในความมืดมิด
(เย้ยยยจบครับ ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะครับ!)
“ฮ่ะ ก็ลองดู ถ้าเปิดไปแล้วมีตัวอะไรออกมาจริง ก็ช่วยมีชีวิตกลับมาบอกฉันด้วยแล้วกัน“
”เอ๋ ไอเมืองนี้มีโบสถ์ใหม่ด้วยหรอ สงสัยฉันจะยังเดินไม่ทั่ว“
เขาควงแผ่นซีดีอันอื่นเล่น ก่อนจะถอนหายใจแล้วยักไหล่
“เอาเถอะ ยังไงก็ขอบใจที่ซื้อของๆฉันไปแล้วกัน ถ้าอยากได้อีก ฉันก็อยู่แถวนี้แหละ แต่คงดึกกว่านี้หน่อย”
“ถ้าเป็นเมื่อก่อน ไปทำอะไรแบบนั้น ฉันคงโดนบาทหลวงไล่ทุบแน่” เขาบ่นอุบอิบ
“แต่โบสถ์แถวนี้มันร้างไปแล้วนี้ ถ้าลองทำจริงๆ คงมีโอกาสให้ของพวกนั้นออกมานั้นแหละ”
“วาสก้า ก็ดี ฉันจะจำไว้ ไหนๆนายก็ซื้อของๆฉันไปแล้วด้วย” การ์ธยกยิ้มออกมา
“ขอบคุณที่อุดหนุนกัน“ รับแบงค์จากอีกฝ่ายงามๆก่อนจะส่งซีดีที่ถูกห่ออยู่ในซองพร้อมคำกำกับไว้
”เฮ้ยจริงดิ ถ้าเปิดแล้วแบบนั้น ก็นับว่าคนฟังบูชาเหมือนกันปะ“
ถ้าเปิดแล้วมีตัวอะไรโผล่มาจากดินคงสยองไส้น่าดู หรืออะไรก็ตามที่ซาตานจะโผล่ออกมา?
”น่าสนใจมาก ไว้ฉันจะจำไว้“
”จริงสิ นายชื่ออะไรละ ฉันการ์ธ ล็อกลิน“
“10 ดอล ทั้งอัลบั้ม”
“ฟังดูเท่ชะมัด น่าจะมีสักวงที่ทำเพลงนอกรีตแบบนั้น”
เขาพูดเบาๆเหมือนคุยกับตัวเอง พลางว่าน่าเอามาขายแล้วไล่หลอกคนแถวบ้านว่าเป็นซีดีต้องคำสาป
“ปกติก็ขายดึกกว่านี้ แต่ฉันอยากออกมาเดินตอนเช้าๆก็เลยจะขายตอนนี้”
“มีปัญหากับเวลาของฉันหรือไง”
ชายหนุ่มได้ยินเช่นนั้น ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
“ ฮ่ะ บ้าหน่า ของข้างในก็เพลงปกตินั้นแหละ”
“แต่ก็ไม่แน่นะ ของแบบนี้ต้องลองซื้อไปดูเองหรือเปล่า“ ห้ามตัวเองไม่ไหว จนเผลอแซวอีกฝ่ายไป
”ถ้าฉันค้ายาจริง ฮืม…คงไม่ขายให้นายหรอก“ ก่อนจะยักไหล่ใส่ แล้วเปิดลิสต์รายชื่อศิลปินบนแผ่นให้คนตรงหน้าเห็น
”ซีดีหน่ะมันวิเศษมากเลยละ แผ่นบางแค่นิดเดียวแต่กลับใส่อะไรเอาไว้ได้ตั้งมากมาย“
(56464664646464545ไส้รสชาติแปกๆแต่ตัวคุกกี้อร่อยมากครับ🤧)
(ความจริงขโมยคุกกี้คุณแคลร์ไปแล้ว8ชิ้น😋)
“ Listen for the whispers. Look for the signs.”
ครั้งชายหนุ่มแกะคำทำนายออกมา คิ้วก็ขมวดเข้ม..ก่อนจะกลืนไปทั้งคุกกี้และกระดาษนั้นแหละ
“ก็ อร่อยดี ถึงจะมีกระดาษแปลกๆเขียนอยู่ข้างในก็เถอะ”
(เย้ยยยขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันครับผม!)
#WTM_Openseason
ยินดีต้อนรับท่านเข้าสู่ฤดูท่องเที่ยวของเมืองเมอร์วู้ด เมืองที่สงบสุขและมีความสุขที่สุดแห่งหนึ่งในรัฐโอเรกอน ขอให้ทุกท่านสนุกกับงานแฟร์ของเมือง
อ่านรายละเอียด > shorturl.at/3DrOw
ระยะเวลา (8 -13 มีนาคม งานจัดตลอดทั้งวัน)
ทีมงานขออภัยเป็นอย่างสูงในความล่าช้านะคะ 🙇♀️
#WTM_Commu
"There's no force beyond human's will."
"Or perhaps there is?"
เชอลี่ย์ ยูริ เกรแฮม (42)
180cm/ 78kg
ครูสอนวิชาวรรณกรรม | นักเขียน
@Downtown with one dog🩷
(ทัก โค โรล เวิ่น ok)
docs.google.com/document/d/1...
(เก็บตกปาร์ตี้เมื่อคืนคะ เฟลิเซียโดนโยนลงงน้ำไปประมาณสามรอบได้ กลายเป็นแมวเปียกหูบิน)
( @wtmbrxndon.bsky.social ตอนแรกจะจ้างคนนี้แต่เขาไม่รับเงิน…)
(คุยกับบอส ป๋มก็เคยอยู่เชียร์
อยากวาดตอนยังเรียนอยู่ฮะ5555)
เขาหันไปคว้ามือของอีกฝ่ายที่ทุบหลังให้อยู่นิ่งๆ แล้วก็ได้แต่คิดในใจ ไอหมอนี้มันระเกะระกะชะมัดยาก พูดด้วยก็ไม่รู้เรื่อง
“เออๆๆจะอะไรก็ชั่ง แค่ตอนอยู่ที่โรงเรียนอย่ามายุ่งกันฉันก็พอ”
ถึงพูดไปแบบนั้น การ์ธก็แอบคิดไม่ได้ว่าดอวหยาก็คงฟังหน้ามือเป็นหลังเท้าอยู่ดี
ไม่เคยรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่น่าต่อยเลยแม้แต่วันเดียว
“เช้าๆแบบนี้ยิ่งเห็นหน้านาย ยิ่งไม่สบอารมณ์” เขาปล่อยมือที่จับไว้ ก่อนจะรีบเร่งฝีเท้าออกไป
พอโดนอีกฝ่ายคว้าไป reflectมือกระตุก เกือบจะหันไปสวนแล้ว แต่หยุดไว้ก่อน
“ไม่เอาโว้ย ไม่ใช่เพื่อนแกด้วย”
แต่ถุงชาลงกระเป๋าไปแล้ว
“นี้เรียกว่ารีดไถดีกว่า เงินของแกตอนนี้ก็เป็นของฉันแล้ว ถุงชานั้นก็ด้วย”
ชายหนุ่มหันไปยิ้มกว้างพยายามทำหน้าตาน่ากลัวขู่อีกฝ่าย
พออีกฝ่ายเอาตัวมาเบียด เขาก็ใช้มือจับหน้าอลิซแล้วดันไปที่อื่นแทน เพื่อนแท้แพ้เงินจริงๆ()
”ถ้าได้ของมาใหม่เดี๋ยวฉันจะเอามาขาย(รีดไถ)ให้เธอแน่“
ก่อนจะรีบเชี่ยวตัวออกมาจากตรอกมืด
“ฮ่ะ ไว้เจอกันแล้วกันนะ อลิซ” เขาโบกมือลาหญิงสาว ด้วยท่าที่ที่ดูพอใจ 🤑
(#.มาย้อนตอบครับผปคเพิ่งว่าง)
“ เดี๋ยวสิเพื่อน ”
ดิวหยาคว้าไหบ่นายทันที และกดแรงยึดไว้กับที่
“ นายลืมชาแหน่ะ ”
ดิวยิ้มพร้อมยื่นถุงชายัดใส่มืออีกฝ่ายพร้อมตบๆเบาๆเหมือนเพิ่งให้เงินเด็ก
“ ส่วนเรื่องเงินไม่ต้องคืนเราหรอก เราไม่ได้สงสาร เราเห็นนายเป็นเพื่อนน่ะ เพื่อนก็ต้องช่วยกันสิเนอะ>< ”
(ย๊ากกกกกกเพิ่งเห็นคุณ😭😭😭😭โดนระเบิดไม่รู้ตัวฮือๆๆๆน่ารักมากครับ46464646445)
ชายหนุ่มที่(หลอก)ชวนให้คนตรงหน้าซื้อของตัวเองไปได้ ก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อย่างพอใจ
“ ขอบคุณที่มาอุดหนุนกัน“ ก่อนจะส่งแผ่นซีดีแผ่นที่สองให้อลิซ
เขายืนนับเงินก่อนจะเก็บใส่ลงในกระเป๋าใบใหญ่ไป
“หวังว่าเธอจะชอบอัลบั้มรอบนี้ หรือถ้าไม่ชอบก็ไม่เป็นไร ฉันไม่มีrefundให้หรอกนะ”
