(ตกปลาแต่งตัวสบายๆ สบายเกิ้น!)
07.02.2026 06:39 — 👍 12 🔁 8 💬 0 📌 1@emem-omtk.bsky.social
#OMTK_commuss2 Nakamura Emen ปี 2 |M-2|คาร์นี้ชอบแจกความเท่าเทียม Doc ;: https://docs.google.com/document/d/1EOaaArjHSEYS3PsiJbvlA1ghwGkHLXVwwaWrqmDOwVs/edit?usp=drivesdk
(ตกปลาแต่งตัวสบายๆ สบายเกิ้น!)
07.02.2026 06:39 — 👍 12 🔁 8 💬 0 📌 1[ 釣り大会 • Tsuri taikai ]
รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...
ระยะเวลาเล่นอีเว้นท์ :: 6 ก.พ. 2569 เวลา 13.30 น. - 12 ก.พ. 2569 เวลา 23.59 น.
#OMTKSS2_เทศกาลตกปลา
“…”
เจ้าตัวนิ่งไปครู่ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาหลังอีกฝ่ายผละออก
“แหม.. ก็สับสนขั้นที่ว่า มองเธอในสภาพนี้ทีไรแล้ว ก็รู้สึกใจเต้นน่ะสิ” เขาแกล้งหยอกไปงั้น มีจริงบ้างเท็จบ้าง(?)
เจ้าตัวไม่ได้ให้คำตอบแน่ชัดนัก แต่เลือกที่จะยิ้มตอบแทนเป็นการกวนโอ๊ยตามสไตล์
ความรู้สึกจริงๆหรอ? เรื่องนั้นคงต้องคิดไปอีกสักพักละมั้ง สำหรับตัวเขาเอง แต่ตอนนี้ ขอให้ได้อยู่ใกล้ยัยหน้าสวยก็พอใจแล้ว(?)
“โอ๊ย โอ๊ย…!?”
เจ้าตัวแกล้งร้องเกินจริง ก่อนจะหันมาขยิบตาปิ๊งๆใส่ เพื่อก่อกวนต่ออีกกรุบ
“อะไรเล่า ฉันไม่พูดซ้ำหรอกนะ”
คลี่ยิ้มร้ายก่อนจะแสร้งทำหน้ามุ่ยเล็กน้อยรอดูว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรต่อ พลางใช้สายตาสำรวจชุดริเสะอีกรอบ
“นี่ยัยหน้าสวย อย่าใส่แบบนี้อีกนะ”
“มันสับสน”
ตนกล่าวตามความจริง ก่อนจะพูดเสริม เพราะทุกครั้งที่ตนมองอีกฝ่าย มักเผลอคิดเป็นสาวจริงๆเนี่ยสิ
(มาหย่อนเอเมงร่างสาว)
04.02.2026 04:38 — 👍 9 🔁 4 💬 0 📌 4[ 犬の骨格 : คดีตามหาคนหาย… ]
รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...
ระยะเวลาอีเว้นท์ :: 2 ก.พ. เวลา 14.00 น. - 15 ก.พ. เวลา 18.00 น.
ประกาศผลบทสรุป :: ภายในวันที่ 16 ก.พ.
#OMTKSS2_INK
( มาเทสเงาแอพฟ้าค่ะ สามารถแวะมาเพ้ทๆหัวไดกิได้นะะ 🫳 )
30.01.2026 21:06 — 👍 20 🔁 15 💬 6 📌 0(ดอกไม้สำหรับ)
30.01.2026 17:09 — 👍 9 🔁 7 💬 0 📌 1แหม่ แหม่~
“ก็นึว่าจะให้สั่งเค้กชดใช้คืนซะอีก”เอ่ยแซวก่อนจะเหลือบขนมจานอื่นที่อีกฝ่ายดันมาให้ พลางคลี่ยิ้มอยู่มุมปาก
“อ้วนวะ”
เหมือนปากเจ้าตัวจะอยู่ไม่สุขเลยต้องหาเรื่องมาก่อกวนคนข้างๆให้ได้ ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีไหนก็ตาม(?)
ไม่ช้าก็ตักขนมเข้าปากก่อนจะแกล้งเอามือแหย่ริเสะ ราวกับวอนหาเรื่อง
“ไม่ต้องออกก็ดีสิ..จะได้อยู่ดูเธอนานๆ”
อย่าได้ถาม เอเมงมักพูดไม่คิด และไม่รู้ว่าพูดไรออกไป
#OMTKSS2_YMS
“โหว~…น่าสนุกดี จำแลงเป็นคนอื่นได้ด้วยงั้นหรอ?”
“งั้นช่วยแปลงเป็นคนที่ฉันเกลียดที่สุดให้หน่อยได้ปะ?”
“?”
“ไร้ประโยชน์วะ”
(มาฝากงานวาดเล่น ของลูกชายครับ)
เอ๊า!?
ตนอุทานขึ้นหลังโดนเอาคืนพร้อมกับหน้าเปลี่ยนสีทันที
“ขอโทษๆ เดียวสั่งคืนให้เลยเอา”
แกล้งเบะปากก่อนจะหัวเราะเยาะ พร้อมกับเว้นระยะให้ความเป็นส่วนตัว
“ไม่เอาน่าเดียวง้อนะคนดี~”
หยอดไปอีกทีด้วยความเคยชิน
(ไปทำงานปายสาววววว)
คลี่ยิ้มทันทีเมื่อเห็นอีกฝ่ายถามย้อนกลับมา
“ทำไม? หึงหรอ?” แกล้งหยอกเย้าไปที พลางโน้มตัวไปใกล้มากขึ้น ก่อนจะแกล้งเบาลมข้างหูอีกฝ่าย และผละออกมา
“ปกติฉันชอบแต่งแบบนี้ มันถ่ายเทดี”
“และอีกอย่างเสื้อดอกทานตะวันก็เท่ด้วย”
พูดน้ำเสียงทะเล้นพร้อมใช้ช้อนแกล้งตักเค้กของจานอีกฝ่ายมากินอย่างหน้าตาเฉย
เลิ่กคิ้วเล็กน้อยก่อนจะยกมือออกทันที
“ถ้าไม่ชอบก็แค่บอก” ตนกล่าวออกมาถึงแม้ว่าจะชอบแกล้งอีกคนมากแค่ไหนก็ตาม แต่ถ้าคนนั้นไม่ชอบจริงๆ ก็จะละเว้นไว้
“ว่าแต่ยัยหน้าสวย กินเสร็จแล้วจะไปไหนต่อรึป่าว?”
“แต่งตัวสวยจัดเต็มขนาดนี้ คงไม่ได้นอกใจฉันไปหาหนุ่มอื่นใช่ปะ?”
ยัง ยังไม่เลิอกวอนเท้า ใบหน้าก่อกวนกลับมาฉายชัดขึ้น พร้อมกับมือซนที่แกล้งเขี่ยปอยผมริเสะ
(กลับมาต่อโรลบ่ะคร้าบ😭)
#OMTKSS2_เลือกตั้งสภา
#OMTKSS2_Roleplay
[โรลเปิด l ใต้ต้นไม้ใหญ่แถวๆ เรือนกระจก l หลังเลิกเรียน]
ช่วงอีเวนท์การหาเสียงเลือกตั้งที่แสนคึกคัก เขาหนีความวุ่นวายมานอนอู้อยู่ใต้ต้นไม้
หนังสือเล่มสีดำที่อาจจะคุ้นตาถ้าคุณเป็นชาวคริสต์วางปิดหน้าเขาไว้
ดูเป็นภาพที่ดูปกติไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
แต่ติดที่ว่าหมอนี่มันเป็นหนึ่งในผู้สมัครสภา(โดยไม่ตั้งใจ) นี่สิ
(+ ได้ค่ะ เข็นมันไปทำงานที)
แหม~
เสียงแซวเล็กน้อย ก่อนจะนั่งดูอีกฝ่ายนั่งทานต่อไป ท่าทีอารมณ์ร้อนและอารมณ์สดใส ชวนน่าหลงใหลแปลกๆ(?)
‘อืม..น่ารักดี‘ เสียงในใจที่ไม่ได้พูดออกไป สายตายังคงมองและจับจ้องคนตัวเล็กอย่างไม่ละ
“กินเยอะๆล่ะ จะได้อ้วนๆ”
แกล้งแซวไปอีกรอบก่อนจะใช้มือขยี้ผมริเสะเบาๆ
เอเมงไม่ได้เร่งเร้าไปมากกว่านี้ เพราะไม่อยากให้คนตัวเล็กกว่ารำคาญ ก่อนจะใช้สายตากวนบาทาหน่อยๆ
“อย่ามัวแต่คิดอะไร ที่อยู่นอกเหนือจากคนตรงนี้สิริเสะ”
“ไม่งั้น ฉันแย่งกินขนมตรงนี้ให้หมดนะ”แกล้งขู่ไปงั้น ก่อนจะคลี่ยิ้มหน่อยๆ
พลางขยับมือที่ตักเค้กนั้นเข้าปากตัวเองไปแทน เรียกได้ว่ากวนบาทาสุดๆ
“นี่เธอไม่รู้ หรือฉลาดน้อยกันแน่?”
คำถามชวนแขวะ ไม่นานเจ้าตัวก็หัวเราะออกมาและทอดสายตามองริเสะอีกคราว
ตนไม่ได้คิดจะว่าอะไรหรอก ที่อีกฝ่ายอาจจะไม่รู้แต่ก็อดที่จะแกล้งไม่ไหว
“เรื่องนั้น มันแล้วแต่คน”ตอบอย่างไม่คิดก่อนจะเลื่อนมือไปคว้าช้อนตักชิ้นเค้กมาป้อนอีกฝ่าย
“อ้ามสิ อยากกินไม่ใช่รึไง?”
“ฉันไม่แกล้งเธอแล้ว เลิกระแวงได้แล้ว”
+
[ Special Event : การปรากฎตัวของกิวคิ ]
รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...
ช่วงเวลาภายในคอมมู :: 23 พ.ค. เวลา 05.30 น. - เวลา 21.00 น.
ระยะเวลาเล่น :: 23 ม.ค. เวลา 16.00 น. - 30 ม.ค. เวลา 23.59 น.
#OMTKSS2_YMS
#OMTKSS2_เลือกตั้งสภา
#OMTKSS2_Roleplay
[โรลเปิด|แยกรูท|โกงเวลา|ลานอเนกประสงค์]
โคอิจิตั้งบอร์ดพร้อมเขียนว่า ”บอร์ดรับคำร้องของทุกคน“
“ถึงตอนนี้จะยังไม่ใช่ประธานก็ขอแสดงความสามารถในการทำจริง“
”เปิดรับคำร้องช่วยถือของ ช่วยแมว ซื้อขนม รับฟังปัญหาในใจเล็ก เบา ใหญ่ มาให้เขาจัดการได้”
“ไม่ว่าจะเรื่องไหนเขาก็พร้อมช่วยทุกคน”
ตนกลอกตาขึ้นทันทีก่อนหลังได้ยินคำบ่นแง้วๆนั้น ก่อนจะปล่อยให้อีกคนไปนั่งที่ดีๆโดยไม่รั้ง
แม้จริงๆแล้วจะยังอยากแกล้งให้อยู่ต่อก็ตาม แต่สุดท้ายก็ต้องปล่อยไปนั่นแหละ เพราะจากสายตาคนรอบร้านอะนะ
“เจ้าชู้? แล้วฉันดูเจ้าชู้ตรงไหนมิทราบล่ะ?”กล่าวถามก่อนจะมองคนตัวเล็กกว่าเขยิบไปนั่งด้านในอย่างขบขัน
“เน่~ช่วยบอกให้ชัดเจนหน่อยสิยัยหน้าสวย~”
“ว่าฉันเจ้าชู้ตรงไหน?”ถามด้วยน้ำเสียงยียวนชวนขมับ
จากใบหน้าขี้เล่นเมื่อครู่ ก็เปลี่ยนสีกลายเป็นหน้าบูดทันที เมื่อถูกกระแทกศอกใส่
อูย…
“ทำอะไรของเธอเนี่ย”ร้องถามก่อนจะเอามือลูบท้องตนเองที่ถูกแทงศอกใส่
ตนพยามทำสีหน้าให้ดูปกติอีกครั้ง แต่รอบนี้ไม่ได้ก่อกวนอีกฝ่ายแล้ว พลางกับรีบวางน้ำปั่นลง
“โชคดีนะที่น้ำไม่หก.. จะทำอะไรก็ดูบ้างสิยัยหน้าสวย!”เขาแสร้งตำหนิไปงั้น เพราะจริงๆไม่ได้ถือสา
(ดาราตลก😏)
“ค่อยๆกินสิบี๋ เดียวก็สำลักหรอกนะ”
เขาแกล้งหยอกล้อไปอีกกรุบ ก่อนจะหยิบน้ำปั่นมาชิมดู เพื่อรับรสชาติหวาน
“หวานดีนะ.. แต่คงไม่หวานเท่าบี๋หรอก”จงใจก่อกวนอย่างชัดเจน ทั้งคำพูดและน้ำเสียงแสนยียวนชวนน่าโบกสักที
หื้ม? เอเมงเลิกคิ้วก่อนจะยิ้มเยาะ เอานิ้วมือข้างที่เคยใช้ประคองเอวอีกฝ่ายขึ้นมาจิ้มไปที่แก้มนุ่มของริเสะอย่างสนใจ
“เป็นอะไรไปล่ะ”
“เขินหรอ?”
แกล้วแซวไปทีก่อนจะหันสายตาไปมองพนักงานและคนอื่นในร้าน ไม่นานก็คลี่ยิ้มร้ายขึ้น
“หรือว่าเธอ สนใจสายตาคนอื่นที่มองมาด้วยหรอ?”กระซิบถามข้างหูก่อนจะผละออกเล็กน้อย เพื่อเว้นช่องว่างระหว่างกันเล็กน้อยแต่ไม่ได้แปลว่าจะปล่อยคนตรงนี้ไป
+
[ 幽霊が街を襲撃する : ภูติผีบุกโจมตีเมืองไมซูรุ ]
รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...
ช่วงเวลาภายในคอมมู :: 23 พ.ค. เวลา 05.30 น. - เวลา 21.00 น.
ระยะเวลาเล่น :: 23 ม.ค. เวลา 16.00 น. - 30 ม.ค. เวลา 23.59 น.
#OMTKSS2_YMS
‘…‘ ตนชงักนิ่งไปทันทีกับการกระทำเกินความคาดหมาย
ในทีแรกก็แค่ตั้งใจหยอกเล่น เพราะสนุกเวลาเห็นอีกฝ่ายรำคาญก็เท่านั้น แต่ตอนนี้คงต้องคิดใหม่แล้วสิ
“โหว..เล่นกันงี้เลยหรอบี๋”กล่าวกระซิบข้างหูอีกฝ่ายอย่างจงใจ ก่อนจะแกล้งเอามือหนาไปประคองเอวคอดนั่นของคนหน้าสวย
ไม่ละที่จะแอบดมกลิ่นกายเนียนๆ(?) ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างมีเล่ห์นัย
(🥹แพ้ทางละครับ)
เมื่อเห็นคนตรงหน้ามีความสุขกับการกินก็ยิ้มตอบไป ก่อนจะมาหลุดหัวเราะกับท่าทีและสภาพตอนนี้
“แหม~ก็ไม่อยากว่าหรอกนะ”
“จะเล่นบทแฟนทั้งที ไม่นั่งตักฉันไปเลยล่ะ?” แกล้งแซวก่อนจะอ้าปากรับของกินตรงหน้าพร้อมกลืนลงคอ พลางส่งยิ้มและขยิบตาให้ไปที
“ว่าไง? จะนั่งตักไหม?”
แกล้งหยอดไปอีกทีก่อนจะเขยิบพื้นที่ข้างๆให้ตามคำขอของริเสะ ท่าทีเจ้าชู้นี่ชวนตะหงิดใจได้😏
ท่าทีที่ดูกึ่งเล่นกึ่งจริงจังชวนสับสน ยังไม่วายที่จะพูดจาแซวคนตรงหน้าไม่เลิกเรื่องเสื้อผ้า และความน่ารัก? หืม?
“เน่ๆ~ บี๋ปกติบี๋มากินเค้กร้านนี้บ่อยหรอ?”
“หรือว่ามาครั้งแรกอ่ะ?”
ยังไม่เลิกหยอกล้ออีก ถ้าไม่ติดว่าอยู่ร้านป่านนี้เจ้าตัวคงโดนทุบหัวไปแล้วแน่ๆ
ตนนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนจะเผลอยิ้มออกมา เมื่อเห็นท่าทางนั้นของคนตรงหน้า
มันชั่งน่าเอ็นดู ชวนรู้สึก(?)
“คิดหนักหรอ?”ตนแกล้งแหย่ยัยหน้าสวยสักทีสองที ก่อนจะใช้ช้อนตักเค้กขึ้นมาคำนึง แลเอามาจ่อที่ริมฝีปากของริเสะ
ตนไม่ได้รบเร้ามากนัก แต่ก็ตั้งตารอว่าอีกฝ่ายจะกินที่ตนป้อนไหม
“อ้าปากสิ”
“ฉันบอกแล้วไงว่าจะป้อนเธอ”เอเมงย้ำอีกครั้ง เพื่อเตือนความจำของแฟนสาวปลอมๆ
+
#OMTK_คางุระเอ็กซ์เพรส
[100 เยนเท่านั้น! สามารถส่งสินค้าได้ทั่วโรงเรียน! ติดต่อ ชิโอฮิโตะ คางุระ O-2 นั่งแถว2ริมหน้าต่าง]
มีใบปลิวเกี่ยวกับการโฆษณาบริษัทขนส่งขนาดย่อม(?) ที่อ่านดูแม้จะมีชื่อคางุระ แต่ก็คงไม่ใช่คางุระเขียนแน่นอน
ฟอร์มสำหรับส่งจดหมาย : forms.gle/oB1mXQUFDPo4...
(สามารถเข้ามาส่งของกันได้นะคะ! ส่งได้ตลอด ปั่นแค่ไหนก็ส่งได้ค่ะ)
#OMTKss2_Roleplay cr. มะขิด & Yata Maru
#OMTKss2_Roleplay
วันอาทิตย์ 15.00 น. | โรงฝึกคิวโดแห่งหนึ่ง
สายลมยามบ่ายช่างโอนอ่อน กลิ่นอายความสงบลอยล่องอยู่ในอากาศ มีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีและลมหายใจอันคงที่
คันธนูง้างออกตั้งมั่น เขาฝึกซ้อมอยู่เช่นนี่มานับชั่วโมงได้แล้ว ท่วงท่าสง่างามไม่ไหวติงราวกับตั้งสมาธิ
‘คุณ’ ผู้เดินผ่านเลียบข้างโรงฝึกคงเห็นภาพนี้ได้ชัดเจน มีเพียงพุ่มไม้ทอดยาวขั้นกลางระยะห่างของคุณและเขาผู้นั้น