Satò

( ตกปลาฤดูร้อนชิวๆก่อนหาคนหาย )

(ตกปลาแต่งตัวสบายๆ สบายเกิ้น!)

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay

[ โรลเปิด | แยกรูท ]

มินาโมโตะ โทวกะกำลังยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักเรียนหลายคนที่กำลังสอบถามเรื่องราวที่มีการหายตัวไปอย่างปริศนาอยู่ เธอใช้พัดทองเหลืองคู่ใจพัดลมเบาๆ ขณะฟังข้อมูล

จากนั้นก็เดินแยกไปทางใดทางหนึ่งที่ยังไม่มีคนไปโดยมี [คุณ] ตามมา...

"หลายอย่างชี้ชัดว่าเป็นฝีมือของโยวไค...
แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่าจะได้พบเบาะแสแบบนี้นะคะเนี่ย"

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay

[โรลเปิด | เวลาหลังเลิกเรียน]

สิ่งที่ล่าสุดก่อนที่ฮิบิกิจำได้คือเธอไปช่วยผู้หญิงที่คลานเกาะขาขอความช่วยเหลือ

แต่พอตื่นขึ้นมาอีกทีเธอก็อยู่ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้แถมผู้หญิงตรงหน้าก็เหมือนจะเป็นร่างไร้วิญญาณมานานแล้วด้วย

‘อา…โดนจนได้สินะ’

‘จากทำภารกิจตามหาคนหาย ผมจะกลายเป็นกลายเป็นผู้สูญหายเสียเองแล้วสินะ…‘

เธอได้แต่หวังว่าจะมีคนช่วยเธอนะ….

#OMTKss2_INK

ช่วงกลางดึกชิองได้ออกมาเดินสำรวจทางเพื่อหาเบาะแสเพิ่มเติม ก่อนจะได้ยินเสียงพึมพำในซอยเปลี่ยวมืด

มือที่กำไฟฉายอย่างสั่นเทา ค่อยๆ ส่องแสงไปยังซอยเปลี่ยวนั้น

กลับพบวิญญาณบ่นหิวข้าวก่อนหายตัวไปต่อหน้าต่อตา

สร้างความมึนงงให้กับเขาเล็กน้อย

"อะไรของมันวะนั้น.."

#OMTKSS2_INK #OMTKSS2_Roleplay
⚠️เนื้อหาเกี่ยวกับซากสัตว์
[ โรลปิด w/ @diki-omtk.bsky.social ]

กายหยาบที่อยากจะพักผ่อนเต็มทีแต่ใจยังอยากจะสืบหาเบาะแสอยู่
ไคโตะตัดสินใจเดินสํารวจพลางๆหลังเลิกเรียนเผื่อจะเจออะไรบ้าง

‘หืม?‘ กลิ่นเหม็นสาบรุนแรงเข้ามาเตะจมูกของเขา มันคือกลิ่นอะไรกันนะ? ขยะงั้นหรอ? ไม่สิ…

เขาตัดสินใจเดินตามกลิ่นไปและพบกับ….
+

#OMTKSS2_INK #OMTKSS2_Roleplay
[โรลเปิด]

"แค่ก- !"

ขณะที่กำลังตามหาเบาะแสเกี่ยวกับคนหายต่อ สีหน้าของเด็กสาวกลับเริ่มไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก ฝีเท้าของเธอหยุดชะงักก่อนจะยืนหยุดพักข้างทางอยู่เงียบๆ สายตาพยายามกวาดมองไปรอบๆเพื่อหาเบาะแสต่อแม้จะรู้สึกเพลียมากก็ตาม

เวียนหัวจัง ...

#OMTKss2_INK

ระหว่างพยายามหาเบาะแสเกี่ยวกับคนหาย

[โชเฮย์ พบคนทรงที่สวดมนต์งึมงัมและหาว่าคุณเป็นปีศาจร้ายและพยายามจะล่คุณ]

"อะ เอ่อ มะ...ไม่ใช่นะครับ"

โชเฮย์สะดุ้งตกใจ แม้จะพยายามอธิบายล้วอีกฝ่ายก็ยังคงไม่สนใจ พร้อมเสียงดังขึ้นกว่าเดิม

'อยากกลับบ้านจัง....น่ากลัว แบบนี้จะได้เบาะแสอะไรไหมนะ'

#OMTK_commuss2
" . . . "
" อ่า...ขะ ขอโทษครับ"
_____________________________________

東雲•翔平 | ชิโนโนเมะ โชเฮย์ | Year 1 | Art club

Doc in bio
Role, Co, DM OK! (o_ _)o

Cms by Plum puli

‘ มองเห็นแล้ว ’
’ อยู่ตรงนั้น ’
.
.
.
‘ ห้ามพลาดนะ ! ‘

————————
( เก็บตกอีเวนท์ 06 ค่ะ yy )

#OMTKSS2_INK
#โรลเปิด

จากที่ทราบข่าวมีบุคคลสูญหายทำให้ต้องลงพื้นที่เพื่อหาเบาะแส ดีที่ช่วงเวลานี้เขาได้กลับมาเกียวโตพอดี

การสำรวจเพียงคนเดียวไม่ได้ลำบากอะไรมาก แต่หากเจอเหตุการณ์ประหลาดก็คงยืนยันได้ยากว่าเขาเห็นแค่คนเดียวรึเปล่าเช่นตอนนี้ ที่เห็นวิญาณเร่ร่อนมากมายดูผิดปกติบริเวณบ้านเรือนใกล้ภูเขา

แปลกจัง....

(หาก+ ขอรับแค่ 4 คนนะครับ)

อยากจะหยอกล้อมากกว่านี้พอเห็นท่าทางที่ซื่อตรง อย่างน้อยเธอก็พอจะจับทางเด็กน้อยคนนี้ได้ระดับหนึ่ง

"อื้อ เด็กดีๆ..."

ขอนิ้วลูบตรงที่ดีดเมื่อกี้อีกที ครั้งนี้สัมผัสเบาเหมือนลูบเครื่องกระเบื้องที่แตกง่ายผิดปกติจากเมื่อครู่

ครอบครัวไม่กี่คนที่เหลืออยู่แต่แทบไม่รู้จักก็ต้องใช้เวลาหน่อย

"เจอกัน"

ว่าจบก็หงายหลัง ทิ้งตัวตีลังกาจากต้นไม้ลงพื้นอย่างสวยงาม ยังชูแขนโบกนัทสึฮะให้เหมือนแข่งประกวดอีก

"นั่นสิ บังเอิญแบบนี้แปลว่ามีเรื่องแน่"

เห็นอีกคนลูบหัวอุอิเลยช่วยอุ้มยกให้ด้วย
"หนัก" แบบเอาไปอุ้มให้แป๊บนึงดิ

"..แต่คิดไปเองไหม ทำไมแถวนี้วิญญาณเยอะขนาดนี้ล่ะ?"
ท่าทางเหมือนคนมีธุระแต่ก็ไม่ได้รีบร้อนขนาดนั้น
ไล่สายตาจากปลายทางจนมาจบที่น้องชายตนเอง

"กำลังการสืบสวนอยู่บริเวณตีนเขาฝั่ง...คะ?"
ซาโตะหันหน้าไปมองฮัน สีหน้างุนงงปนลำบากใจ

"รับทราบค่ะ"
ปลายสายวางซาโตะว่าต่อ "ฉันโดนเรียกให้ไปสนับสนุนที่ศูนย์อนามัย จู่ๆ ก็มีคนแก่ป่วยจนขาดคน"

แต่เดิมเธอก็สังกัดอยู่ฝั่งสนับสนุน หน้าที่แบบนี้จึงเรียกได้ว่าปกติแม้เป็นมือปราบ

"...ฮันเซนเซย์จะสำรวจคนเดียวต่อหรือเปล่าคะ?"

หันตัวเตรียมพุ่งแล้วก็ยังหยุดคุยก่อนอยู่ดี

แม้พยานแวดล้อมน่ากรง รวมปากคำโยไคตัวฟูบนหัวก็น่าหวั่น สายตาจริงจังรุ่นน้องคนนี้ยังไม่สั่นคลอน

จะมุ่งมั่นจนไม่มองความจริงก็ไม่ผิดแต่ซาโตะคิดว่าจะต้องรอดก็ใช่เหมือนกัน

"ถ้าจำไม่ผิดในภูเขาเหมือนมีสุสาน คิดว่าอาจจะพบผู้สูญหา—"

~ กริ๊ง ก~ริ้ง

รุ่นน้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นรับทันที น้ำเสียงเจื้อยแจ้วแต่คงด้วยคำพูดระดับทางการ
จับใจความได้ว่าเป็นคนของหน่วยงานระดับสูงกว่าโทรมา

(+)

"อย่างน้อยก็ไม่ถึงขั้นคามินะคะ! แปลว่าเรายังมีโอกาสปราบมันได้ต่างหาก"

ซาโตะกำหมัดทุบอากาศสองข้าง เหมือนเด็กไม่ยอมความ สายตาจริงจังจะทะลุแว่นตาให้ได้อย่างไรอย่างนั้น

"ที่สำคัญคือเราจะไม่เป็นอะไรต่างหากค่ะ!"

ทีนี้ทุบอกตัวเอง ยืนยันฮึดเต็มที่ทั้งคำพูดและท่าทางว่าเชื่อสิ!
เชื่อฉันสิ!

แม้ไม่มีอะไรที่น่าเชื่อถือได้เลยนอกจากความมุ่งมั่นปากเปล่า

(+)

< เหตุการณ์พิเศษ : ฝนสีชาด… >

กลุ่มเมฆสีดำขนาดมหึมาลอยต่ำลงมาปกคลุมนครไมซูรุแม้จะยังอยู่ในห้วงฤดูร้อน ไม่นานนักฝนสีชาดก็โปรยปรายลงมาทั่วทั้งเมืองติดต่อกันถึงสามวันสามคืน
ชาวบ้านต่างร่ำลือกันว่านั่นคือโลหิตของคนที่สูญหายในคดีลึกลับก่อนหน้า
แม้ฝนเหล่านั้นจะไม่ได้แตกต่างจากสายฝนธรรมดาเลยสักนิด…
ทว่ามันกลับนำพาเรื่องราวอันน่าพิศวงให้เริ่มต้นขึ้น

#OMTKSS2_INK

ซาโตะยกมือสองข้างขึ้นหัวตัวเองก่อนจัดการหยุมหัวไอก้อนฟูหลับตาแลบลิ้นตัวย้วยนี่แก้เผ็ด

"ก็ยังดีที่ไม่ใช่ชูเท็นโดจิแต่ระดับมัน..."
ซาโตะหันมองหน้ารุ่นพี่ข้างตัวช้าๆ ก่อนยิ้มกว้าง

"...มันก็สูงไม่ห่างกับกิวคิมาก ฮันเซนเซย์น่าจะยังไม่ตายหรอกมั้งคะ"

เจ้าก้อนหลับตาเป็นเส้นขีดพริ้ม เอียงหน้าไปมองฮัน
"ก็มีกลิ่นเลือดกรังจางๆ เทียบกับที่ข้าสัมผัสได้ เจ้านี่...ไม่ใกล้เคียงโอนิเลย"

"แล้วมันตัวอะไรเล่า?"
ซาโตะแทบจะแยกเขี้ยวใส่พอรู้สึกโดนแซะ กอดอกพ่นลมหายใจฮึ่มฮั่ม "ถ้ารู้ก็รีบบอกสิ พวกเดียวกันเองนี่เห้ย"

"กาชาโดคุโระ"

คำตอบสวนประชดพอรวมกับเสียงชราไม่สนโลกกวนโมโหพอสมควร

(+)

ซาโตะไม่ได้แทรกอะไรกับเรื่องความตายที่รุ่นพี่พูดถึง มีเพียงแววตาสั่นวูบหนึ่งทำความเข้าใจว่านั่นคือการพูดเล่นเท่านั้น

ดึงสมาธิกลับมาที่การสืบสวนต่อดีกว่า

"หื๊อ—อ"
เสียงแค่นจมูกในลำคอสูงของตัวฟูตอบ

(+)

[ การนับคะแนนอีเว้นท์ 7 ]

1.การลงภาพไม่มีโรลนับตามโพสต์ที่ลงภาพ เช่น โพสต์ภาพ 1 ภาพ 1 โพสต์นับ 1 คะแนน โพสต์คอมมิค 8 ภาพ นับ 2 โพสต์ 2 คะแนน(ขึ้นอยู่กับว่าผู้เล่นใส่ภาพแบบ 4:4 หรืออื่นๆ)

2.ภาพมีโรลนับตามรูทเท่านั้นไม่ว่าจะมีภาพในระหว่างโรลเท่าไหร่ นับแค่รูท เช่น โรลเปิด มีคนมาโรลร่วม 4 คน นับ 4 รูท 4 คะแนน

3.โรลธรรมดาไม่มีภาพและฟิคชั่นนับตามรูทเหมือนข้อ 2

"พึ่งได้กลิ่นเรอะ?!"
ซาโตะถึงกับเงยหน้าขึ้นไปแหวใส่ลืมตัว แบกมาตั้งนานพึ่งทำประโยชน์

ก่อนนึกขึ้นได้ว่าควรอธิบายอะไรสักหน่อยให้รุ่นพี่ฟัง
พอจะหันไปหาฮันก็ตะกุกตะกักขึ้นมา เล่าดีไม่เล่าดี มือไม้โบกโบ้เบ้ดูลนลานไปหมด

"...ถ้ารอบนี้มีชูเท็นโดจิ(ราชาโอนิ) ถึงจะเกินความคาดหมายก็ไม่เกินความคาดเดา"
หวังแค่ไม่ใช่พวกระดับสูงขนาดนั้นเป็นพอ

เธอเงยหน้ามองภูเขาใหญ่อีกครั้ง ลมในฤดูร้อนพัดโชยระลอกหนึ่ง กลิ่นของลมและต้นไม้ใบหญ้าพัดผ่านจมูกเนโกะมาตะบนหัวของซาโตะ

"...กลิ่นดินฝังศพกับกระดูกเหม็นชะมัด"
เสียงชายชราติดแหลมแสบหูออกจากปากแมวตัวฟู ผู้มีประสาทรับรู้วิญญาณได้ยินชัดเต็มสองรูหูแน่นอน

(+)

"อ๊ะ! พูดถึงระดับคามิแล้วถ้าเป็นโอนิระดับสูงที่อยู่ตามตำนานเฝ้าประตูหรือว่าพวกโอนิเก่าแก่ก็ฉลาดมากความสามารถนี่คะ?"

เจ้าตัวยังไม่ยอมแพ้กับสมมุติฐานยักษ์ในทีแรก ก้าวเดินตามจนมายืนด้านข้าง ทำให้มองรอยยิ้มที่เผยเขี้ยวได้ชัดเจนผิดกับแววตาใต้แว่นแสบสันนั่น
ไม่เคยมองออกเลยนี่สิ

"รอบก่อนมีทาโกะนิวโดกับกิวคิ..."

(+)

ปลายรองเท้าแตะลงบนกระเบื้องแผ่นแล้วแผ่นเล่า คลอเสียงบรรยายจากอาจารย์รุ่นพี่ไปพลาง เหมือนบางก้าวจะเผลอเดินตามจังหวะพูดไปด้วย

"ถ้าเป็นตัวตนระดับนั้นจริงฉันว่าเราคงเคี้ยวยากแล้ว..."

ซาโตะเห็นลีลาคล่องแคล่วก็อดส่งเสียง 'โว้ว ว้าว' เล็กน้อยไม่ได้อยู่ดี ชื่นชมในใจแล้วจึงตีลังกากระโดดตามอาคารเป็นขั้นลงมาไม่ห่างกันมาก

(+)

#OMTKSS2_INK

ได้รับเรื่องให้ไปช่วยสืบหาเบาะแสปรากฎการหายตัวซาโตะจึงออกจากโรงเรียนไปทำภารกิจ

แต่ระหว่างเอ๊ะ?! นั่นมัน

"คายะคุง?"

หมั่นไส้เล็กน้อยค่อนไปทางมาก ถึงงั้นเธอก็ไม่มีสิทธิ์ไปว่าอะไรอีกคนอยู่ดี

แป๊ะ

เสียงดีดมะเหงกนัทสึฮะเกิดขึ้นเบาๆ
"ทำตัวแบบนี้น่ะไม่ว่าอะไรหรอก แต่เดี๋ยวอยู่ในโรงเรียนน่ะ ฉันเป็นอาจารย์นะ"

อดไม่ได้อยู่ดี ยิ้มร่าเริงขณะกล่าวไปด้วย

"รู้หรอกว่าคิดถึงกัน แต่พูดจาแบบนั้นความรู้สึกที่ถูกมันส่งไปไม่ถึงหรอกนัทสึฮะ"

ปักหมุด

#OMTK_commu
#OMTK_commuSS2

影久 幻蔵 - Kagehisa Genzou - คาเกฮิสะ เก็นโซ
Y1 / 15ปี

He is a Ninja.!!!!!!!!!

Role : 24/7 (อาจตอบช้าหน่อยนะครับ)

DOC : docs.google.com/document/d/1...

CMS. by Pa Pang

ปักหมุด

#OMTK_commu
#OMTK_commuSS2

夜木理 陰弥 - Yamokuri Kageya - ยาโมะคุริ คาเกยะ
วิชาเลือก - สายต่อสู้ / 27ปี

Role : 24/7 (อาจตอบช้าหน่อยนะครับ)

DOC : docs.google.com/document/d/1...

CMS. by Z'Hazien TK