狼牙🐺

〖 Announcement Butterfly Effect 〗

ยินดีด้วย คำปรารถนาของผู้ลงทัณฑ์ Ỳ̸̔́͝?̷͆̈́͒̚-̴̄͛̿̈-̶͂͗͋͠-̴̳̫͂͜-̴́̽̇̍-̷͚̄̍̒-̶͈̘̥̈́-̷̬̓̈́͝-̷͛̓͘̚-̶̓͘͠͝-----̸͍͂̿̍-̴̅͒̌͘-̸̎͛̎̃-̷́̏́̊-̸--̂̍?̷̀̉̇͘?̷̓ เปนจรงแล้ว
การขอให้คนบาปทั้งหมดถูกล้างบาง (ในคืนวันพุธนี้)

#SKZ_Shokuharai

-พิธีปฐมนิเทศ- | Story 01

เสียงบางอย่างดังขึ้นโดยไม่มีที่มา
แหลม บาด และสั่นสะเทือนลึกเข้าไปถึงกะโหลก
ราวกับกระดูกกำลังถูกบิดอยู่ข้างหู

ซาคุสะสะดุ้งเฮือก ร่างทั้งร่างเกร็งแข็งในเสี้ยววิ ก่อนจะเริ่มสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ลมหายใจขาดเป็นห้วง ๆ เหมือนกำลังถูกบีบ

เสียงที่ได้ยิน.. มันคุ้นเคยจนหัวใจหล่นวูบ

+

(😭🛐)

“คงงั้น“
“ก็เพราะตัวฉันก็คือตัวฉันนี่เนอะ“

เหลือบดูเจ้าของมือผ่านหน้ากากสีแดง ถึงไม่มั่นใจว่าสื่อสิ่งใด แต่เจ้าตัวยิ้มให้กับคำชมอีกฝ่าย

ปล่อยให้ลูบจนพอใจ พอผละออก มือเขาแตะผมตัวเอง เหมือนยังติดลมกับการกระทำเมื่อครู่อยู่เล็กน้อย ค่อยยืดตัวเต็มความสูงเดิม

“ตามใจเธอเถอะ”
“ถึงไม่เห็นหน้า แต่ฉันจำเธอไว้แล้ว“

ยิ้มแฉ่งชี้จมูกตัวเอง คงหมายถึงกลิ่นน่ะ

“แต่เห็นหน้ากัน มันดีกว่าใช่ไหมละ?“

สัมผัสนั้นไม่แย่นัก บอกตามตรงว่ามันแปลก แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่ารู้สึกดี และคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด ราวกับสุนัขได้รับการเกาถูกจุด

เขาไม่พูดอะไร เพียงแค่หัวเราะในลำคอ ไถศีรษะตามนิ้วเรียวของเด็กสาวตามธรรมชาติ แน่นอนว่าภาพช่างดูประหลาดในสายตาคนทั่วไป

ทว่าที่นี่ยังมีคนปกติอยู่จริงหรือ? — เดาว่าทั้งคู่คงไม่ใกล้เคียงนัก

+

( TW. เสียงกรี๊ด/บรรยากาศวังเวง/แสงวูบวาบ/ลูกตา )
( สวัสดีครับ พอดีว่าทางเราได้ทำเพลงขึ้นมาให้ชาวโชคุไซได้ใช้ประกอบโรล ประกอบภาพ ในอีเวนต์คืนพิพากษาโลหิตฮะ ทุกคนสามารถนำไปใช้ได้ฮะ)

( ขอบคุณ @skz-seiki.bsky.social สำหรับวิดีโอด้วยนะฮะ )

( drive.google.com/drive/folder... )

#SKZ_HigetsuDay1

(ดอคอีเวนท์สตอรี่ของงะเบียวค่ะ

ในดอคมีภาพ tw blood / dead 🙇‍♀️

docs.google.com/document/d/1... )

#skz_shokuharai
[ โรลเปิด ] [ แยกรูท ]

[ 常世 ] .. คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับมันไหม ?
คนโบราณเชื่อว่าความตายไม่ได้อยู่ใต้ดิน แต่อยู่สุดขอบฟ้าโพ้นทะเล และ
พวกเขาเรียกวิญญาณที่หวนคืนมาว่า [稀人] หรือแขกผู้มาเยือน...

เหมือนกับพวกเรา ?

#SKZ_commu
湯沢 葉闇 | ยูซาวะ ฮายามิ | 190-84 | ปี 2-A

“ เรื่องของความรู้สึก ถ้าไม่มีเหตุผลอะไรมารองรับมากพอ ผมก็ไม่รู้หรอกครับ ว่าจะแสดงออกมายังไง ”

“ จริงๆผมชอบอยู่เดียวมากกว่า แต่ถ้าเป็นคุณชวนก็จะไปครับ “

Doc : shorturl.asia/SQaTK (รบกวนอ่านให้ครบก่อนโค)
แอคทีฟ : ทุกวัน เว้น เสาร์-อาทิตย์ |โค-เวิ่น

📌 #SKZ_Commu

“อยากคุยกับผมเหรอ?

… จำคนผิดรึปล่าวครับ”

二年生　A組
　友次・暖
Tomotsugi Dan

Doc in bio

#SKZ_Shokuharai
(1/4)

“ถึงไม่เข้าใจจะลูบไปทำไมก็เถอะนะ“
“แต่เอาสิ! ถ้าอยากทำ“

เจ้าตัวก้าวเข้าใกล้ ค้อมตัวให้ส่วนสูงอยู่ระดับพอดี ยื่นศีรษะไปทางฝ่ามืออีกคนแทนคำอนุญาต

เมื่อมือเด็กสาวยื่นมาใกล้ ร่างกายจึงตื่นตัวตามสัญชาตญาณ จ้องเขม็งอีกฝ่ายไม่ละสายตา ตั้งท่าระวังคอยดูว่าจะทำอะไร

“… ?”

“หืม?”

รอยยิ้มแข็งค้าง ก่อนเปลี่ยนมาหัวเราะร่าหลังเข้าใจเจตนา

เขาหยิบหน้ากากลงมาถือ เผยให้เห็นใบหน้าของเด็กหนุ่มและรอยแผลข้างแก้ม ท่าจะสนใจการกระทำไร้แก่นสารของเจ้าหล่อนทีเดียว

+

#SKZ_Shokuharai | [ Story ] (1/9)

ยามลืมตาขึ้น ความไม่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาพร้อมกับความเย็นเฉียบ ทำให้ร่างกายมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง

เมื่อขยับตัวได้ เขาพยายามลุกขึ้นทันที ทว่าไม่ทันได้ก้าวไปไหน ขาทั้งสองกลับอ่อนแรง ทรุดล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นวาบผ่านร่างกายราวสายฟ้า

+

สดับ รับ เขียน เรียน อ่าน

สดับฟังเมื่อเจ้าอยู่
รับรู้จึงเฝ้าเขียน
บันทึกเพื่อร่ำเรียน
คอยเพียรอ่านและขานไป

— 「 與義 」

นิ้วชี้หันมาทางเด็กสาวเช่นเดียวกัน

“ตอนนี้ ตัวเธอก็คือตัวเธอ”
“คือ ไอริ”

แล้ววกเข้าหาหน้ากากสีดำครึ่งบน

“เรื่องของตนเองก็ควรหาคำตอบด้วยตนเอง“
”พอเจอแล้วเดี๋ยวก็เข้าใจมันเองนั่นแหละ ทั้งฉันและก็เธอ”

“คิดมากไปมันก็ไม่ได้อะไร นอกจากความสงสัยชวนขัดใจ”

เจ้าตัวยิ้มกว้าง มุมปากเผยอขึ้นจนเห็นเขี้ยวด้านใน ดูเป็นมิตร ตรงข้ามกับลวดลายหน้ากากอย่างสิ้นเชิง

ดวงตาจดจ่อทุกการเคลื่อนไหวอีกฝ่าย ปลายนิ้ว ลมหายใจและน้ำเสียง เขาเงียบไปชั่วครู่ เอียงหัวราวกับไม่เข้าใจในคำถาม

“ไม่รู้หรอก”

“ตอนนี้ ตัวฉันก็คือตัวฉัน”
”ขาดหายไป ไม่เข้าใจมัน แต่รู้ว่าเป็นฉัน — ทั้งเวลานี้และก่อนหน้า“

พูดทวนซ้ำอีกหน ทว่าความหมายยังคงไม่เปลี่ยน ตรงไปตรงมา บางทีอาจเพียงตีความอย่างเรียบง่าย หรือแค่ไม่สันทัดใช้หัวคิดกับอะไรลึกซึ้ง?

+

[หน้ากาก]

bsky.app/profile/skz-...

ก่อนจะยื่นหน้าไปดมใกล้ๆ ย่ำวนรอบตัวเด็กหนุ่มเป็นวงกลม คล้ายสุนัขป่าสำรวจสิ่งที่มันสนใจ

“ข้อนี้ นายก็โกหก“

ไร้ความซับซ้อน ใช้เพียงสัญชาตญาณและความรู้สึกตัดสิน แค่เพราะคุณดูพิเศษกว่าคนอื่นในสายตาเขา นั่นแหละเหตุผล

“ส่วนข้อสาม..“

กลับมายืนที่เดิม นัยน์ตาสีดำขลับจ้องเขม็งคนตรงข้าม

”นายพูดจริง“
”สัญชาตญาณมันบอกน่ะ!“

ยิ้มโชว์เขี้ยว ไม่แน่อาจจะเพราะคุณดูใจดีด้วยกระมัง?

มือจับปลายคาง สีหน้าคร่ำเคร่งเหมือนเจอโจทย์ยาก เพราะทำในสิ่งที่ตนไม่ถนัดที่สุด เช่นการขบคิด

จันทร์สีชาด ถ้านี่คือโลกหลังความตาย แล้วมันดันมีจริงคงไม่แปลก ทว่าเขาไม่เคยเจอกับตาเนื้อ แถมความทรงจำเก่าก็ไม่มี ดังนั้นจึงปัดตกไปด้วยตรรกะง่ายๆ

“ข้อแรก นายโกหก”
“…ฉันไม่คุ้นว่ามันเป็นสีแดง”

“ข้อสอง กลิ่นนาย — คล้ายกับพวกเรา…แต่ก็รู้สึกต่างออกไป”
“เหมือนอยู่ในฝูง แต่ก็แปลกแยก?”

+

(ส่งงานค้าบ🙇‍♂️)

#SKZ_Shokuharai

คลื่นแห่งความสับสนบีดรัดลมหายใจให้ติดขัด ไม่ทันไรทัศนียภาพตรงหน้าก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัว

สิ่งที่อยู่ใกล้สายตาที่สุด คือฝ่ามือกร้านของชายวัยกลางคนกางออกมาข้างหน้าและร่างของเจ้าตัวที่อยู่ถัดออกไป ทันใดนั้นมุมมองก็ได้เลื่อนลงไปอย่างรวดเร็วก่อนจะสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนกับว่ามีคนทำกล้องหล่นจากที่สูงอย่างไงอย่างนั้น

+

#SKZ_Shokuharai | เนื้อเรื่อง

ความมืด ตามด้วยความว่างเปล่า และผู้คน
เสียงฝีเท้าเคลื่อนไหว สับสน และหยุดนิ่ง

ใครกันจะให้คำตอบได้ ไม่ใช่คนข้างๆ ไม่ใช่แม้แต่ตัวเอง หรือจะเป็นหน้ากากจิ้งจอก หยิบมันขึ้นมา และสวมไว้บนหน้า

และแล้ว ความมืดอีกครั้ง

(๑/๕)

cr. อยากกิน บราวนี่ยย

( #SKZ_ครั้งหนึ่งของชีวิต

❤︎ = สนใจโค
↻ = ช่วยแฝดหาเพื่อน

แวะมาแปะใบโคค่ะ ระบบโคหนึ่งได้ถึงสองแกมบังคับ

doc :https://docs.google.com/document/d/1qopzZefDOREJU2N6LgpuYnOZ6HlmTeg83PSSdF6E-AU/edit?usp=drivesdk )

“ไม่หรอก ทุกคนแค่ยังแปลกถิ่นก็เท่านั้น”

เจ้าตัวยกยิ้มจนเห็นเขี้ยว เพิ่งรู้ว่าตัวเองตายมาเป็นใครก็แตกตื่น ขึ้นอยู่กับใครจะทำใจยอมรับมันได้เร็วช้าแค่ไหนนั่นแหละ

เอียงคอฟังกติกาเกมอยู่แปบนึง ค่อยผงกหัวเก็ทว่าต้องเล่นยังไง

”โอเค! แค่เดาว่าอันไหนโม้กับจริงสินะ!”

ชูนิ้วโป้งเป็นอันว่าเข้าใจตรงกัน

“ว่ามาเลยสี่ตาคุง!”

เพราะไม่รู้ชื่ออีกฝ่ายเลยเรียกตามที่เห็น ไร้เจตนาล้อเลียนแค่อย่างใด

〖 คืนพิพากษาโลหิต คืนที่ 1 〗
#SKZ_HigetsuDay1

หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่

คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป

[1]

#SKZ_Shokuharai

เมื่อหลับตาลงและพนมมือขึ้นตามเสียงประกาศ ความเงียบก็ถาโถมเข้าครอบงำบรรยากาศรอบตัวราวกับมีผ้าดำผืนใหญ่คลุมทับ

ร่างสูงโปร่งนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ทั้งที่ควรเป็นเพียงไม่กี่อึดใจแต่กลับยาวนานราวชั่วกาล เสียงกระซิบที่จับใจความไม่ได้เริ่มแทรกเข้ามา แผ่วเบา ทับซ้อน และดังขึ้นเรื่อยๆ จนเหมือนก้องอยู่ในกะโหลกของเขาเอง

(+)

#SKZ_Shokuharai

โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ

คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้

“ ว่างรึปล่าว..?

มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”

คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?

(+ได้นะ)

จมูกขยับเล็กๆ คุ้นหน้าอีกคนอยู่บ้าง เด็กหนุ่มนั้นให้บรรยากาศเดียวกับคนนำทางและกลุ่มที่เรียกตนว่าสภา

“ฉันไม่รู้จักนาย แต่เอาสิ!“

เพิ่งผ่านเหตุการณ์ประหลาดมา เจ้าตัวดูจะตอบรับง่ายกว่าที่คิด หรือจริงๆอาจไม่คิดอะไรเลย…

อย่างน้อยเขาก็หายใจโล่งกว่าเมื่อครู่

ตาจับการเคลื่อนไหวคู่สนทนาเหมือนสัตว์ป่า ปล่อยให้คำตอบของข้อสงสัยเป็นเรื่องอนาคต — ยังมีเวลาพอที่จะสำรวจถิ่นใหม่ให้ทั่ว

เด็กหนุ่มร่างสูงชะงักตามเสียงทัก หน้ากากจิ้งจอกกึ่งสวมไว้ ลวดลายดุดันพร้อมกับนัยน์ตาสีทึบที่จ้องมองมา

ปลายเท้าขยับหาต้นตอ ประชิดจนน่าอึดอัด เขายื่นศีรษะมาตรงไหล่ทำท่าเหมือนสัตว์ดมกลิ่นพวกต่างถิ่น ไม่ช้าก็เว้นห่างอย่างพอเหมาะ รับรู้ว่าเด็กสาวเป็นพวกเดียวกัน

“ฉันก็คือฉัน”
“คือ คามิทานิ โรวกะ”

นิ้วโป้งจิ้มแผงอกตัวเอง คำตอบแข็งทื่อ เรียบง่าย

”แล้วเธอล่ะ คือใคร?“

คำถามเองก็เช่นกัน