𝖩𝗎𝗇𝖾

แต่ละวันต้องเอาตลกเข้าว่าไว้ก่อนจริงๆ ไม่งั้นกลัวล้มไปแล้วจะลุกกลับมาไม่ได้

พยายามคิดในแง่ดีว่าที่บอกไปเดี๋ยวเขาก็เอาไปปรับใช้แล้วต่อไปก็จัดการงานได้เอง แต่อีกใจก็มองในแง่ร้ายไปละว่าดูท่าทางไม่น่าไหว

มันก็ไม่ใช่ว่าคนรับงานต่อเขา incompetence แต่เราไม่ไหวกับการต้องมาคอยมอนิเตอร์งานที่เราไม่ควรต้องรับผิดชอบแล้ว

ท้อมากที่สุด ขนาดทำใจกับตัวเองและตั้งความคาดหวังไว้ต่ำแล้ว ฉันก็ยังรู้สึกเหนื่อยอยู่ดี

นี่กะเปิดแอคนี้ไว้รอเป็นแอคล็อก รออยู่นะฟีเจอร์ล็อกของภพนภา 🧎🏻‍♀️

burn out แบบถล่มทลาย

สุขภาพเสียก็เพราะคำพูดที่ผิวเผินดูธรรมดา แต่สะสมทับถมจนพังครืนไป

และเราก็สามารถทำร้ายจิตใจกันได้ด้วยคำพูดนี้เอง การทำลายง่ายดายกว่าเอ่ยคำขอ ไม่ต้องใช้คำหยาบหรือท่วงโทนหยาบกระด้างเลยแม้แต่น้อย

นึกถึงเรื่องว่าแนวคิดเบื้องหลังพลังเบณีเยเซริตคือคำพูดมีพลังในตัวเอง ในชีวิตจริงเราก็สามารถโน้มน้าวคนให้กระทำตามที่เราพูดได้ด้วยการเอ่ยคำสุภาพ หรือใช้ท่วงโทนเสียงอันอ่อนนุ่ม

คำว่าคิดถึงคำเดียวเอง ทรงพลังมาก เหมือนมีตาน้ำพุเย็นฉ่ำปรากฏขึ้นในใจ ขอดูแลกายใจให้พร้อมแล้วจะกลับไปนะ

มีไอเดียมากมายสำหรับลูลอว์ แต่รู้สึกยังจับเคมีได้ไม่มั่นมือ

ก็ยังดีที่มีจังหวะนั่งยิ้มลำพังหัวเราะลำพังได้

tired jazz all over again

in the most loving sense writing is like put these dipshits into a jar and shaking it violently

let's take it slow