Icarus [ตอบช้าจ๊าก]

?

สองขาสับ เร่งรี่เข้าไปรับ อุ้มกอดก้อนกลมอ้วนเอาไว้ด้วยสองแขน

ด้วยเข้าใจว่าเหตุใดหญิงสาวจึงทำเช่นนั้น จึงมิได้ส่งเสียงเสียดายอะไร คำพูดที่ยังคงเริงร่าบอกกล่าวคล้ายเป็นเรื่องขบขัน

"จะเข้าเนื้อก็ไม่เป็นไรหรอกบีอาโอธี ข้าพร้อมรับอยู่แล้ว"

ก่อนหันไปหาซิธทอส ส่ายหน้าถอนใจ "คิดว่าจะได้ร่องรอยจากเข้าเพิ่มบนแขนข้าเสียหน่อย เสียดายนัก"

มองท่าทางของอีกฝ่ายก็ขบขัน หัวเราะเสียจนไหล่สั่นตัวโยน

"แล้วมนุษย์เรามิใช่ว่ายืนอยู่บนสองสิ่งนี้งั้นหรือ แม้แต่เวลานี้พวกเรายังตอบไม่ได้เลยเชียวว่าอยู่กึ่งกลางหรือเบนไปในทิศทางใดมากกว่า"

"คงเป็นคุณค่าในตัวเอง" หยุดคิดไปสักหน่อย "มากกว่านี้"

"เป็นคำถามที่ดี" ดีดนิ้ว แม้ว่าคำพูดก่อนหน้าตนจะเพียงพูดเล่น และทางด้านเด็กสาวก็คงตอบรับเพียงเท่านั้น แต่วาจาพร่ำยืดยาวก็ยังคงสามารถดำเนินต่อไปได้

กระแอม

"เรื่องของเรื่องก็คือ หากว่าเจ้าบินหนีไปได้ทันจริงๆล่ะก็ ข้าย่อมสบายใจที่เป็นเช่นนั้น"

"รักษาร่างกายที่เทพทรงประทานพรไว้ให้ดีเถิดอย่างน้อยก็เพื่อตนเอง ส่วนข้าก็ได้เบาใจที่เจ้าปลอดภัยอย่างไรเล่า"

"คำพูดต่อไปนี้จะเป็นเพียงแค่ความเข้าใจของข้าเพียงเท่านั้น มิใช่สิ่งที่นำไปอ้างอิงได้อย่างใด หากมีข้อผิดพลาดก็โปรดชี้แนะข้าด้วย" [ท้ายสุดคู่แฝดสุดแตกต่างชิงแย่ง - "หากจะให้เปรียบคงมิพ้นเรื่องทางการเมืองและความระหองแรงของทั้งสองฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นทั้งเรื่องพื้นที่ เสบียงอาหาร การปกครอง หรือแม้แต่อะไรเล็กน้อยอย่างความรักใคร่ ดาบขาวสำแดงไร้กลองศึกก้อง - "ท้ายที่สุดก็จะเกิดสงครามที่ไม่มีวันสิ้นสุด ไร้กลองศึกก็เหมือนกับการที่จะโดนลอบโจมตีหรือหนอนบ่อนไส้ที่รอวันแทงข้างหลังในเพลาที่สมควร" แหงนมองดวงดาวสูงส่งส่องแสง - "ในส่วนของประโยคนี้นั้นเรามองได้หลายแบบ ดวงดาวสูงส่งก็อาจจะเปรียบเสมือนองค์ทวยเทพ หรือหากแต่จะไม่ใช่ก็คือการจ้องมองที่ได้แต่ขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น" แผ่นดินระแหงกลับไม่จำนน - "แต่กระนั้นไม่ว่าจะเป็นการช่วยเหลือจากองค์ทวยเทพหรือจากผู้อื่นก็ตาม สุดท้ายผู้คนก็จะสูญเสียทุกอย่างไปจากสิ่งที่เกิด มันคือความบรรลัยที่บังเกิดจากฝีมือมนุษย์ที่ต้องการแก่งแย่งชิงกันทั้งนั้น ] "สุดท้ายนีัมันก็เป็นเพียงแค่สิ่งที่ข้าพยายามจะเข้าใจเท่าที่ทำได้ และหากจะให้สรุปมันแบบเรียบง่าย มันก็คงเป้นเพียงการทะเลาะวิวาทจนสร้างความฉิบหายให้แก่บ้านเมืองและผู้คนก็เท่านั้น"

ในช่วงบ่ายของพุธวันดาฟเน่ได้ขึ้นมากล่าวและอภิปรายคำทำนายที่ตนไปศึกษามาด้วยสีหน้าที่นิ่งเรียบ และดูมีความสุขุมตามแบบที่เป็นมาตลอด ก่อนจะกล่าวปิดท้าย

"หากผู้ใดมีข้อโต้แย้งหรือเห็นต่าง กรุณากล่าวด้วยความเป็นผู้มีอารยชนมิใช่คนเถื่อนแต่อย่างใด และถ้าหากท่านมิอยากให้ผู้อื่นเสียเวลากับการโต้แย้งและไปลำดับถัดไปอย่างตรงต่อเวลา ก็เชิญมาเสวนากับเราหลังจบวิชานี้แล้วเสียเถิด"

(นุติดสอบหนักมากแต่นุก้ติดมูหนักมากเมือนกันเอากล่องมาวางไว้ ฝากเลี้ยงต่ายหน่อยนะคะเดี๋ยวแม่มันกลับมา😭)

#HOA_กระดานข่าวสาร

มีแผ่นดินเผาเขียนประกาศแจ้ง ณ กระดานข่าวสารบริเวณหน้าอาคารเรียนหลักของสถาบันแห่งแอรีส

[ประกาศจากวิชาเทพปกรณัม ขอแจ้งให้ผู้เรียนปี 1 ทราบว่าในวันพุธนี้จะมีการเรียนการสอนในหัวข้อการตีความคำทำนายของเทพอะพอลโลจากคำทำนายเก่า และขอให้ทุกท่านเตรียมการตีความตามความเข้าใจของตนเองเพื่อนำมาอภิปรายในคาบเรียน]

(1/2)

เห็นได้ชัดว่าเป็นนกที่ได้รับการฝึกฝนมา และดูจะเป็นมิตรอยู่มาก เมื่อเหยี่ยวนกกระจอกใหญ่ตัวกลมอกฟูร้อนลงมา

"ชื่อเพราะนัก ซิธทอส นายหญิง เจ้าเล่าชื่อเสียงเรียงใด?" สีหน้าสีตาที่อิ่มเอมไม่ถูกปกปิด เสียงพูดเคล้าหัวเราะในที

"ข้าอิคารัส”

ยามนี้ไม่มีปลอกแขนสำหรับนก ที่พอมีเป็นเพียงกำไลเงินแผ่นยาวที่ปกคลุมช่วงแขน กระนั้นก็ยังอดไม่ได้ที่จะยื่นออก หวังให้ซิธทอสได้เกาะตน

(นางงามไม่รักเด็กแต่ยังชมของเล่นจากน้อนๆอยู่เลย จริงๆนายเองก็เป็นคนดีนี่นา---)

(เห็นเป็นคนแบบนี้ ที่จริงแล้ววว เป็นนางงามเด็กรักไม่รักเด็ก

ปกติจะรับบทพี่เลี้ยงจำเป็นให้น้อนๆในละแวกบ้านค่ะ ทีนี้พอมาเรียนที่สถาบันนานๆกลับบ้านที เด็กน้อยคงรีบแข่งกันเอาของเจ๋งๆมาอวดแน่เลย เกาะแข็งเกาะขาเดินไม่ได้ หรึย ก้อคนมันฮอตอ่า/ถูจมูก---)

"อย่างนั้นก็เป็นนักเรียนเก่า ที่นี่ดีมากหรือไม่ มีเรื่องสนุกเยอะหรือเปล่า แล้วปกตินักเรียนของที่นี่มักจะทำอะไรกันเล่า อ้อ ข้าเข้าเรียนพร้อมเพื่อน แต่ก็หวังว่าจะได้เจอเพื่อนๆอีกมากๆ" เขาถามรัวเป็นชุด ดูท่าจะให้ความสนใจอยู่มาก ปนเปกับการตอบคำ

เมื่อได้รับการเสนอ ก็ยื่นแก้วไปรอรับทันที

"พกน้ำดื่มเช่นนี้เป็นปกติหรือไม่ ดีนัก อ้อ ข้าขอเพิ่มแล้วผู้อื่นจะได้ดื่มหรือไม่เล่า" ท่าทางเหมือนเพิ่งจะนึกได้แน่ะ

(ช่วยด้วย555555555555555555555555555555 ต้องโดนแล้วไหมเลขท้ายสองตัว😭 ซื้อจริง รอผล15นี้---)

(5555555555555ถ่าดา เลขออกแบ้ว นกนางนวลแทนคุณ)

เสียงวิหกขานมักทำให้ใจปรีดาได้ง่าย แต่กับเด็กสาวนั้นต่างออกไปโดยที่ยังรับรู้ได้อยู่

เขาหัวเราะคำหนึ่ง ยิ้มขี้เล่นยังติดไม่จาง

"โอ้ เลือกได้ด้วยหรือ" เขาทำท่าคิด คิดหนักเชียวล่ะ

"ข้าชอบที่เจ้าเป็นเช่นนี้ เวลาตกลงไปก็จะได้มีคนเจ็บเป็นเพื่อนข้า"

รับคำพูดได้อย่างสบายๆ กล่าวหยอกล้อทีเล่นทีจริง

"ท่านต้นไม้คงไม่ใจร้ายกับพวกเรานักหรอก"

พยายามเข้านะ!

"ใจลอยปานนี้ เห็นข้าสิแปลก" เซาะแซวไปที

"ท่าทางท่านดูเนือยๆ เมื่อคืนทำงานหนักไปหรือ พักผ่อนเสียบ้างจะดีกว่า" พูดรัวเป็นชุด ท่าทางดูจริงจังมากกว่าล้อเลียน

ก่อนคิดขึ้นได้ว่าหรือนี่คือธรรมชาติของอีกฝ่ายกันนะ..

น่าเสียดายที่ไม่สามารถอ่านใจคุณได้ เพราะถ้าหากได้ ก็อย่าทำร้ายสัตว์น้ำเล-----------

"ข้าเลือกให้เจ้าเลยก็แล้วกัน" ว่าแล้วก็เดินไปหมุนป้ายปิดร้าน

"เก็บแป้งดิบพวกนั้นเอาไว้ก่อน เอ่อ..ตอนทำความสะอาดจะได้ไม่เปรอะ"

"อย่างน้อยเราก็ป้องกันส่วนที่เสียให้เกิดน้อยลงได้นะ" ท่าทางไม่ได้ซีเรียสนัก ยังยิ้มให้อีก

เรื่องดีๆก็ยังมีอยู่น่า

(อยากลองสูดเข้าปากดูหรือเปล่---)

(รับหน่อย😭)

คล้ายไม่ถือโทษอะไรคนมาาย ด้วยว่าอุปกรณ์ที่อีกคนถือมาพรั่งพร้อมเสียยิ่งกว่าตนอีก

"ยังไม่แน่นัก ต้องรออีกสองสามวัน" ทำท่าราวถกแขนเสื้อไปที

"เอ้า ท่านพ่ออุปถัมป์ ไปหาอาหารเลี้ยงลูกน้อยกันเถอด" โดนเหมารวม(?) เรียบร้อย

แสงแดดย้อมสีสัน สว่างเจิดจ้าย้อนศร

หากเปรียบว่าคนตรงหน้าเป็นเทพีอาจไม่เกินจริงนัก

อย่างน้อยสีแดงบนขมับก็ยังย้ำชัดถึงความเป็นปุถุชนไม่ต่างกัน

จนสิ่งมีชีวิตตัวอ้วนโผล่ออกมา ที่ว่ายิ้มเป็นมิตรยิ่งฉีกกว้าง

"สวัสดี ข้าขอทำความรู้จักเด็กที่บ้านเจ้าได้หรือไม่"

ตีความไปเองว่าคือสัตว์เลี้ยงของหล่อน ด้วนว่านกไม่ใช่สัตว์ประเภทที่จะยอมเข้าใกล้คนแปลกหน้าได้ง่ายเพียงนั้น

"อิคารัส บุตรแห่งทาลอส" ดื่มน้ำที่ได้รับมาสักอึก สัมผัสรสชาติในโพรงปาก ก่อนจะยิ้มคล้ายสุขใจ

"ข้ามาตั้งแต่เช้า แต่ไม่มีสิ่งใดให้ทำมากนัก ของข้าน้อยจึงอาสาช่วยผู้อื่นเท่าที่ทำได้ก็เท่านั้น"

"เจ้าเล่า?" อาจหมายถึงทั้งชื่อ หรือกำลังทำอะไรอยู่

#HOAMOVEIN

[ โรลเปิด | แยกรูท ]

ท่ามกลางผู้คนมากมายทั้งหน้าเก่าหน้าใหม่ที่กำลังวุ่นวายในวันย้ายเข้าสถาบัน เอฟติมิออสเป็นหนึ่งในนั้นที่กำลังขนสัมภาระจากเกวียนรับส่งไปยังบ้านพักของตน

เขาถือของมุ่งหน้าเดินตรงไปยังจุดหมายโดยไม่ได้สนใจจะสังเกตดูคนรอบตัวเท่าไหร่นัก––

(แปะ ๆ quick sketch บีอาตอนเข้างานค่ะ🤸‍♂️

ปกติพู่ทำจากขนม้าแต่ว่าบีอา📈 หมวกพิเศษเปิดช่องปล่อยผมแทนค่ะ ได้ใช้พรแบบ 300%)

#HOA_กระดานข่าวสาร

มีแผ่นดินเผาเขียนประกาศแจ้ง ณ กระดานข่าวสารบริเวณหน้าอาคารเรียนหลักของสถาบันแห่งแอรีส

[สถาบันแห่งแอรีสได้ดำเนินการนำเข้าคัมภีร์ใหม่จากนครรัฐเอเธนส์และเก็บรักษา ณ หอสมุดของสถาบัน เพื่อเป็นแหล่งความรู้สำหรับผู้เรียนและบุคลากรทุกท่าน ผู้ที่สนใจสามารถเข้าชมและคัดลอกได้ตามกฎของหอสมุด ทั้งนี้ ไม่อนุญาตให้นำคัมภีร์ชุดใหม่ออกจากหอสมุดจนกว่าจะครบหนึ่งสัปดาห์]

ไปจ้า

เขากล่าวขอบคุณ พลางรับเครื่องดื่มมาถึงไว้ หัวเราะรับไปกับคำเซาะแซวจากสตรีข้างๆ

"นักเรียนใหม่" ใบหน้าผู้มาใหม่ประดับยิ้ม ตอบรับคำถามอย่างง่ายๆ

"เรียกอย่างนั้นก็ไม่ผิด"

เห็นคนยืนนิ่งเหมือนรูปสลักก็อดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปดูเสียหน่อย

ลมหายใจที่ยังคงสม่ำเสมอบ่งบอกได้ว่าใต้ต้นไม้นั้นคือคนผู้หนึ่ง

แต่ว่า.. ไม่เห็นท่าว่าจะขยับเลย

เอี้ยวตัวโผล่ไปในครรลอง โพล่งออกไป

"หลับอยู่หรือพี่ชาย"

“นกร้อง หนวกหูแต่เช้า…”

“…..Zzzzz”

(เอาคอมมิชชั่นมาอวดๆค่า🥺 เป็นมม.คนนอนสู้เสียงนก จะแข่งกันร้องริมหน้าต่างตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางทำไม๊ คนจะน๊อน)

Cr. PORSZAAAA

(สนิทสนมกันดีจริงเชียว(?))

(แว๊บๆมาแปะโมเม้นรูมเมทค่ะ55555 ยูโพถูกย่างสดไปหลายรอบแล้ว

ซัมม่อนยูโพรอส @hoa-euporos.bsky.social )