Alcetus(busy + มาๆหายๆ)

( โอ๊ะ เหมือนความจำข้าจะกลับมาเเล้ว สวัสดีขอรับพี่สคาร์เรียส🤲🥺(?))

(ได้วัตถุดิบเยอะขนาดนี้ปีหน้าต้องบุกไปหาพี่ๆไซคลอปถึงป่าเเทนเเล้วล่ะ-)

(ข้าเเค่วิ่งไปอาคารหลักกก อิฐมันบินมาหาข้าเองง *คอสม์ลมที่ไม่ทันได้ใช้ลมปัดอิฐ*)

(ดวงสนับสนุนให้โชว์ของ อัลขอฝากปิ๊งย่างไซครอปให้หน่อยนะคะ🥺⚡️⚡️)

(เปิดเทอมมา1เดือนอัลเจ็บตัวไปเเล้ว3รอบ555 ว่าเเต่ลาซารอสปลอดภัยดีมั้ยคะ-)

(เเกล้งว่าจำพี่สคาร์ไม่ได้ ✌️🔥)

(รีเควสขอส้มสดๆหรือผลไม้ด้วยได้หมาย🥺🍊)

/มึน เอ๋อ อ๊อง มองเพื่อน

“เจ้าร้องทำไม…?“

(จริงด้วย😔 เเต่เข้าใจได้ อีก500ดรัคมานายอาจจะต้องไว้ใช้จ่ายดูเเลน้องเเมวที่นายช่วยไว้ อืมๆ)

(Headshotสวยๆจากพี่ไซคลอปส์✌️)

(งุย งั้นค่อยคุ้มที่หัวเเตกหน่อย(?)😔✨ ว่าเเต่เเบ่งเงินให้หน่อยสินายยูคลิด-)

a cat is walking in front of a red brick ALT: a cat is walking in front of a red brick

นี่คือภาพคนจริงๆไม่ใช่ตัวเเสดง:

#HOAATK

ขณะที่หลายคนวิ่งหนีเอาชีวิตหรือต่อสู้ จะมีอยู่คนนึงที่หากฟื้นอีกทีทุกอย่างอาจจะจบไปเเล้ว

(ผปคอยากให้ลูกช่วยเพื่อนๆนะ เเต่ดวงเเต่ละอย่าง💀)

#HOAATK Argilius Part 1

อาร์กิเลียสออกไปจากหน่วยรักษาพยาบาลเพื่อตามหานักเรียนที่หลงทางตามความสามารถแต่เหมือนเขาจะโชคไม่ดีเพราะเศษหินเศษปูนที่แตกทำให้เขาบาดเจ็บและล้มทับที่ขา โดยเบื้องหน้าเป็นไซคลอปส์ตัวใหญ่ที่กำลังจ้องมองมาที่เขาอยู

ถึงจะกลัวแค่ไหนแต่เขาหนีไม่ได้เพราะถ้าหนีมันต้องเข้ามาด้านในแน่ ไม่ช้าเขาออกคำสั่งทันที

" สมินเธียส ธนู "

( รอพาร์ท 2 )

(พี่อย่าพึ่งไปโรงอาหารตอนนี๊😭)

#HOAATK

(พี่จะไม่ทิ้งน้องไว้หรอกนะ เราไปด้วยกัน! แม้เสียงวิ่งจะแปลกๆเรียกแขกมากก็ตาม)

(Happy End yippii🤲 ขอบคุณที่โรลด้วยกันนะคะ!)

”ที่ข้าโกรธเพราะเจ้าไม่นึกถึงตัวเองก่อนสักนิด เเละนั่นมันก็ไม่ต่างจากการที่เจ้าไม่สนความเป็นห่วงของข้าหรือพ่อเเม่ของเจ้า สมินเธียสก็ด้วย“

ถอนหายใจ ไม่อยากพูดมากไปกว่านี้จึงหันหลังเตรียมเดินกลับห้อง

”ถ้าหากจะขอโทษ เจ้าควรขอโทษตัวเจ้าเองที่พาตัวเองไปเสี่ยงเเบบนั้น“

พูดทิ้งท้ายเเล้วก็เดินกลับห้องไปพร้อมธนูที่เกือบเเลกชีวิตเพื่อนของเขา

ครั้งนี้โกรธจริงๆ

ไม่นานทั้งคู่ก็เข้ามาในหอพักได้สำเร็จ เเล้วถึงได้พากันเดินขึ้นบันไดอย่างเเผ่วเบาเพราะไม่อยากส่งเสียงรบกวนคนอื่นๆ

อัลเซตัสไม่ได้เลี้ยวเข้าห้องตนในทันที เขาเดินไปส่งอาร์กิเลียสจนถึงหน้าห้องพักของอีกฝ่าย นิ่งอยู่ครู่นึงราวกับเกลาคำไม่ให้ปะทุเกินไป

”…เรื่องขอโทษ“

พูดในที่สุด

”ข้าไม่ได้โกรธที่ต้องวิ่งฝ่าป่าไปหาเจ้า ข้าไม่ได้ลำบากอะไร ถ้าเกิดขึ้นอีกข้าก็ทำเหมือนเดิม“

เเต่

+

(ชูสองนิ้วนั่งหัวเเตกรอเพื่อน .✌️)

(อัลเหนื่อยอัลปลง (มีมจี้มาก55555))

(อ่าว เม้นผิดที่ขอโทษค่ะ😭😭😭หนุ่มายุ่นี่ได้ไง)

(เอ็นดู พี่ผีทัก(?))

(เพื่อนปลอดภัย เย่)

( ดวงผปคลามไปหาลูกจนยับเลยค่ะ😔 เด็กชายทิโมเลี่ยนเป็นไงบ้าง ปลอดภัยมั้ย-)

(/ฟื้น บุญพี่เธโอช่างหนาเเละเข้มข้น(?))

เหลือบมองเพื่อนสนิทที่จู่ๆก็มีท่าทางเเปลกไปนิด
เเต่ก็ไม่ได่พูดอะไรต่อกระทั่งมาถึงหอ

“…ค่อยๆย่องเข้ากันเถอะ เดี๋ยวยามเฝ้าจะเห็นเราเอา“

ให้อาร์กิเดินเข้าไปก่อน เขาตัวใหญ่กว่าอีกคนเกือบเท่านึง เกรงว่าจะโดนจับโป๊ะเเตกกันทั้งคู่

(นอนเล่นอยุ่ขอรับ ชิล)

(มีเหตผลให้คืนดีกันเเล้ว หัวเเตกร่วมสาบาน)

“….” รับฟังขณะที่ยังคงเดินกลับหอไปเรื่อยๆ

“ เจ้าคงถูกเเกล้งเเล้วล่ะ”

พูดเป็นข้อสรุปในที่สุด

“ถ้าอีกฝ่ายเป็นรุ่นพี่เขาย่อมรู้ดีกว่าเราว่าในป่ามีอะไร เเละเจ้าก็เข้าไปช่วยหาอย่างประมาท”

ก้มมองธนู

”ถ้าเจอเจ้าตัว ก็บอกเขาว่าอยากได้ธนูเเสนสำคัญก็ให้มาเอาจากข้า“

”ข้าจะเก็บไว้ให้“