•◇ Εὔκαλος ◇•(no Active ติดสอบ)

#HOA_กระดานข่าวสาร

มีแผ่นดินเผาเขียนประกาศแจ้ง ณ กระดานข่าวสารบริเวณหน้าอาคารเรียนหลักของสถาบันแห่งแอรีส

[ประกาศสำคัญ]

[เนื่องจากมีรายงานการพบอสุรกายในพื้นที่ป่าตื้นบ่อยครั้ง จึงขอให้ผู้เรียนงดเข้าเขตป่าต้องห้ามในช่วงเวลานี้เพื่อความปลอดภัย ทั้งนี้ ทางการกำลังดำเนินการตรวจสอบและหาสาเหตุของปัญหาดังกล่าวอย่างเร่งด่วน]

[MAIN EVENT]
อสุรกายบุกสถาบัน

เสียงระฆังดังก้อง สถาบันตกอยู่ในความอลหม่าน!
#HOAATK

Link
📍 Event #3 : drive.google.com/file/d/1tz_m...

"คำพูดต่อไปนี้จะเป็นเพียงแค่ความเข้าใจของข้าเพียงเท่านั้น มิใช่สิ่งที่นำไปอ้างอิงได้อย่างใด หากมีข้อผิดพลาดก็โปรดชี้แนะข้าด้วย" [ท้ายสุดคู่แฝดสุดแตกต่างชิงแย่ง - "หากจะให้เปรียบคงมิพ้นเรื่องทางการเมืองและความระหองแรงของทั้งสองฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นทั้งเรื่องพื้นที่ เสบียงอาหาร การปกครอง หรือแม้แต่อะไรเล็กน้อยอย่างความรักใคร่ ดาบขาวสำแดงไร้กลองศึกก้อง - "ท้ายที่สุดก็จะเกิดสงครามที่ไม่มีวันสิ้นสุด ไร้กลองศึกก็เหมือนกับการที่จะโดนลอบโจมตีหรือหนอนบ่อนไส้ที่รอวันแทงข้างหลังในเพลาที่สมควร" แหงนมองดวงดาวสูงส่งส่องแสง - "ในส่วนของประโยคนี้นั้นเรามองได้หลายแบบ ดวงดาวสูงส่งก็อาจจะเปรียบเสมือนองค์ทวยเทพ หรือหากแต่จะไม่ใช่ก็คือการจ้องมองที่ได้แต่ขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น" แผ่นดินระแหงกลับไม่จำนน - "แต่กระนั้นไม่ว่าจะเป็นการช่วยเหลือจากองค์ทวยเทพหรือจากผู้อื่นก็ตาม สุดท้ายผู้คนก็จะสูญเสียทุกอย่างไปจากสิ่งที่เกิด มันคือความบรรลัยที่บังเกิดจากฝีมือมนุษย์ที่ต้องการแก่งแย่งชิงกันทั้งนั้น ] "สุดท้ายนีัมันก็เป็นเพียงแค่สิ่งที่ข้าพยายามจะเข้าใจเท่าที่ทำได้ และหากจะให้สรุปมันแบบเรียบง่าย มันก็คงเป้นเพียงการทะเลาะวิวาทจนสร้างความฉิบหายให้แก่บ้านเมืองและผู้คนก็เท่านั้น"

ในช่วงบ่ายของพุธวันดาฟเน่ได้ขึ้นมากล่าวและอภิปรายคำทำนายที่ตนไปศึกษามาด้วยสีหน้าที่นิ่งเรียบ และดูมีความสุขุมตามแบบที่เป็นมาตลอด ก่อนจะกล่าวปิดท้าย

"หากผู้ใดมีข้อโต้แย้งหรือเห็นต่าง กรุณากล่าวด้วยความเป็นผู้มีอารยชนมิใช่คนเถื่อนแต่อย่างใด และถ้าหากท่านมิอยากให้ผู้อื่นเสียเวลากับการโต้แย้งและไปลำดับถัดไปอย่างตรงต่อเวลา ก็เชิญมาเสวนากับเราหลังจบวิชานี้แล้วเสียเถิด"

(จิ๋ว

(นุบ่ยอมมมม😭/กำก้อนหิน)

(แหม่)

แค่นั้นหรอ

อยุ่ในกล่องแย้วเก้บไปได้เยน

“ท่านเป็นอะไรปายยย”

“เขววอะไรเข วน่”

เขาฟังอะไรไม่รู้เรื่องอีกต่อไปแล้วเด็กหนุ่มยืนหน้าไปใกล้ๆหวังจะดูอาการเพื่อนแต่ก็ลืมว่าในมือถือตัวหยึยๆอยู่และเอามันแปะเข้าที่หน้ายูคลิดเต็มๆ

พอเห็นอีกฝ่ายกลิ้งไปก็ตกใจนึกว่าแผ่นแดนสไลด์เลยดึงตัวยูคลิดกลับมาแต่ดูเหมือนจะดึงแรงไปหน่อยจนทั้งคู่กลิ้งไหลไปตกคูน้ำทับบ้านเจ้ากบแทน

”เสื้อ ของเร-า“

สายตาเหม่อๆมองตัวเองและเพื่อนที่พึงเจอตกน้ำโคลน

ร่างสูงพยักหน้า เขาอาจจะต้องเดินย้อนไปดูอีกสักรอบ...พอคิดแบบนั้นเจ้าตัวก็ถอนหายใจเหยื่อยๆออกมา

"ท่านคิดว่าสิ่งที่สำคัญจริงๆแล้วมันอยู่ที่คนให้หรืออยู่ที่สิ่งของที่เขาให้มาละ?"

ที่ถามไปแบบนั้นเพราะจะได้ตัดใจไม่หามัน ถ้าคุณค่าของมันอยู่ที่คนให้สิ่งของที่ได้มามันอาจจะไม่จำเป็น...แต่สิ่งนั้นก็มีค่าเพราะคนที่ให้มันเราก็ไม่ควรปล่อยทิ้งไว้แบบนั้นใช่มั้ย

"..."

(....จะทำยังไงก็ไม่ชอบเจ้าจริงๆ)

"เราไม่รู้ แต่หากถึงครานั้นเราวางแผนที่จะ"

เขาเข้าไปซุบซิบใกล้ๆเพื่อบอกเธอคนเดียว

"โดดเรียน"

ฮึฮึ เสียงหัวเราะในลำคอเอยขึ้นเบาๆ แน่นอนว่าเขาจะไม่ยอมหมดพลังงานไปกับวิชากีฬาแน่นอนแค่เดินไปเดินมาระหว่างหอกับห้องสมุดก็เพลียแล้วออกกำลังก่ยคงไม่ใช่คำตอบ

"ประเดี๋ยวเราก็คงต้องไปแล้วละ มีอีกหลายเรื่องที่ยังต้องทำ ขอให้ได้พบเพื่อนไวๆ"

"ไว้พบกันอีกนะเอร่า♡"

ยิ้มให้แล้วโบกมือลา

(กรี๊ดกดดด่ดด่ะาะนุกลับมาเจออะรัยยยยเจอกบกับเด้กเมาเห็ด5555555แงงงงรอนุสอบเสร็จก่อน😭😭😭💔💔💔💔อ่ยน่ารักมาก😭😭😭😭)

(ไม่เหลื)

(หรี่ตา)

(ฝากต่ายกินเนื้อไว้กะรูมเมท)

(จุ่ๆก้อมีพ่อสองค)

(แซ่บนะลองแล้-)

(ทำ เ ร่ น ๆ แ ห ล ะ )

(อ่ยน่ารักๆๆๆ)

(ชอบครอบครัวนี้55555)

(ใครเป็นสหายท่าน(?)

(เหลือตัวแค่นนี้🥺🤏

ปลามีต่อมรับรสมั้ยนะ(?)

เขามองตามอีกฝ่ายก่อนจะพยักหน้าเขาควรเก็บแป้งดิบพวกนี้ไว้ก่อน อย่างน้อยก็เหลือไว่ให้พ่อครัวตัวจริงทำต่อ ว่าแล้วก็เอาผ้าขาวบางมาคลุมปิดมันไว้

เขาเดินไปหยิบผ้าหบิบไม้ถูมาถูฝุ่นแป้งที่หกตามโต๊ะตามพื้น แล้วเดินเอาขนมปังที่ตัวเองอบไปวางบนชั้นขายรวมกับอันอื่นๆ(?)

"จะว่าไป..เรายังไใได้ถามเลยว่าท่านมาร้านขนมปังจะซื้ออะไรหรือ?"

(หือ ความคิดเห็นนี้น่าสนใจ หาตัวตายตัวแทนแป-)

"เราไม่ชอบ...ไส้เดือน"

หน้าตามันน่าเกลียดแถมสียังประหลาดอีก พอเด็กหนุ่มขุดเจอก้พยายามจะใช้จอบตักมันแต่พอจิ้มแรงไปตัวก็ขาดเลยเพิ่มความอี๋ให้กับยูคาลอสไปอีก

........

"มันจะกินอะไรแบบนี้จริงๆหรอ..🫩"

(ปรือตาเมาเห็ด555555ขอบคุณที่ทำให้ยิ้มออกในวันแย่ๆ5555555)

....น่าประหลาดใจนักที่อีกฝ่ายจะมอบความช่วยเหลือให้เขาโดยไม่หวังอะไรตอบแทน แต่ยังไงเสียคงถือเป็นการไถ่โทษที่ทำให้เขาตกชิงช้าไปด้วยเลยแล้วกัน

"เรารู้ตัวว่ามันหายไปตอนที่เดินผ่านสวน"

"แต่ก่อนหน้านั้นเราเดินผ่านสระว่ายน้ำ หอสมุด โรงอาหาร"

เจ้าตัวไล่สถานที่ที่เคยเดินผ่านมาซึ้งมันเยอะมากและเขาเดินวนมาหมดแล้วจึงมานั่งพักตรงนี้

"หากหาไม่เจอก็ไม่เป็นไร เราทำใจไว้แล้ว"

(บ้านนายกินไส้เดือนเรอะ)

(นุติดสอบหนักมากแต่นุก้ติดมูหนักมากเมือนกันเอากล่องมาวางไว้ ฝากเลี้ยงต่ายหน่อยนะคะเดี๋ยวแม่มันกลับมา😭)