Eira 🐦 (Busy)

ยามอ่านกระดานจึงเข้าใจเรื่องราว ทั้งนกพิราบที่บินหนีจากถิ่น ความแตกตื่นของเหล่านก คงามรู้สึกประหลาดที่รู้สึกยามแปลงกาย

"การต่อเรือ...ความตาย"

ไม่ว่าทางไหนก็ไม่ใช่สัญญาณที่ดี

#HOA_กระดานข่าวสาร

มีกระดาษเขียนประกาศแจ้ง ณ กระดานข่าวสารบริเวณจัตุรัสของนครรัฐและบริเวณหน้าอาคารเรียนหลักของสถาบันแห่งแอรีส

[เกิดเหตุการณ์แผ่นดินสั่นไหวระดับต่ำทั่วนครรัฐ โดยวิหารแห่งโพไซดอนคาดว่าเป็นคำเตือนจากเทพโพไซดอนถึงการต่อเติมท่าเรือของนครรัฐ และจะดำเนินการประกอบพิธีขอขมาและสักการะเทพเจ้าเพื่อคลี่คลายเหตุการณ์ดังกล่าว]

(1/2)

เด็กสาวไม่ได้สังกัดอยู่ฝ่ายไหนในงานออกร้านครั้งนี้ เพราะเป็นตัวการของกลิ่นเนื้อหอม ๆ ที่โชยมาแตะจมูกคุณอย่างไรล่ะ!

🍖 AIAS & FRIENDS MARINATED SKEWERS 🍖

ลิ้มรสชาติแห่งผืนป่ากับเนื้อหมักสมุนไพรเสียบไม้ย่างสูตรเฉพาะได้ที่นี่ พร้อมเครื่องเคียงไม่อั้น

รีบจับจองเนื้อส่วนติดมันตั้งแต่ตอนนี้ หมดแล้วหมดเลย เพราะแม่ค้าต้องไปล่าเพิ่ม--

#HOAFAIR
#HOAFAIRBOOTH

(หมูปิ้งจ้าหมูปิ้ง--)

มาช่วยเพื่อนจองที่และจัดบูธแต่เข้า รวมถึงแวะจากงานสวัสดิการมาช่วยเหลืออยู่เรื่อย ๆ

"เนื้อย่างสักไม้ไหมคะ?"

ข่วยเพื่อนขายให้สมกับเป็นพนักงานในกลุ่ม & friends-

#HOAATK

(พี่จะไม่ทิ้งน้องไว้หรอกนะ เราไปด้วยกัน! แม้เสียงวิ่งจะแปลกๆเรียกแขกมากก็ตาม)

(น น่ารักมากค่ะ 😭🤲 ทั้งแมวทั้งคนช่วยเอ็นดูมาก)

วันนี้ก็เป็นวันธรรมดา ๆ อีกวัน

(เอเรเน่ คือ 😭 555555555555555 ช่วยด้วยหลังจอขำครั้งแรกของวัน-)

#HOAFAIR
#HOAFAIRBOOTH

จะมีโอกาสสักกี่ครั้งกันที่จะได้โชว์ฝีมือให้ผู้คนมากมายขนาดนี้ แม้ประหม่าไปบ้างแต่เชื่อว่าต้องไม่เป็นไร

มั่นใจเข้าไว้ เฟลจีอัส!

"ถ้ามีสินค้าที่สนใจก็บอก"
"หรือหยิบมาดูก่อนก็ได้~"

th.shindanmaker.com/1258881
(โควทหรือเมนชั่นก็ได้ค่ะ✨🪻)

คงเป็นตอนที่มาแจกผลฟิกตามหน้าที่สวัสดิการจึงได้แวะมองอาวุธ

"งานของท่านช่างงดงามและหลากหลาย"

เอ่ยชม กระนั้นจะบอกว่าตนไม่เคยฝึกใช้อาวุธเท่าไหร่นักจึงมิได้แตะต้อง

มะเดื่อฝรั่ง: ผลไม้เพื่อสุขภาพที่คุณควรรู้จัก | 2025 ประสบการณ์ผู้ใช้จริงบน Lemon8 มะเดื่อฝรั่ง หรือ ลูกฟิก (Figs) เป็นผลไม้ที่ได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่คนรักสุขภาพ ด้วยรสชาติหวานหอมและเนื้อละเอียด มะเดื่อฝรั่งมีคุณค่าทางโภชนาการสูง และมีประโยชน์ต่อสุขภาพหลายประการ ทำให้มันเป็นท...

(ภาพประกอบ: www.lemon8-app.com/experience/%... )

นอกจากช่วยเหลือเพื่อนที่บูธแล้ว เอร่าไม่ได้มีบูธของตนเอง จึงลงทำงานด้านสวัสดิการ

หั่นลูกฟิก - หรืออีกชื่อคือมะเดื่อฝรั่ง ราดน้ำผึ้งรสชาติหอมหวาน ผ่อนคลายยามว่าง 🤲 เดินแจกจ่ายตามบูธต่าง ๆ รับไปทานได้เลย!

[MAIN EVENT]
งานออกร้านสถาบันแห่งแอรีส

เดินทางเข้าเมือง จับจองพื้นที่ แสดงทักษะแก่ผู้คน
#HOAFAIR
#HOAFAIRBOOTH

Link
📍 Event #2 : drive.google.com/file/d/1OdbX...
🔗 Form แจ้งเปิดบูธ : forms.gle/2YwBuWj7PHBn...

(1/2)

รอยยิ้มขี้เล่นเหล่านั้นราวติดต่อสู่ผู้อื่นได้ ความรู้สึกอารมณ์ดีที่ทำให้เด็กสาวมีรอยยิ้มไม่ต่าง

"ท่านอยากให้ข้าตกลงไปด้วยกันนี่เอง"

น้ำเสียงนั้นกลั้วหัวเราะ

"ท่านจะไว้ใจข้าเพียงใด ว่าข้าจะไม่หลบตนแล้วแปลวเป็นนกบินหนีคนเดียว?"

มือที่หยิบถุงผ้าใส่แหวนไว้เก็บเข้ากับตัว

"สมกับเป็นท่าน" เธอหัวเราะเบา

แหงล่ะ พวกเราพบและเชื่อมสายสัมพันธ์นี้ด้วยตำรานี่นา

"ฉันก็ไม่เคยฝึกกำลังกายนัก.. ท่านว่าจะเป็นอะไรไหมนะ?"

น้ำเสียงที่กล่าวทีเล่นทีจริง ก่อนตอบคำถาม "ข้าคงรอเหล่าสหายที่ข้านัดไว้ ว่าจะเดินทางไปสถาบันด้วยกัน พวกเขาจะมาที่นี่ในไม่ช้า"

ระหว่างนี้เธอคงเฝ้าสักการะวิหารอยู่อีก 2-3 วัน เธอเล่าเสริม

"ท่านล่ะ จักไปแห่งใด?"

"ข้าเพียงอยากสูดอากาศและอิสระยามเช้า ในร่างวิหคนี้ สัมผัสธรรมชาติได้ดีกว่ามนุษย์นัก"

ลมโชยพัดแผ่วเบาในแมกไม้ ในความเงียบคงมีเสียงสะท้อนของเหล่านกและแมกไม้ขยับไหว

"ก่อนจะเริ่มวันวุ่นวายของมนุษย์ เพียงเท่านั้นเอง"

อย่างที่อีกฝ่ายว่า ที่แห่งนี้สงบเหลือเกิน

ยิ้มจาง "ท่านอย่าได้ห่วงไป การเฝ้ามองของข้า ไม่เคยเกี่ยวข้องกับผู้ใด พลังนี้ตอบแทนเพียงอค์แห่งดีมิเทอร์เท่านั้น"

แต่แน่นอน การเฝ้ามองนี้สามารถนำไปสู่หลายสิ่งที่ซ่อนอยู่ได้ เพียงไม่ใช่ยามนี้

"ไม่เลย นามซิธทอสนี่เอง ยินดีที่ได้พบนะ" เอร่ายกมือโบกเล็ก ๆ ให้เหยี่ยมตัวกลมนั่น ดวงตาแฝงแววเอ็นดู

"ส่วนข้า.. จะกล่าวเช่นนั้นก็ได้" หัวเราะเบา

(+)

"ถึงอย่างนั้นก็ไม่อาจละสิ่งที่แสนเจิดจ้าได้"

นั่นมันถึงตนเอง บางทีมันอาจหมายถึงอีกฝ่ายที่ยังมองภาพตรงหน้านี้อยู่ด้วย

"เปล่งประกายเพียงชั่วคราวและหายไป"

งดงามในแบบของมัน

"ท่านไม่ชอบหรือ?" จึงได้ถามเช่นนั้น

ถูกเรียกชื่อจึงหันมอง เสียงที่ว่าคุ้นก็ใช่ ไม่คุ้นก็คงใช่ เห็นหน้าต้นเสียงแล้วจึงได้เข้าใจ

"ท่าน..เอฟติมิออส"

รอยยิ้มบางประดับบนใบหน้า

"ไม่ได้พบกันเสียพักใหญ่" ตั้งแต่ละครคราวก่อนที่พบกัน นั่นคงหลักเดือนก่อนเข้าเรียน

"จะไปดูละครหรือ?"

เด็กสาวปรากฏ พร้อมพลังแห่งเสียงวิหค - ความรู้สึกประหลาดที่ค่อย ๆ จางหายไปจากอกจนเป็นปกติ

"ข้าอยากสนทนา พวกเรามิได้พบกันพักหนึ่งแล้ว"

"กังวลเพียงกิ่งไม้นี้จะรับน้ำหนักได้..กระมัง" กิ่งไม้ที่สั่นไหวเล็กน้อยเพราะน้ำหนักที่แตกต่าง

"หรือท่านชอบร่างใดมากกว่ากันเล่า?"

น้ำเสียงในประโยคท้าย คล้ายทีเล่นทีจริง

ศีรษะนกที่ขนับเล็กน้อยคล้ายฟังเพื่อนมนุษย์กล่าว ก่อนจะร้องกลับหลังคนตรงหน้ากล่าวถึงคำว่าสวัสดี

ทักทายคืนนี่เอง - ด้วยเสียงกังวาลของนก ที่กลับมีพลังแห่งพร ทำให้รู้สึกมีความสุขเล็ก ๆ ขึ้นมาในอกชั่วขณะของผู้ฟัง

นกขยับถุงผ้าบนกิ่งไม้ใหญ่อีกเล็กน้อยไปใกล้ชายตรงหน้า ก่อนร่างนกจะเปลี่ยนแปรไปเป็นมนุษย์

(+)

มือแตะปากคล้ายครุ่นคิดหาทางออก ร่างของตนคงแบกอีกฝ่ายได้ยาก..

"อืม.. ข้าอยากรู้พรของท่านได้หรือไม่"

นอกจากการตามคนมาช่วย เผื่อจะมีอะไรที่ทำได้มากกว่านี้...?

"อ๊ะ.." เผลอุทานเบายามเห็นอีกฝ่ายเจ็บตัวทรุดลงไปอีกที ดูท่าจะเจ็บมากกว่าที่เห็นภายนอก..

ในความเงียบที่ปกคลุม ดวงตาสีฟ้ามองคนตรงหน้า ก่อนยิ้มบางให้

"อย่าขอโทษไปเลย ท่านคือผู้บาดเจ็บจากการฝึกตน มิมีสิ่งใดต้องอับอาย"

น้ำเสียงนั้นเรียบง่าย ไร้การหยอกล้อ "ทว่าข้ากลับไม่มีพรแห่งการรักษา ขออภัยด้วย"

(+)

ได้ยินคำหยอกล้อเพียงยิ้มจาง

"งานรื่นเริงน่าสนใจ แต่ข้ายินดีหากเป็นเพียงผู้เฝ้ามอง"

ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของสิ่งนั้นอย่างเต็มตัว

"ข้าอยากอ่านตำราที่หาได้ยากซึ่งเก็บในบ้านนิกซ์" เสริมความต้องการตนไปอีกข้อหนึ่ง "แล้วเหตุผลที่ท่านเลือกบ้านสีน้ำเงินนี้เพราะอะไรหรือ?"

เด็กสาวได้ฟังคำกล่าวแล้วยิ้มจาง

"ความสงสัยจากความอยาก ย่อมนำสู่การเรียนรู้และค้นพบที่งดงาม"

"และสิ่งที่ได้รับรู้นั้น ก็ได้พาให้ได้พูดคุยกัน"

ดวงคาสีฟ้าเป็นประกาย ราวท้องฟ้าโปร่งที่เหนือแมกไม้

"ส่วนข้า...หากมีความสงสัย คงเกิดจากการเฝ้ามอง"

การมองบางสิ่งที่มากพอด้วยเหตุบางอย่าง ย่อมทำให้เกิดความสังเกตสงสัย

"ท่านอยู่ที่นี่เพื่อพักผ่อนหรือ?" เข่นการถามออกไปอย่างนี้

(หากทำให้เธอได้ฮีลใจย่อมยินดีมาก 🥺🫳)

สายตาที่มองเพื่อนนั้นอ่อนลงนัก

"ขอบคุณ เพราะท่านเป็นคนใจดี เหตุใดข้าจะไม่ดีกับท่าน?"

"และแน่นอน ข้ายินดีไปเดินเล่น หากมีตำราใดจากค่างแดนหรือย้อนในอดีตคงน่าสนใจ"

ส่วนคำถามนั้น เธอยิ้มนิด "หอบ้านนิกซ์ ได้ยินว่ามากด้วยตำรา" คงนับว่าเดาได้ไม่ยากนัก

"ท่านจะไปบ้านใดหรือ?"

#HOA_กระดานข่าวสาร

มีแผ่นกระดาษเขียนประกาศแจ้ง ณ กระดานข่าวสารบริเวณจัตุรัสของนครรัฐและบริเวณหน้าอาคารเรียนหลักของสถาบันแห่งแอรีส

[ประกาศสำคัญ]

[วิหารแห่งอะพอลโลได้รับการประทานสารจากเทพแห่งการทำนายในช่วงรุ่งสางของวันเสาร์ที่ผ่านมา โดยสารมีเนื้อความดังนี้]

(1/2)

เนตรสีฟ้าจับจ้องข้อความทำนาย สีหน้าไม่แฝงอารมณ์ใดนัก ว่ายินดีหรือยินร้ายกับสิ่งนี้

เพียงมีท่าที่ครุ่นคิด วิเคราะห์ข้อความอยู่ในใจ ว่าเนื้อหาหมายถึงสิ่งใดกันแน่?

"สุริยุปราคา..."

จะนำไปสู่สิ่งใดกันหนอ?

มีรอยยิ้มประดับใบหน้าในเงามืดนั้น

เธอขยับกายเล็กน้อย ดูเข้าใกล้อีกฝ่ายขึ้นอีกหน่อย คงเพื่อให้เห็นดาวคกชัดเจนขึ้น

ตั้งใจไม่กล่าวสิ่งใดรบกวนอีก ถึงอย่างนั้น ท่ามกลางดาวที่พร่างตา ร่วงลงมาราวสายฝนที่ทอระยับเป็นผืนผ้า

"ช่างงดงามนัก"

คำชมที่สะท้อนออกไป และคิดว่าอีกใ่ายคงเห็นตรงกัน