Kaku

แมวดูจะชอบใจนะ ถึงคุณจะขยำพุงมันแรงกว่าคนอื่นก็เถอะ

และพอเริ่มจะนานแล้ว มันก็เอาขาหลังถีบมือคุณ แล้วก็กระโดดหนีไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้แค่เสียงร้องลั่นมาจากนอกร้านสะดวกซื้อ

"..." ส่วนคนที่โผล่หน้ามาแทนคือเจ้าของร้าน ที่มาเช็กดูว่าใครรังแกแมวของเขา

"อ้าว... เซลล์ขายเครื่องราง?"

แมวขาวลืมตาขึ้นเมื่อถูกขอ

มันขยับตัวลุกขึ้น บิดขี้เกียจยาวเหยียด แล้วกระโดดลงจากโต๊ะ เดินมาพันนัวเนียอยู่ที่ขาของลูกค้าคนนี้

ไม่ได้ช่วยอะไรเลยนี่นา..

แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ต้องให้ช่วยแล้ว เพราะกระดิ่งหน้าประตูร้านลั่นกริ๊งยามที่มีคนเดินเข้ามา และคนคนนั้นคือเจ้าของร้าน กับถุงอาหารจากร้านเดลิเวอรี่

"อ๊ะ ยินดีต้อนรับ"

มิมิโยผุดลุดจากที่นอน ใช้จมูกชมชูดมฟุดฟิดรอบกล่องเหมือนจะรู้ทันทีว่าวันนี้จะได้กินของอร่อย

แต่ลาภยังไม่ทันเข้าปากแมวก็มีเสียงเข้มลอยมา

"ทำอะไรน่ะ!?" เจ้าของเสียงเดินลงส้นเท้าตึง ๆๆ ลงมาอย่างเร็ว ทันทีที่โผล่มาตรงประตูหลังร้านก็ได้เห็นว่าใครมาที่ร้าน

".." เจ้าตัวชะงัก มองคน กุ้ง และแมว

"มิยูกิ? ทำอะไร?"

< เหตุการณ์พิเศษ : ฝนสีชาด… >

กลุ่มเมฆสีดำขนาดมหึมาลอยต่ำลงมาปกคลุมนครไมซูรุแม้จะยังอยู่ในห้วงฤดูร้อน ไม่นานนักฝนสีชาดก็โปรยปรายลงมาทั่วทั้งเมืองติดต่อกันถึงสามวันสามคืน
ชาวบ้านต่างร่ำลือกันว่านั่นคือโลหิตของคนที่สูญหายในคดีลึกลับก่อนหน้า
แม้ฝนเหล่านั้นจะไม่ได้แตกต่างจากสายฝนธรรมดาเลยสักนิด…
ทว่ามันกลับนำพาเรื่องราวอันน่าพิศวงให้เริ่มต้นขึ้น

#OMTKSS2_INK

พอมิมิโยเห็นคนคุ้นหน้าคุ้นตา แมวน้อยก็มีท่าทีตอบรับต่างออกไป นอกจากจะขยับตัวลุกขึ้นมาแล้ว ยังพยายามเอาตัวไปถูแขนของเธอคนนี้อีก

หรือคงเพราะเป็นผู้หญิงด้วยกัน(?) ก็เลยสนิทสนมกันมากกว่าปกติ

ส่วนเจ้าของที่ว่านั้น เหมือนมิมิโยจะไม่สนใจเท่าไหร่ เพราะตอนนี้สนใจแต่กุ้งต้มจนร้องเมี้ยว ๆ ออกมาไม่หยุด

(มาเร้ววววว น้องสาวรออยุ่)

แมวขาวที่นอนอยู่ปรือตามองคนทัก นัยน์ตาสีฟ้าจ้องคนแปลกหน้าเหมือนกำลังสงสัยว่านี่ใคร?

ก่อนจะฟุบลงนอนเหมือนเดิม

ไม่ได้ส่งเสียงร้องตอบด้วยซ้ำ!

แมวขาวลืมตามองคนแปลก ๆ ที่ว่า

แต่ดูเหมือนพนักงานคนนี้จะไม่สนใจช่วยทำมาหากินเลยแม้แต่น้อย มันแค่อ้าปากหาว หงายพุงให้ลูบ ยิ่งโดนตกพุงยิ่งฟิน

เห็นได้ชัดว่าเป็นมิตรกว่าเจ้าของเห็น ๆ

[เวลาประมาณ 5 โมงเย็น]

ถ้าคุณมาซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อทันโนยะล่ะก็ คุณจะไม่เห็นเจ้าของร้านมายืนรอคิดเงินให้

แต่คุณจะพบแมวขาวตัวหนึ่งนอนขวางยาวเต็มเคาน์เตอร์

และเมื่อคุณเดินเข้ามาใกล้ น้องจะผงกหัวขึ้นมาแล้วอ้าปากหาวใส่

"เมี๊ยว~"

วันนี้คุณเจ้าของร้านตัวจริงมาประจำการที่ร้านล่ะ!

(+ได้ตามสะดวกเช่นเคยนะคับ)

คาคุเหลือบตามองของในมือ...

นั่นรองท้องเหรอนั่น?

แม้จะขมวดคิ้วใส่แบบไม่แอบ แต่ตราบใดที่ได้ตังค์เขาก็จะไม่ขัดศรัทธา ยังไงของพวกนี้ก็ไม่ได้มาอยู่ในท้องหรือบนหัวเขาอยู่แล้ว

หลังจากดับบุหรี่ในมือแล้วเขาก็เดินวนกลับมาที่หลังแคชเชียร์ และเริ่มคิดเงิน

"รับถุงพลาสติกกับบัตรสะสมแต้มด้วยมั้ย?"

ในฐานะลูกค้าคน 'โคตรพิเศษ' คำลงท้ายจึงถูกละไว้-

คาคุเดินวนไปทั่วร้านเพื่อหยิบของตามลิสต์รายการมาอย่างละหนึ่งชิ้น และเพื่อความสะดวกก็ช่วยมาร์กรายการในโทรศัพท์ที่หาเจอแล้วไว้ให้ด้วย

เผื่อว่าต่อจากนี้คุณลูกค้าคนนี้จะไปหาของที่ร้านอื่นต่อได้ง่าย ๆ

หลังจากได้ของมาจนเต็มตะกร้า เขาก็เดินกลับมาที่เคาน์เตอร์ เจ้าของร้านเข้าไปยืนที่ประจำหลังเคาน์เตอร์แล้วเริ่มคิดเงิน

"รับถุงพลาสติกกับบัตรสะสมแต้มด้วยมั้ยครับ?" ถามโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาสบตา

(โอ้ววววว ยูเซ็นคุงไปปราบผีล่ะ ช่างเป็นบุญตายิ่งนักก!!!)

(.ชนหมัด พี่ชายคนนี้มีหนมมาแจกกกก!)

#OMTKSS2_YMS

เสียงกระซิบไร้ซึ่งตัวตนจากโยไคร่างปลาหมึกยักษ์พูดวนเวียนอยู่ในจิตใต้สำนึกของสาวน้อยผมสีเงิน ดวงตาสีแดงเลือดเริ่มพร่ามัวจากคำสาปของสัตว์ประหลาดที่หมายจะควบคุมจิตใจของเธอ

ในขณะที่ร่างกายยังรู้สึกหนักอึ้ง เจ้าทาโกะนิวโดยกหนวดปลาหมึกอันมหึมาขึ้นมา เตรียมพร้อมที่จะจบชีวิตของสึมุกิจัง

"อา..แย่..จัง..เลย..น้า..."

เธอกล่าวด้วยเสียงเลื่อนลอยคล้ายคนโดนสะกดจิต

+

#OMTKss2_Roleplay
[โรลเปิด|19:00|สวนสาธารณะ]

ช่วงเวลาค่ำคืนแสงไฟสลัวส่องแสงนำทางจางๆ

เมื่อนั้นมีชายหนุ่มร่างสูงผู้หนึ่งนั่งบนม้านั่งในสวนสาธารณะ ที่มีกลิ่นหอมสดชื่นของป่าไม้

สายตาของเขาเหม่อมองไปบนท้องฟ้าที่ดูจะไร้แสงดาวในวันนี้ราวกำลังขบคิดบางอย่างในหัว

ดูจะเป็นช่วงที่สามารถพูดคุยได้อย่างเปิดใจกับเขานะ

(เอ๋ ตรงไหนกันที่น่ากัวววววว ออกจะน่ารักแท้ๆ><)

with @tsumugi-omtk.bsky.social จัง

#OMTKSS2_YMS

[06.40]

ทันโนะ คาคุ คิดว่าการมาตั้งร้านอยู่บนป่าเขาห่างไกลผู้คนก็เงียบสงบดี... แต่คงไม่ใช่ตอนที่มีบ้านของนักเรียนปัดเป่าภูติผีอยู่ใกล้ ๆ ล่ะนะ

สุดท้ายคุณเจ้าของร้านก็ต้องโดนลากมาด้วยอย่างเสียไม่ได้

"เออ ๆ แค่มาด้วยเฉย ๆ ใช่มั้ยล่ะ"
"งั้นพวกเธอลุยกันไปก่อนเลยแล้วกัน"

[ 幽霊が街を襲撃する : ภูติผีบุกโจมตีเมืองไมซูรุ ]

รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...

ช่วงเวลาภายในคอมมู :: 23 พ.ค. เวลา 05.30 น. - เวลา 21.00 น.
ระยะเวลาเล่น :: 23 ม.ค. เวลา 16.00 น. - 30 ม.ค. เวลา 23.59 น.

#OMTKSS2_YMS

#OMTKSS2_ชมรม
#OMTKSS2_ชมรมเบสบอล

ณ เวลา15:30น. สนามเบสบอลช่วงฝึกซ้อมก่อนหมดเวลาจะเห็นอาโอจิอยู่ที่นั่นเสมอ

(สาวน้อยคนนี้เป็นของอาโอจิจัง🫶)

(ผมทองตัวเล็กพูดมาก เอ้ย- ช่างจ้อของจริง)

#Genderswap_omtk

[ถ้าคุณเจ้าของร้านเป็นผู้หญิง... ก็น่าจะดีสิน้าาาาาTT]

#Genderswap_omtk

(มีแท็กแร้วมาลงในนี้ด้วย หิ้วไปลงสกรีนโทนมาเพิ่ม-)

#Genderswap_omtk

(เปิดแท็กร่าง C ฮะ

ก็อธเกิร์ลใกล้ฉัน)

#Genderswap_omtk

(มาทวงตำนานโทมัตโตค่ะ ข้ากลับมาแล้ว)

#Genderswap_omtk

[ ' อุ๊ยตาย เป็นเด็กที่น่ารักน่าชังจังเลยนะคะ ^^ '

อู้งานมาวาดพี่อากิร่างสาวค่ะ 🏃‍♂️ ]

ไอ้การเรียกลูกค้าน่ะ ปล่อยให้เป็นหน้าที่แมวกวักกับตุ๊กตาจิ้งจอกบนเคาน์เตอร์คิดเงินไปเถอะ

ส่วนคุณ… ไม่แน่ใจว่ามีคนมายืนเอะอะอยู่ตรงนี้จะช่วยเรียกลูกค้าหรือได้ผลตรงกันข้าม

“งั้นจะซื้อของ…”
“หรือให้ฉันเชิญออกไปดี?”

คนอย่างทันโนะ คาคุ มีร้อยแปดวิธีที่จะ ‘เชิญออก‘ แบบไม่ธรรมดาทีเดียว

“ยี่ห้ออะไรก็ได้ใช่มั้ย?”

เหมือนจะถาม แต่จริง ๆ แล้วอยากให้คุณลูกค้าคนนี้ทำใจว่าที่นี่ไท่ได้มียี่ห้อให้เลือกมากมายอย่างซูเปอร์

ภายในพื้นที่สี่เหลี่ยมเล็ก ๆ อันแสนจำกัด แค่มีของให้ค่อนข้างครบก็ถือว่าดีแล้ว

“รอที่เคาน์เตอร์คิดเงินก็ได้” ว่าแล้วเจ้าของร้านก็เป็นฝ่ายจัดแจงหยิบตะกร้าใส่ของ แล้วเริ่มไล่เดินวนตามชั้น หยิบของที่ปรากฏในรายการใส่ตะกร้าทีละชิ้น

“…”

กำลังจะบอกเลยว่า ไม่เป็นไร ขอบคุณ แต่ก็ไม่ทันแล้ว อีกฝ่ายบอกสเปคมาซึ่ง… เขาไม่คิดว่าจะหาได้จากแถว ๆ นี้หรอก

“อ้าว ก็มีคนแบบที่ชอบนี่นา งั้นก็เก็บไว้ใช้เองเถอะ”

เจ้าของร้านหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกล่องบนเคาน์เตอร์ ตามด้วยแสตมป์สรเข้ม ประทับตราป้าบลงไป

“นี่บัตรสะสมแต้มครับ” ฉีกยิ้มให้ด้วยโควตาสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่

“ขอบคุณ…ที่ใช้บริการครับ”