A fine day Maxine Rose Munro Hit wis da swans, dat’s whit it wis. Dat’s whit set da day apairt. Twa cygnets, happit in emsket, a midder, a faider. A peerie geo aa ta wirsels, whaar waves yockit sands saftly, maas cried oot abun, an da sun drappit waarmest hugs apö wir shooders, glinkin atween white cloods o oo. Bit da swans, no buddered be dat, skoited at wis tochtfully, saw a faider, a midder, twa bairns, an lat wis in. As wir bairns played da cygnets circled, curious, comin closs, closser, skeetin awaa, owre shy efter aa, ta hoid anunder midder’s wing. Wir bairns wis much da sam, unsure o da uncan. Lookin up fae wipin sand fae a peerie een’s face, I lockit een wi midder swan an richt den I kent shö wis seein hersel. An richt den I kent I saw mesel tö.
Hit wis da swans, dat’s whit it wis.
Dat’s whit set da day apairt…
—Maxine Rose Munro, “A fine day”
published in NEW SHETLANDER #295, 2021
#poem #poetry
Listen to Maxine read her poem here, via @byleaveswelive.bsky.social
soundcloud.com/scottishpoet...