فیکول

YouTube video by anti-imperialism Michael Parenti on Bernie Sanders

یه جورایی مرتبط:
youtu.be/OLNQEHbusSA

یکیشون یک بار به من گفت آخه باید از همه‌ی ابزارهامون در راه مبارزه استفاده کنیم :)))) نیست خیلی بچه‌زرنگن، ناتو نشسته اینا ازش استفاده‌ی ابزاری کنن :))))))))))

این رو برای رفیقم فرستادم، گفتم این هم به اندازه‌ی ما حرص می‌خوره، خدا رو شکر :)): حرص‌خورندگان جهان متحد شوید.

:))) فقط اعتماد به نفسشون که هزار بار هم ثابت شه جای غلطن، نه هیچ وقت به روی خودشون میارن، نه تاثیری تو موضعشون در بزنگاه بعدی داره. همین جور سینه‌خیز تا ابد سرباز بی جیره و مواجب ناتوئن با ژست چپ.

با اون خیلی‌ها که من حرفی نمی‌تونم بزنم. ولی مشکلم الان با این یکی خیلی‌هاست که در تئوری همزبانیم با هم ولی در عمل توی همه‌ی بزنگاه‌هایی که مربوط به زمانه‌ی خودمونه، هواره موضع‌گیری‌ها و موضع‌نگیری‌هاشون هم‌راستا با منافع ناتوئه.

آخه مبارزه‌‌ی واقعی تو محل سکونت خودشون و با قدرت‌های حاکم بر خودشون، هزینه‌ی واقعی هم براشون داره. اینجوری همه‌ی هزینه رو بقیه می‌دن، اینا هم حس مبارز بودن میکنن، بدون هیچ ریسکی. خیلی خسته‌ام.

به نظر من، مهم‌ترین وظیفه‌ی هر شهروند امپراتوری آمریکا و شرکا در قبال جهان این است که تا حد ممکن جلوی بمباران و تجاوز و غارتگری کشورش در سایر مناطق دنیا را بگیرد. باقی‌اش اگر بیل‌زن است و اهل مبارزه، یک بیل به باغچه‌ی کثافت خودش بزند.

دمت گرم 🫂

این وسط یکی دو روز پیش دوستم بعد از یکی دو سال زنگ زده بود بهم وکیل معرفی کنه برای رفیق دیگری، می‌گفت می‌گم حالا شاید مالیات ما خرج آسفالت و آموزش‌پرورش اینا می‌شه و خرج بمب رو سر خاورمیانه نمی‌شه؟ گفتم به وضعیت آسفالت و آموزش منطقه دقت کن عیزم، خیلی بعید به نظر میاد :)):

سر صبحی یک بار دیگه از اینکه این دلقک فاقد ذره‌ای تعادل روانی رییس‌جمهور آمریکاست حیرت کردم. انقدر اتفاقات تندتند می‌افتند که انگار وقت نمی‌شه برای هر کدومشون به قدر کافی حیران بمونم، و گاه و بی‌گاه وسط کارهای دیگه حیرت‌های متنوعی باز میان و می‌رن.

فکرشو کن مثلا آدم دستش عفونت کنه، بگن برای این که با عفونت بجنگی باید خودکشی کنی. بعد خیلی هم شیک قبول کنه. منطق بمب زدن به ایران الان اینه واقعاً.

دیشب خواب شهاب‌بارون خیلی عجیب‌غریبی می‌دیدم که تو‌ش ستاره‌ها مسافت‌های کوتاهی رو طی میکردن و بعد خاموش میشدن. بعد با تعجب به مامانم می‌گفتم تازه ما توی شهریم، فکر کن اگه نور شهر نبود، چقدر عجیب‌تر بود. اون وسط توی آسمون یک مار سبز خیلی بزرگ هم لابه‌لای ستاره‌ها پرسه می‌زد. ببینم امشب ذهنم چه می‌کنه.

حالا اگه میشه از اونور آب بمب تجویز نکنید برای ما، خون به اندازه کافی کف زمین نریخته براتون شاید.

کاش دیاسپورا مبارزاتش رو تو همون لوازم آرایشی زنجیره‌ای سر کوچه‌اش ادامه بده و دیگه کاری به تقاضای بمب و موشک و سایر مسائل نداشته باشه.

دقیقاً چند وقت پیش همینو به رفیقم گفتم. فکر نمی‌کردم دیگه کسی بتونه به پای اشکان خطیبی برسه که رسید.

😁

یک سر رفتم توییتر، دیدم «روشنفکر چپِ» وطنی ظاهراً یه ضریح تازه پیدا کرده که بهش دخیل ببنده: سیرانتوس فوتوپولوس. بعد یارو از ۷ اکتبر به این‌ور کلاً دو تا چیز نوشته، هر دو هم همین ژانویه. یکی برای اینکه بگه «ونزوئلا تقصیر خودشه»، یکی هم یه نامه‌ی آبکی که اینا باهاش خودارضایی کنن :)):

بققق

دقیقاً ))))

این ممکنه اون بخش چسناله و روضه‌خوانی دیاسپورا رو توضیح بده، ولی اون پفیوزی که توی امنیت نشسته و تقاضای بمب برای کیلومترها اون ورتر می‌کنه از سیاستمدار‌های کثافت غربی رو نمی‌شه با این حرف‌ها توضیح داد. اون هم کسانی که اغلب در زندگی‌های حقیقی خودشون محافظه‌کارترینن و این جنونها رو فقط خرج دیگران می‌کنن.

جات خالیه 🫂

از روی دیگردوستی اینو بهش نگفتم. دارم می‌بینم که چطور اون «هزینه‌دادن‌ها»، اون عذاب‌وجدان‌های بی‌جا، اون زندگی نکردن‌ها و زندگی رو به تعلیق درآوردن‌ها کم‌کم تبدیل به خشم‌های کور شده. خشم کور به کارمون نمی‌آد.

روزی هزار بار همین:

از دوستان خارج از کشور روزه سکوت می‌خوایم.

🫂😶

از این زاویه که من می‌بینم، ما خیلی وقته پیش نمی‌ریم، فرو می‌ریم. توی باتلاقیم. هر چه بیشتر و تندتر دست و پا بزنیم هم تندتر فرو می‌ریم.

🫂

سلام مارال 🫂

🫂

با صبا دو سه روز پیش کوتاه حرف زدم.