Kaya☔

( แวะมาลงมีมที่วาดไว้ขำๆครับ🤣 )

< เหตุการณ์พิเศษ : ฝนสีชาด… >

กลุ่มเมฆสีดำขนาดมหึมาลอยต่ำลงมาปกคลุมนครไมซูรุแม้จะยังอยู่ในห้วงฤดูร้อน ไม่นานนักฝนสีชาดก็โปรยปรายลงมาทั่วทั้งเมืองติดต่อกันถึงสามวันสามคืน
ชาวบ้านต่างร่ำลือกันว่านั่นคือโลหิตของคนที่สูญหายในคดีลึกลับก่อนหน้า
แม้ฝนเหล่านั้นจะไม่ได้แตกต่างจากสายฝนธรรมดาเลยสักนิด…
ทว่ามันกลับนำพาเรื่องราวอันน่าพิศวงให้เริ่มต้นขึ้น

#OMTKSS2_INK

"บางทีประเภทนั้นก็แฝงอยู่ในนี้แหละครับ"

เขาเอ่ยพลางยิ้มบางๆ แต่พูดเชิงให้ระวังไว้ดีกว่า

"ยังไงรบกวนฮาตะคุงด้วยนะครับ"

"เรามาเริ่มกันเพื่อไม่ให้เสียเวลากันดีกว่า"

คายะผายมือไปทางที่ฮาตะคุงจะไปตรวจสอบ ส่วนเขาก็เดินไปอีกทาง แบ่งๆกันเพื่อความไว

คายะไม่ได้หยิบอะไรมาจด แต่การเดินทุกย่างก้าวเขาเนียนไปกับวิญญาณเล่านั้นและสายตาคอยสังเกตอยู่เงียบๆ

#OMTKSS2_INK #OMTKSS2_Roleplay
[โรลเปิด]

"แค่ก- !"

ขณะที่กำลังตามหาเบาะแสเกี่ยวกับคนหายต่อ สีหน้าของเด็กสาวกลับเริ่มไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก ฝีเท้าของเธอหยุดชะงักก่อนจะยืนหยุดพักข้างทางอยู่เงียบๆ สายตาพยายามกวาดมองไปรอบๆเพื่อหาเบาะแสต่อแม้จะรู้สึกเพลียมากก็ตาม

เวียนหัวจัง ...

"การเรียนมหาลัย..แตกต่างจากมัธยมเยอะเลยนะครับ เหนื่อยหน่อยนะครับ"

เขาออกความเห็นเล็กน้อยพลางยิ้มบาง

"มีพลาดบ้างเป็นเรื่องปกติครับ แต่ว่าโดยส่วนใหญ่ก็ไม่พลาดใช่มั้ยล่ะครับ"

คายะยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยตอบประโยคที่เพื่อนตนดูจะถ่อมตนไปหน่อย

"ได้สิครับ...รบกวนด้วยนะครับ"

นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้มานั่งจิบชากับคนตรงหน้าทำให้สีหน้าแสดงความดีใจอยู่ไม่น้อย

"อะ..ริมะจัง?"

คายะยกยิ้มขึ้นกว่าปกติเล็กน้อยเพราะเจอรุ่นน้องคนสนิทที่ไม่คิดว่าจะบังเอิญมาเจอกันเร็วขนาดนี้

"ครับ กลับมาไม่นานก็มาลงพื้นที่เลย เพราะรู้ว่าเด็กๆต้องมาลง ถือว่าเป็นการเตรียมพร้อมไว้ก่อนด้วยล่ะครับ"

แม้เด็กๆจะโตขึ้นเป็นพี่ปี3แล้ว แต่ในฐานะรุ่นพี่ก็อดห่วงไม่ได้

"ดีใจที่ได้เจอริมะจังเช่นกันครับ"

"แล้ว...ไม่ได้อยู่กับคนอื่นๆเหรอครับ อย่างอาเงฮะจัง?"

"เป็นวิธีการที่ฉลาดมากครับฮาตะคุง"

รอบยิ้มจางๆยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยแสดงความพอใจที่รุ่นน้องคนนี้ดูไม่ธรรมดาจากที่เคยเจอกันครั้งล่าสุดก็คงก่อนเขาจบ

"งั้นเรามาแบ่งช่วยกันจำแล้วค่อยมารวมตัวกันอีกที แลกเปลี่ยนข้อมูลกันดีมั้ยครับ?"

"ฮาตะคุง คงจำได้ใช่มั้ยครับข้อมูลบุคคล"

"ครับ เป็นวันหยุดเลยได้กลับบ้านมาพอดีครับ"

"ไม่คิดว่าวันพักผ่อนแบบนี้ชิองคุงก็ยังขยันเหมือนเดิมนะครับ"

คายะเอ่ยพลางคลี่ยิ้มบางๆไม่ลืมที่จะเอ่ยชมเพื่อนตนอีกรอบ

"เป็นยังไงบ้างครับ ชีวิตช่วงนี้"

เขาเอ่ยถามสารทุกข์สุขดิบพลางเดินไปใกล้ๆอีกคน สายตาค่อยๆลืมขึ้นพลางยกมือมาบังแสงเล็กน้อย มองไปทางเป้าธนูที่อยู่อีกฟาก

"เข้าเป้าอย่างสวยงามเลยนะครับ สมกับเป็นชิองคุงเลย"

"?!"

เขาตกใจเพียงเล็กน้อยเพราะกำลังตกอยู่ในห้วงความคิดก็โดนเสียงที่คุ้นเคยเรียก ด้วยความอีกคนไม่ได้มาแบบจ้องจะทำร้ายกันเขาเลยไม่ได้เอะใจรึรู้สึกตัวในก่อนหน้า

"พี่ซาโตะ?...แล้วก็อุอิซัง?"

เขายืนพิจารณาทั้งคู่ก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาเพื่อมองให้ชัดเจน

"ไม่คิดว่าจะได้บังเอิญเจอกันนะครับ"

เขาเผยยิ้มประจำตัวก่อนจะยกมือไปลูบอุอิตามความเคยชินเบาๆ

"อะ..ฟังแล้วเป็นเรื่องที่น่าปวดหัวจริงๆแหละครับ...แถวนี้ก็ดูน่ากลัวอยู่แล้วทำแบบนั้นชาวบ้านคงขวัญเสียกันหมด"

"ฮาตะคุงเก่งมากเลยครับ"

หลังจากตั้งใจฟังและออกความเห็นก็ไม่ลืมที่จะเอ่ยชมพร้อมยิ้มบางๆ

"เรื่องที่มีประโยชน์อาจจะอยู่แถวนี้แล้วล่ะครับ"

คายะเบนใบหน้าไปทางที่มีวิญาณเร่ร่อนเริ่มเพิ่มขึ้น

"จะสุ่มคุยก็...ดูจะเสี่ยงนะครับ จำนวนไม่ธรรมดาเลยครับ"

"ฮาตะคุง?"

เรื่องบังเอิญนั้นเกิดขึ้นได้เสมอ โดยเฉพาะเรื่องการได้เจอคนรู้จัก

"นั่นสินะครับ...เสียดายที่ครั้งก่อนผมไม่ได้กลับมาเกียวโต ทุกคนคงลำบากแน่ๆเลย"

เขาเอ่ยเหตุการณ์แสนวุ่นวายครั้งก่อน ทราบจากรุ่นน้องคนอื่นๆอีกที

คายะสังเกตได้ว่าสายตารุ่นน้องตรงหน้าก็เหมือนจะโฟกัสบางสิ่งที่ผิดปกติ เป็นท่าทางที่เขาไม่ต้องหาคำตอบเพิ่มเลย

"ก่อนมาตรงนี้ ฮาตะคุงเจออะไรบ้างครับ"

cr. โฮลลี่ ซามะะะ

#omtk_InAnotherLife

เคยได้ยินหรือเปล่า? เรื่องที่ว่าบุตรชายคนรองแห่งมิยาซากิคนก่อน ปลิดชีพบิดาของตนด้วยยาพิษ ฟังดูไม่สมศักดิ์ศรีเลยใช่ไหมเล่า?

จะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ นั่นก็ขึ้นอยู่กับผู้ฟังจะตัดสิน แม้กระทั่งบ่าวรับใช้ของตระกูลในยุคนี้ยังตั้งคำถาม หากแต่ก็มิอาจเอ่ยออกไป

บุตรคนโตเองก็หายสาบสูญ แต่ด้วยเหตุใดกันนะ? ร่องรอยที่หลงเหลือก็มิอาจสืบเสาะ ไร้เสียงลือเสียงเล่าอ้าง—

คายะเดินตามเสียงการยิงธนูที่คุ้นหู เขาค่อยๆเดินเข้ามาอย่างเงียบๆในโรงฝึก และเป็นไปตามคาดที่คนที่ยิงธนูอยู่นั้นเป็นเพื่อนของเขาเอง

เขายืนอยู่ข้างหลังเงียบๆสักพัก คอยเชยชมทุกท่วงท่าอีกคนจนกระทั่งดูเหมือนจะรับรู้ได้ว่ามีคนมองอยู่

"ยังยิงได้สง่างามเสมอเลยนะครับชิองคุง"

เขาเอ่ยทักพร้อมเผยรอยยิ้มประจำตัว

#OMTKss2_Roleplay cr. มะขิด & Yata Maru

#OMTKss2_Roleplay

วันอาทิตย์ 15.00 น. | โรงฝึกคิวโดแห่งหนึ่ง

สายลมยามบ่ายช่างโอนอ่อน กลิ่นอายความสงบลอยล่องอยู่ในอากาศ มีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีและลมหายใจอันคงที่

คันธนูง้างออกตั้งมั่น เขาฝึกซ้อมอยู่เช่นนี่มานับชั่วโมงได้แล้ว ท่วงท่าสง่างามไม่ไหวติงราวกับตั้งสมาธิ

‘คุณ’ ผู้เดินผ่านเลียบข้างโรงฝึกคงเห็นภาพนี้ได้ชัดเจน มีเพียงพุ่มไม้ทอดยาวขั้นกลางระยะห่างของคุณและเขาผู้นั้น

#OMTKSS2_INK

“…”

“เดือนมิถุนาแล้วนะครับ ไม่มีอีเวนต์แต่งผีใด ๆ ให้เล่นทั้งนั้นแหละ“

ตำนานกล่าวไว้ว่า บุคคนิรนามผู้นั้นไม่ออกมาเดินเตร็ดเตร่หลอกชาวบ้านอีกเลยหลังโดนนักเรียนหน้าเหี้ยมคนหนึ่งสั่งสอน…

(แค่กลัวคุณผีจะกลายเป็นผู้สูญหายรายถัดไปเลยไล่กลับน่ะ)

[ #OMTK_Bonkura | ที่ไหนสักแห่งในแถบคันไซ | ปลายยุคเอโดะ ]

"มาทางนี้เถอะ มือของฉันคงไม่อุ่นนัก แต่พื้นดินที่นี่เย็นเกินไป"

"ส่วนชื่อของเธอที่ปรากฏตัวในคืนโอบ้ง..."

".. บงคุระ ดีไหม?"

#OMTK_CommuSS2

“หากรู้สึกเหนื่อยหรือกำลังท้อ มานั่งลงแล้วทานข้าวด้วยกัน จะช่วยมากเลยละครับ“
“แน่นอนว่าต้องทานผักด้วยนะ”

“ถ้าเป็นเด็กดีจะเล่นเพลงให้ฟังก็ได้”

***

Komemori Toshihiro | 米森 俊博
อาจารย์ประจำรายวิชาดนตรีญี่ปุ่น
178/58 | 38 Y.
——
Co, role ; DM24/7
Doc in bio

#OMTK_commuss2
" . . . "
" อ่า...ขะ ขอโทษครับ"
_____________________________________

東雲•翔平 | ชิโนโนเมะ โชเฮย์ | Year 1 | Art club

Doc in bio
Role, Co, DM OK! (o_ _)o

#OMTKSS2_INK

ริมะเองก็เป็นอีกคนที่ออกมาตามหาเบาะแสเกี่ยวกับคนที่หายไปเช่นเดียวกัน ในขณะเดียวกันก็มีหญิงชราท่านหนึ่งออกมายื่นบางสิ่งให้กับเธอ

" ○○○○ โทมิโนะ .."

"อันนี้คืออะไรเหรอคะ คุณยาย– ... คุณยายคะ ? ..."

เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมาจากระดาษ คุณยายท่านนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยเสียแล้ว ...

[รีลงใหม่แก้แท็คอีเวนท์]

รอยเท้า...? #OMTKSS2_INK

ซาโตะเร่งรุดออกมาเพราะตนไม่มีสอน(ถ้าจำไม่ผิดเอง)
รอบนี้ยังพาอุอิสึกิซึ่งเป็นเนโกะมาตะตามช่วยด้วย หวังว่าพี่แกต้องดมกลิ่นตัวการได้บ้างน่า

แต่ตรอกนี้ไม่ค่อยมีใครผ่าน นั่นใครกัน?

*อุอิสึกิ ซัพคาร์ซาโตะโผล่ออกมาบ้างนานๆ ที

[ ผู้สูญหายคนที่ 1 ]

#OMTKSS2_INK

[ 犬の骨格 : คดีตามหาคนหาย… ]

รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...

ระยะเวลาอีเว้นท์ :: 2 ก.พ. เวลา 14.00 น. - 15 ก.พ. เวลา 18.00 น.
ประกาศผลบทสรุป :: ภายในวันที่ 16 ก.พ.

#OMTKSS2_INK

(อันเชิญพี่ @sat0-omtk.bsky.social )

(อันเชิญ @rima-omtk.bsky.social )

(หากเนียนรู้จักบอกด้วยนะครับ)

#OMTKSS2_INK
#โรลเปิด

จากที่ทราบข่าวมีบุคคลสูญหายทำให้ต้องลงพื้นที่เพื่อหาเบาะแส ดีที่ช่วงเวลานี้เขาได้กลับมาเกียวโตพอดี

การสำรวจเพียงคนเดียวไม่ได้ลำบากอะไรมาก แต่หากเจอเหตุการณ์ประหลาดก็คงยืนยันได้ยากว่าเขาเห็นแค่คนเดียวรึเปล่าเช่นตอนนี้ ที่เห็นวิญาณเร่ร่อนมากมายดูผิดปกติบริเวณบ้านเรือนใกล้ภูเขา

แปลกจัง....

(หาก+ ขอรับแค่ 4 คนนะครับ)

(หากเนียนรู้จักบอกด้วยนะครับ)

#OMTKSS2_YMS
รอบทาโกะนิวโดให้เด็กๆ จัดการกันไป(ขี้เกียจ) แต่พอมีกิวคิเข้ามาด้วยเลยถูกเรียกให้ไปช่วยอีกแรง

(1/5)