Yuika 🎎

(คิดถึงจารย์นะคะ🥺)

Art by Yata Maru

( เก็บตกมม.ตี้เกม T or D กับคำท้า ‘ลุกไปหอมแก้มใครสักคน’ ครับ

ขอบคุณไดกิคุงที่ช่วยเป็นคนยอมให้หอมด้วยนะครับ☺️✨ )

#OMTKSS2_INK
⚠️ TW: บา/ดแผลเลือ.ดออก

วันที่ฝนสีชาดได้ร่วงโรย

‘ ชิ…ใกล้ได้กลับบ้านซะแล้วเชียว ’

‘ ไหนต้องไปซื้ออาหารแมวต่ออีก…จะมีร้านเปิดไหมนะ? ‘

( ฝากงานหลังจากที่ไม่ได้ลงสีมานานแสนนานค่า💖 )

กระเป๋าใบใหญ่ถูกวางลงข้าง ๆ พร้อมกันกับเสื้อนอกของเธอ เจ้าของกระเป๋าหย่อนตัวลงนั่งข้าง ๆ ก่อนจะหยิบเอามีดแกะสลักไม้ออกมา

เธอเล่าเหตุการณ์ฝั่งของเธอให้อีกฝ่ายในขณะที่มือค่อย ๆ ตัดสิ่งที่พันธนาการอีกฝ่ายออกอย่างระวังมือไม่ให้คมมีดบาดอีกฝ่าย

“ทำไมถึงมาอยู่สภาพนี้คะเนี่ย”

ขาที่ค่อย ๆ ก้าวขยับเข้าไปหาช้า ๆ อย่างระมัดระวัง มีข้างนึงกำไฟฉายแน่นอีกข้างกำมาบุลวดแน่นเสียจนลืมว่าไม่ได้ใส่ถุงมือ

หลังได้ยินเสียงที่คุ้นเคยทักขึ้นมา เธอก็รีบลดอาวุธและไฟฉายที่ส่องหน้าอีกฝ่ายลงมา

“หัวหน้า!”

เธอมองอีกฝ่ายอย่างพินิจ ดูจากสภาพการแล้วคนที่ควรถามเห็นทีจะเป็นเธอเองเสียมากกว่า

“ฉันว่าคนที่ควรจะตอบคำถามนั้นควรจะเป็นคุณหัวหน้านะคะ”

+

เธอเงยหน้าสายตาเหม่อมองท้องยามค่ำคืน ความคิดหลายอย่างตีกันไปมาอยู่ในหัวของเธอกับคำถามนั้น

“กลัวอย่างนั้นหรอคะ ใช้คำว่าเกลียดจะดีกว่านะคะ อ๊ะ! ไม่ใช่ทั้งหมดหรอกนะคะ!”

หญิงสาวพูดออกไปก่อนจะรีบพูดแก้อย่างกระวนกระวาย ก่อนจะพูดต่อ

“ถ้าให้ตอบว่ากลัวอะไร…“

”วิญญาณซามูไรถือดาบยาว“

เธอตอบออกไปก่อนจะยิ้มหัวเราะให้กับอีกฝ่าย

“อย่างนั้นหรอคะ หัวหน้าเองก็ดูเป็นคนดีนะคะ“

เธอลองงัดแงะอยู่ครู่นึงแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผลจึงทำได้เพียงถอนหายใจเบา ๆ แล้วเก็บอุปกรณ์ใส่กระเป๋าอย่างเดิม

สายตามองไปตามทางลงบันได ดูแล้วคงมีทางเดียว ว่าแล้วก็หยิบไฟฉายในกระเป๋าออกมาเพื่อส่องทาง โชคดีที่ยังใช้การได้หลังจากโดนฝนประหลาดนั่น

เธอเดินลงไปอย่างระวังตัวจนถึงห้องใต้ดิน เธอสาดไฟส่องไปมองรอบ ๆ ห้อง ก่อนที่จะเจอบางอย่าง(?)อยู่กลางห้อง

(มาประสบภัยกันค่ะ)

แม้หลังคาภายในบ้านจะรั่วไปบ้างแต่ก็ย่อมดีกว่าด้านนอกนั่น ภายในบ้านที่ถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่นและไร้ร่องรอยของสิ่งมีชีวิต มีเสียงนึงดังแว่วออกมา

“มีคนอยู่หรอคะ?”

เธอเดินลงบันไดไปตามทิศทางของเสียงแต่เพียงก้าวไปไม่กี่ขั้นประตูก็ได้ถูกปิดไล่หลังเธอมาทันที ตอนนี้ทางออกนี้ได้ถูกปิดลงไปแล้ว

ยูอิกะเลือกที่ถอดเสื้อนอกที่เปียกฝนออก ก่อนที่จะนั่งลงบนบันได ถอดแหวนและถุงมือออกแล้วหยิบลวดกับมีดแกะสลัก+

#OMTKSS2_INK
#OMTKSS2_Roleplay
[โรลปิด w/ @reisetsuomtk.bsky.social ]

สายฝนสีชาดที่เริ่มโปรยปรายลงมา ในตอนแรกเธอแค่จะออกมาหาเบาะแสเกี่ยวกับคนหายภายในป่าซักเล็กน้อย ปกติเธอเองก็ชอบฝนอยู่หรอก เพียงแต่นี่ดูไม่เหมือนกับในทั่วไปนี่สิ

หญิงสาวเหลือบไปเห็นบ้านที่ดูแล้วคงจักไม่มีใครอาศัยมาอยู่นานแล้ว ลองเคาะดูก็ไร้ซึ่งเสียงตอบรับใด ๆ เธอจึงถือวิสาสะเชิญตัวเอง

+

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay

[โรลเปิด l 08.00น]

ตั้งแต่คดีคนหาย
ไม่มีวันไหนที่นอนได้อยากสงบสุข
ตื่นเพราะฝันร้ายซ้ำไปมา
สภาพเหมือนคนที่อดนอนมาหลายวัน

ทันใดที่ไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียว
วินาทีที่ก้าวขา คือจังหวะเดียวกับที่เสียงบางอย่างดังก้องในหัว

มันสะเปะสะปะปนเปจนเขาชะงัก
[คุณ] คว้าไหล่เขาเอาไว้ กระชากมันกลับมา
ให้พ้นจากรถบรรจุที่ฝ่าสัญญาณไฟมาอย่างหวุดหวิด

#OMTKSS2_เทศกาลตกปลา

(คนหายไว้ก่อนขอแวะตกปลาแปป)

เธอหันมองในขณะที่คนข้าง ๆ กำลังพูดก่อนจะครุ่นคิดอะไรบางอย่าง สีหน้าและแววตาของเธอเปลี่ยนไปเป็นเย็นชาอยู่ครู่นึงก่อนที่จะเปลี่ยนกลับมาเป็นรอยยิ้มที่สดใสเช่นทุกครา

“ฮะ ๆ นั่นสินะคะ”

“อืม พวกที่ฉันเจอส่วนมากเป็นพวกที่คิดจะจู่โจมมนุษย์ด้วยสิคะ”

“ส่วนพวกมนุษย์กันเอง…”

“ก็อย่างที่เห็น ๆ กันอยู่ล่ะเนอะ~”

หญิงสาวหัวเราะเล็ก ๆ ออกมา พลางแกะกล่องขนมในถุงกระดาษออกมา

( pov คุณโดนเอย์ยามิรัดล่ะ(?) )

ปักหมุด

#OMTK_commu
#OMTK_commuSS2

夜木理 陰弥 - Yamokuri Kageya - ยาโมะคุริ คาเกยะ
วิชาเลือก - สายต่อสู้ / 27ปี

Role : 24/7 (อาจตอบช้าหน่อยนะครับ)

DOC : docs.google.com/document/d/1...

CMS. by Z'Hazien TK

เธอพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเงยมองดูเมนูที่ถูกแขวนเรียงรายเอาไว้

”ทันตันเมนค่ะ อ๊ะ! อะไรที่เป็นผักไม่ใส่นะคะ“

ยูอิกะหันไปพูดกับเชฟก่อนจะรินน้ำใส่แก้วสำหรับตัวเองและรุ่นน้องเสร็จสรรพ

“ว่าแต่อิบานะมาทานอาหารแถวนี้บ่อยหรอคะ“

“ไม่ต้องเกรงใจหรอกหน่าเรื่องแค่นี้เอง!”

เธอยืดอกอย่างมั่นใจ ยิ่งยืนคุยกลิ่นหอมจากภายในร้านที่โชยมายิ่งทำให้ท้องเธอร้องมากขึ้น

“ได้สิคะ พี่เองก็กำลังหิวอยู่พอดีเลย”

ว่าแล้วเธอก็เลื่อนประตูร้านเปิดเพื่อเข้าไปในร้านเลยทันที

“คำถามนี้เลยสินะคะ…”

“ขออนุญาตนะคะ”

ว่าแล้วเธอก็เดินมานั่งบนม้านั่งด้วย เพราะเห็นทีแล้วคงจะยาวแน่นอน เลยมานั่งกอดถุงกระดาษก่อนจะครุ่นคิดบางอย่าง

“วิญญาณหรอคะ…“

”ไม่รู้ว่ามันจะใช้คำว่ากลัว หรือเกลียดกันแน่น่ะสิคะ“

“ก็คงต้องขึ้นอยู่กับจิตมุ่งร้ายต่อมนุษย์ล่ะค่ะ“

รอยยิ้มที่อยู่บนในหน้าจางลงไปเล็กน้อย พร้อมทั้งยกมือขึ้นมาลูบที่ข้างลำคอตนเอวเบา ๆ

ยูอิกะที่พึ่งเสร็จจากการฝึกซ้อมอย่างหนัก หากจะเดินขึ้นเข้าเพื่อกลับบ้านเลยก็คงจะไม่ดีเท่าไหร่ เลยเลือกที่จะมาหาอะไรทานเอาแรงก่อน

เธอหยุดอยู่หน้าร้านก่อนจะสังเกตเห็นรุ่นน้องในชมรมที่กำลังยืนจ้องเมนูอยู่ แต่เหมือนจะเข้าใจบางอย่างผิดไปเล็กน้อยเลยเข้าไปทัก

“ให้พี่เลี้ยงเอามั้ยคะ?“

สาวตัวเล็กโพล่มาจากด้านข้างเอียงมองอีกฝ่ายด้วยใบหน้าสดใส โดยไม่รู้เลยว่ากำลังเข้าใจบางอย่างผิดอยู่

( ปักหมุดและใบโคยังไม่มาเร็วๆนี้ แต่ขอมาลงรูปคอสตูมเซนเซย์เวลาสอนในคลาสครับ 😔❤️‍🔥 )

[ #OMTK_Bonkura | ที่ไหนสักแห่งในแถบคันไซ | ปลายยุคเอโดะ ]

"มาทางนี้เถอะ มือของฉันคงไม่อุ่นนัก แต่พื้นดินที่นี่เย็นเกินไป"

"ส่วนชื่อของเธอที่ปรากฏตัวในคืนโอบ้ง..."

".. บงคุระ ดีไหม?"

[ 犬の骨格 : คดีตามหาคนหาย… ]

รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...

ระยะเวลาอีเว้นท์ :: 2 ก.พ. เวลา 14.00 น. - 15 ก.พ. เวลา 18.00 น.
ประกาศผลบทสรุป :: ภายในวันที่ 16 ก.พ.

#OMTKSS2_INK

#OMTK_commuss2
" . . . "
" อ่า...ขะ ขอโทษครับ"
_____________________________________

東雲•翔平 | ชิโนโนเมะ โชเฮย์ | Year 1 | Art club

Doc in bio
Role, Co, DM OK! (o_ _)o

#OMTK_CommuSS2

“หากรู้สึกเหนื่อยหรือกำลังท้อ มานั่งลงแล้วทานข้าวด้วยกัน จะช่วยมากเลยละครับ“
“แน่นอนว่าต้องทานผักด้วยนะ”

“ถ้าเป็นเด็กดีจะเล่นเพลงให้ฟังก็ได้”

***

Komemori Toshihiro | 米森 俊博
อาจารย์ประจำรายวิชาดนตรีญี่ปุ่น
178/58 | 38 Y.
——
Co, role ; DM24/7
Doc in bio

“ฮะ ฮะ ฮะ”

เสียงหัวเราะแห้ง ๆ ดังออกมา จะบอกออกไปได้ไงล่ะว่าแทบทุกวิชาที่ไม่มีปฏิบัติ ก่อนจะหันไปคิ้วกระตุกเล็กน้อยเมื่อได้ยินประโยคถัดมา แต่ก็ยังคงยิ้มให้อีกฝ่าย

“งั้นก็สลับกันเล่ามั้ยล่ะคะ“

ดวงตาที่หรี่ลงเล็กน้อยมองตรงมายังคนตรงหน้า ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นยืนกอดอก

”ดูจากระดับของมันแล้วปัดเป่าคงจะลำบาก แต่ถ้าตัดกำลังคงได้อยู่ค่ะ“

เธอมองไปยังต้นตอของคลื่นที่ทำให้ทั้งเธอและเพื่อนในทีมเปียกชุ่มโชกขนาดนี้ ก่อนจะมองไปยังเรือลำนั้น

“ก็คิดว่าคงได้ค่ะ แต่ก่อนอื่น…”

เธอหยิบเชือกเส้นยาวในกระเป๋าออกมาเส้นนึงแล้วชูให้ทุกคนดู

”พวกเราควรผูกติดกันให้หมดเพื่อป้องกันไม่ให้ใครหลงไปดีมั้ยคะ“

@komyokiyoko-omtk.bsky.social

(ยูอิกะ21คับ!)

[ บทสรุปเหตุการณ์ ]

#OMTKSS2_YMS

( ทั้งหน้าเก่าหน้าใหม่ยังสามารถมารับเลี้ยงได้นะคะ (⁠｡⁠･⁠ω⁠･⁠｡⁠)⁠ﾉ⁠♡ )

“ยังดีนะคะที่มีไม่เยอะน่ะ”

ในที่สุดก็เดินขึ้นมาถึงด้านบนของประภาคารได้เสียที เธอยืนกอดตุ๊กตาเอาไว้พลางกวาดสายตามองไปด้านล่าง

“มาดูจากมุมสูงแบบนี้แล้วดูเละเทะกว่าที่คิดอีกนะคะเนี่ย”

เธอถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะมองเช็คคลื่นดูอีกครั้งเพื่อความปลอดภัยว่ามันจะไม่มีคลื่นสูงโพล่มาอีกครั้งตอนลงไป

“คงต้องรีบไปสมทบกับคนอื่น ๆ แล้วค่ะ”

@komyokiyoko-omtk.bsky.social

#OMTKSS2_YMS

23 พ.ค.

"...แx่ง"

ยังไม่ทันได้หลับดีก็โดนงัดขึ้นมาจากเตียงเพราะประกาศเหตุฉุกเฉิน

วันนี้ก็มาทั้งที่ยังไม่ได้หลับสักตื่นเหมือนเดิม

(ลงสกินชุดภารกิจแบบเลทๆ ฮะ)