彩葉🍁

( ลืมจั่ว )

⚠️⚠️ คำพูดรุนแรงในครอบครัว / กระทบจิตใจ ⚠️⚠️

สวนสาธารณะ

ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ อิโรฮะได้มานั่งแอบอยู่ในท่อปูนซีเมนต์นี้จนตอนนี้พระอาทิตย์เริ่มตกอีกครั้ง

หล่อนนั่งกอดเข่าอยู่ตรงนี้นานมากโข ข้าวปลาไม่ได้แตะ เมื่อโผล่หน้าขึ้นมาอีกที…ก็เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ดวงตาบวมช้ำ จากการร้องไห้มาทั้งวัน

ทั้งๆที่เคยรู้สึกเมินคำพูดพวกนั้น ทั้งๆที่ไม่เคยรู้สึกอะไรกับมัน…ทำไมถึงได้รู้สึกเจ็บปวดขนาดนี้นะ

ไม่มีใครต้องการเธอ..

End

ดูเหมือนว่าบทสนทนายังคงอีกยาว แต่อิโรฮะคงไม่ไหวที่จะฟังมันจึงค่อยๆหันหลังกลับพร้อมกับแบบคิวโดของตนออกไปจากกำแพงบ้านหลังนี้อย่างช้าๆ และ เงียบเฉียบที่สุด

เมื่อผ่านพ้นมาได้สักระยะจากการเดินอิโรฮะก็เปลี่ยนเป็นการวิ่งโดยไม่สนใจว่าบาดแผลมันจะเจ็บมากน้อยแค่ไหน ขอแค่ถ้าเธอเจ็บ มันจะทำให้เธอสนใจบาดแผล แล้วลืมเลือนทุกคำพูดนั่นออกไป

(+)

“ คุณก็พูดแบบนั้นไม่ถูกหรอกนะ ”
“ เราเองก็ได้เงินเลี้ยงดูเธอด้วย เราไม่ได้ออกค่าใช้จ่ายเองสักหน่อย ”

ผู้เป็นสามีพยายามพูดให้คนเป็นภรรยาใจเย็นขึ้น ก่อนจะเข้าไปลูบๆหลังให้หล่อนผ่อนอารมณ์ลง หากหลานได้ยินเข้าคงจะเสียใจไม่น้อย

“ ทุกวันนี้อย่างกับคนหูหนวกเป็นใบ้ จะสนใจทำไม ”

(+)

“ บ้านวาตานาเบะนะ บ้านวาตานาเบะ ทำไมไม่รับตัวกลับไปสักที ”
“ เอ๊ะ หรือว่าลืมไปแล้วว่ายังมีหล่อนเป็นลูกหลานอีกคน ”
“ ถ้าจำได้ก็คงมารับตั้งแต่ขึ้นม.ต้นแล้วสิ ”
“ ให้ตายสิ เกะกะขวางลูกตาจริงๆ ”

(+)

“ ปล่อยให้เด็กนั้นรับผิดชอบตัวเองไปเถอะ ”

น้าสาวของอิโรฮะบ่นออกมานาวเหยียดด้วยเสียงที่แหลมปรี๊ดฟังแล้วดูน่ารำคาญ เหมือนกับยุงที่มันคอยรบกวน

ทว่า คนที่ได้ยินมันรู้สึกเหมือนกับมีดที่แทงลึกลงไปทำให้เจ้าตัวยืนอึ้งนิ่งอยู่หน้สประตูไปสักพัก

(+)

“ ช่างเด็กนั้นเถอะหน่า ทำตัวเหลวแหลกไปวันๆ ฉันไม่ทีเวลาไปใส่ใจคนนอกหรอกนะ ”
“ ก็คงตามประสาเด็กมีปัญหาทั่วไปแหละ มากสุดก็คงหนีไปเมานอนข้างถนนอย่างกับพวกเด็กเหลือขอพวกนั้น ”
“ เดี๋ยวเงินหมดก็กลับมาเอง ”
“ ถ้าไม่ติดว่าหล่อนเป็นลูกสาวของพี่สาวฉันนะ ฉันคงไม่รับมาตั้งแต่ตอนนั้นหรอก ”
“ ตอนนั้นฉันแค่ยังไม่มีลูกเป็นของตัวเองก็เท่านั้น แต่ตอนนี้ก็มีจนดูแลแทบไม่ไหว ”

(+)

เมื่อก้าวเข้าไปในเขตกำแพงบ้านแล้วกำลังจะเลื่อนประตูแล้วกล่าวคำว่า ‘ กลับมาแล้วค่ะ ’ สุดท้ายก็ตั้งชะงัก เมื่อได้ยินเสียงน้าของเธอกำลังพูดเจี้ยวจ้าวด้วยน้ำเสียงที่อารมณ์ไม่ดีกับน้าเขย

“ เมื่อคืนอิโรฮะไม่ได้กลับบ้านเหรอ ”

เสียงทุ่มของน้าเขยเอ่ยถาม

(+)

[ Iroha’Story ]

เจ็บจัง…

เราไม่กลับมาเลยจนรุ่งเช้าที่บ้านจะว่าอะไรรึป่าวนะ …

หลังจากตีกิวคิเสร็จอิโรฮะก็ขอลาจากตรงนั้นแล้วเดินกลับบ้านเองด้วยร่างที่สะบักสะบอม ราวกับ…สื่ออะไรสักอย่าง

นั้นคือ เธอกำลังเรียกร้องความสนใจจากที่ๆเรียกว่า ครอบครัว

กว่าจะได้กลับอีกที ทำแผลอะไรเสร็ตฟ้าก็สว่าง ผู้คนออกมาทำงานอีกครั้งแล้ว ตั้งใจว่าจะกลับไปนอนพักให้เต็มที่

(+)

「ไม่ต้องห่วงหรอก」
「บางทีฉันก็อาจจะคล้ายๆกับพวกนั้นก็ได้」

เด็กดีที่ไหนกันชอบออกมาเที่ยวในตอนกลางคืน

เธอไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองเป็นเด็กดีอะไรนั้น

「น้ำผลไม้นั้น」
「ฉันขอดื่มด้วยสิ」

เธอยื่นโทรศัพท์ให้ฮารุได้อ่านก่อนจะมองไปที่แก้วใส่น้ำ

อิโรฮะจำได้ว่าครั้งหนึ่งพยายามทำตัวเป็นเด็กไม่ดี แอบซื้อมันมาดื่ม แต่สุดท้ายก็ไม่รอด รสชาติมัน…ไม่อร่อยเอาซะเลย

แต่เห็นฮารุดื่มมันก็อยากจะลองอีกครั้ง…

โกหก

อิโรฮะรู้ได้ว่าอีกฝ่ายพยายามโกหกเพื่อให้หล่อนสบายใจ แต่สำหรับอิโรฮะ มันไม่มช่เรื่องอะไรไม่ดีขนาดนั้น เธอก็เห็นสังคมมามากมาย เจอโตโยคิดส์บ้าง อันธพาลบ้าง ยังไม่บรรลุนิติภาวะกันสักคนก็ทั้งสูบทั้งดื่ม…

ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องน่ายินดีสักเท่าไหร่ แต่ก็นับว่าไม่แปลก

ครั้งหนึ่งเธอเองก็เคยคิดจะเป็นเช่นนั้น แต่ทว่า อยู่ในโรงเรียนกินนอนก็คงต้องพับความคิดนั้นไป

(+)

(เม้ม*2)

( พวกติ๋มน่ารัก😭 )

CMS by นักวาด กินแกลบ กร๊อบแกร๊บ เอามาลงสีเองจ้า

( @kochinatsu-omtk.bsky.social ตุ๊กตาแมวดำตั้ง2ตัว )

「ปกติฉันไม่ค่อยชอบอยู่บ้านเท่าไหร่」
「เลยชอบออกมาเดินเล่นเวลานี้น่ะ」

มันก็อันตรายบ้าง แต่ถ้าไม่ได้เอาตัวเองเข้าไปวุ่นวายกับเรื่องอย่างว่า ไม่ว่าจะเรื่องแยงกี้กลางคืน หรือ ภูติผี มันก็คงไม่มีปัญหาสำหรับคนที่ชอบออกบ้านตอนกลางคืนหรอก

" อื้อ "

ได้ยินคำเชิญชวนของอีกฝ่ายอิโรฮะก็พยักหน้าเบาๆแล้สลุกขึ้นมานั่งข้างๆฮารุอย่างเงียบๆ หล่อนได้กลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆมาจากอีกฝ่าย

ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมากดติ๊ดๆๆๆสักพักก็ยื่นหน้าจอโทรศัพท์ให้หล่อนดู

「ดื่มอะไรอยู่งั้นเหรอ」

ข้อความในหน้าจอนั้นเป็นคำถาม ถึงแม้จะรู้ว่าฮารุจะดื่มน้ำเมาแต่หล่อนก็อยากได้คำตอบจากอีกฝ่ายมากกว่า

(+)

อิโรฮะที่ปกติมักจะไม่ค่อยอยู่บ้านสักเท่าไหร่ แม้เวลาที่ควรอยู่ก็ไม่อยู่ หล่อนออกมาเดินเล่นในยามดึกแล้วแวะหาอะไรทานที่ร้านสะดวกซื้อ ตั้งใจว่าจะมานั่งทานที่สวนสาธารณะ

ทว่ากลับเจอใครบางคนเข้า เป็นคนที่อิโรฮะจำได้ดี ฮารุ...

เธอจึงเดินเข้าไปหาอย่างเงียบๆแล้วนั่งยองๆอยู่ตรงหน้าของคนที่กำลังมีท่าทีมึนๆอึนๆ

เธอจ้องฮารุไปอย่างเงียบเชียบไม่ได้พูดไม่ได้จาอะไร ก็ได้แค่นั่งมองไปเช่นนั้น

Cms by Plum puli

‘ มองเห็นแล้ว ’
’ อยู่ตรงนั้น ’
.
.
.
‘ ห้ามพลาดนะ ! ‘

————————
( เก็บตกอีเวนท์ 06 ค่ะ yy )

#OTMK_commuSS2

⌜อรุณสวัสดิ์~⌟

— 白川 音羽 • ชิราคาวะ โอโตฮะ
— Y2 • 167 cm • ชมรมดนตรีญี่ปุ่น

🪽Doc : bio
🪽โค โรล เวิ่น 24/7
(ได้ฤกษ์มาลงปักหมุดสักทีค่ะ ดองไว้นาน ตอนนี้ว่างแล้ว!)

Art by Tuna Hezelcreamy

( กลับมาสิ เดี๋ยวปั้นให้กิน 🥹 )

cr. โฮลลี่ ซามะะะ

#omtk_InAnotherLife

เคยได้ยินหรือเปล่า? เรื่องที่ว่าบุตรชายคนรองแห่งมิยาซากิคนก่อน ปลิดชีพบิดาของตนด้วยยาพิษ ฟังดูไม่สมศักดิ์ศรีเลยใช่ไหมเล่า?

จะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ นั่นก็ขึ้นอยู่กับผู้ฟังจะตัดสิน แม้กระทั่งบ่าวรับใช้ของตระกูลในยุคนี้ยังตั้งคำถาม หากแต่ก็มิอาจเอ่ยออกไป

บุตรคนโตเองก็หายสาบสูญ แต่ด้วยเหตุใดกันนะ? ร่องรอยที่หลงเหลือก็มิอาจสืบเสาะ ไร้เสียงลือเสียงเล่าอ้าง—

( 😭😭😭😭😭😭😭😭 )

[ #OMTK_Bonkura | ที่ไหนสักแห่งในแถบคันไซ | ปลายยุคเอโดะ ]

"มาทางนี้เถอะ มือของฉันคงไม่อุ่นนัก แต่พื้นดินที่นี่เย็นเกินไป"

"ส่วนชื่อของเธอที่ปรากฏตัวในคืนโอบ้ง..."

".. บงคุระ ดีไหม?"

( ผปค.พึ่งว่ามาเทสๆเงาครับ TT 🙌❤️‍🔥 เซนเซย์หน้าใหม่มาแว้วว )

( นักเรียนวิชาเลือกสายต่อสู้คนไหนไม่ตั้งใจเรียนหรือมาสายระวังเจอเซนเซย์ดีดมะเง้กเอานะะ 💥 )

#OMTKSS2_INK

"คุณพ่อ?"

"นาโอะจัง?"

"พี่นางิ—?"

"อ่า— แค่ฝันร้ายหรอกเหรอ"

...

ทุกอย่างปกติดี

…

แต่ทำไมถึงนอนไม่หลับล่ะ?

[Nozomi' Story]
docs.google.com/document/d/1...
⚠️มี CW / TW ในแท็บที่สองของเอกสาร⚠️

ปักหมุด

#OMTK_commu
#OMTK_commuSS2

夜木理 陰弥 - Yamokuri Kageya - ยาโมะคุริ คาเกยะ
วิชาเลือก - สายต่อสู้ / 27ปี

Role : 24/7 (อาจตอบช้าหน่อยนะครับ)

DOC : docs.google.com/document/d/1...

CMS. by Z'Hazien TK

ปักหมุด

#OMTK_commu
#OMTK_commuSS2

影久 幻蔵 - Kagehisa Genzou - คาเกฮิสะ เก็นโซ
Y1 / 15ปี

He is a Ninja.!!!!!!!!!

Role : 24/7 (อาจตอบช้าหน่อยนะครับ)

DOC : docs.google.com/document/d/1...

CMS. by Pa Pang

ใครจะชนะกันนะ [การวินิจฉัยชื่อ] ให้สุ่มจนกว่าจะขึ้นคำว่าชนะ โดยจะนับ ชื่อตัวละคร1 ชื่อตัวละคร2 ชื่อตัวละคร3 หากไปเรื่อยจนขึ้นว่าชนะ จะนับจำนวนครั้งที่สุ่ม อาทิ ตัว… | การวินิจฉัยชื่อ - ShindanMaker

อันนั้น อิโรฮะชี้ไปที่ตู้ๆหนึ่ง นั้นมัน…ตู้ตีตุ่น!

เป็นการสุ่มเครื่องเล่นมั่วๆที่เธอไม่ได้ขอบมันเลยสักนิด ! มันเป็นเครื่องที่…ใช้แรงเยอะและตัวตุ่นก็น่ากวนโอ๊ยจนปวดหัว

แต่ถ้าเป็นเด็กของโรงเรียนนี้ คงนิยมชมชอบที่จะใช้กำลัง…ก็คงจะดีแหละ

ก็หวังว่าจะช่วยทำให้สนิทสนมกันมากขึ้น..
ไม่สิ! เธอไม่ได้อยากมีเพื่อนสักหน่อย ! ( 😭 )

แต่ตอนนี้เดินมาหน้าตู้แล้ว…

(มีชินดันนะ อ่านรายละเอียดในลิงค์ได้เลยย)

( ปักหมุดและใบโคยังไม่มาเร็วๆนี้ แต่ขอมาลงรูปคอสตูมเซนเซย์เวลาสอนในคลาสครับ 😔❤️‍🔥 )

( แว้ปปัก เพราะกิวคิผ้มยังบิดตูด )