Esu 🌊 (slow)

"..."

เมื่อได้ยินแบบนั้นเอสก็เงียบไป ก่อนดึงรุ่นน้องมายืนใกล้ๆตัว พร้อมพูดเสียงเบาแทบจะกระซิบก็ว่าได้

"แล้วเราเอาไงดี จะกลับไปรายงานหรือจะลองตามไป?"

สายตายังไม่ละออกจากสิ่งมีชีวิตที่เคลื่อนไหวอยู่ตรงหน้า เพราะไม่รู้ว่าหากละสายตาไปจะเกิดอะไรขึ้น

ถ้าเอสมาคนเดียวเขาคงจะฟันมันเข้าจริงๆ เพราะกลิ่นอายนั้นไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาแน่ๆ

( ผ่านหมดแล้วเลยมาแปะเทสระหว่างปั่นปักหมุดค้าบ
เข้ามาทักทายโทยะคุงได้นะ ! )

[ บทสรุปเหตุการณ์ ]

#OMTKSS2_YMS

ในระหว่างที่กำลังเดินไปซอยถัดไป ก่อนสานตาตะปะทะเข้ากับร่างๆนึง เอสรู้สึกขนลุกแปลกๆราวกับถูกสายตาปริศนาจ้องมองมา

มือเรียวคว้าหมับที่ชายเสื้อของรุ่นร้องให้หยุดเดิน ก่อนจะผินหน้ามองไปยังสิ่งมีชีวิตปริศนาที่เขาสัมผัสได้

"ฟันทิ้งเลยได้มั้ยนะ?" ขณะที่มุมปากขยับเอื้อนเอ่ยประโยคนั้น อาวุธที่พาดอยู่ด้านหลังก็ถูกมือเรียวกำไว้มั่น

เอสไม่ได้ห้ามอิโอริ และก็ไม่ได้ปฏิเสธเช่นกัน ปรายตามองคนที่เดินตามหลังเขามาเล็กน้อยก่อนจะเดินต่อไป

ก่อนจะเอ่ยเสริมด้วยเสียงเรียบ

“แต่ถ้าเจออะไรไม่ชอบมาพากล… ฟังฉันก่อน เข้าใจไหม”

ทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้น

พวกเขาเดินไปตามทางและสอบถามชาวบ้านที่อยู่ระแวกนี้ว่ามีอะไรผิดปกติหรือไม่

แต่ส่วนใหญ่คนที่สอบถามก็เป็นอิโอริซะมากกว่า เขามีหน้าที่แค่ยืนกอดอกฟังอยู่ไม่ไกล(?)

+

ดวงตาของเอสเหลือบกลับมามองคุโรกิ ก่อนจะผ่อนคลายลงเล็กน้อย

“เรากลับไปรายงานทางโรงเรียนก่อนดีกว่า “

เขายื่นมือออกมาเหมือนเป็นสัญญาณชวน ไม่ใช่การบังคับ แต่ก็ชัดเจนในความตั้งใจ

“นายก็ไปกับฉันเถอะ”

เอสขยับกายเล็กน้อยก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ สีหน้าภายใต้ท่าทีสงบนิ่งดูจริงจังกว่าปกติ

“ไม่ล่ะ…ตอนนี้ยังไม่ควรเสี่ยง”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงมั่นคง พลางลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นที่ติดอยู่กับเสื้อออกอย่างไม่ใส่ใจนัก

“แค่เบาะแสยังไม่พอ ถ้าตามต่อไปแล้วพลาดขึ้นมา จะกลายเป็นปัญหาใหญ่กว่าเดิม”

+

“บางที…” เขาเอ่ยเสียงแผ่ว แต่หนักแน่น
“นี่อาจเป็นร่องรอยของตัวการที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด”

สีหน้างุนงงฉายวาบเพียงครู่ ราวกับไม่เข้าใจว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงตื่นตระหนกถึงเพียงนั้น

ทว่าเมื่อเสียงของรุ่นน้องเอ่ยอธิบาย เอสก็สาวเท้าเข้าไปใกล้กว่าเดิม เพื่อพินิจสิ่งที่อีกฝ่ายได้เผชิญอย่างถี่ถ้วน สีหน้าที่เคยผ่อนคลายแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม ก่อนจะทรุดนั่งลงเคียงข้างกัน มือเรียวยื่นออกไปแตะต้องกลิ่นไอเลือนรางที่ยังหลงเหลือ ราวกับกำลังจับต้องเศษเสี้ยวของความจริง

+

พอได้ยินอีกฝ่ายพูดว่าจะมาเจอน้องสาว เอสก็หรี่ตาลงโดยอัตโนมัติ มองหาเจตนาแอบแฝงจากคำพูดนั้นตามประสาคนหวงน้อง

"ยืนห่างน้องสาวฉันเกิน 2 เมตรด้วย"

เหมือนมีเสียงแง่งๆๆ ลอยมาจากเจ้าของเรือนผมสีเข้ม

แม้จะอยากบ่น(?) มากกว่านี้ แต่การสำรวจก็สำคัญกว่าสำหรับตอนนี้

"ถ้านายไม่ว่าอะไรฉันจะไปทำหน้าที่ต่อแล้วนะ"

ดูเหมือนจะไม่มีตัวเลือกให้ลังเลแล้วนะ

เอสไม่ได้เดินหนีไปไหน และเลือกยืนรออิโอริอยู่ที่เดิม

"ไง"

"อืม มากับมิโฮะน่ะ แต่แยกกันสำรวจ"

"นายล่ะ มาคนเดียว?"

[ 釣り大会 • Tsuri taikai ]

รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...

ระยะเวลาเล่นอีเว้นท์ :: 6 ก.พ. 2569 เวลา 13.30 น. - 12 ก.พ. 2569 เวลา 23.59 น.

#OMTKSS2_เทศกาลตกปลา

"คุโรกิ?"

"ทำอะไรอยู่คนเดียวน่ะ"

เป็นเอสที่เดินออกมาจากตรงนั้น เพราะเดินสำรวจไปเรื่อยเปื่อยจนมาโผล่เอาตรงนี้ จะว่าโชคดีหรือยังไง อย่างน้อยเขาก็ยังโผล่มาเจอคน

ระหว่างทางที่เดินมาเอสแทบไม่เจออะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย

#OMTKSS2_INK #OMTKSS2_Roleplay (โรลเปิด+ได้)

นี่ก็เข้าวันที่ 3 แล้วที่เขาตามหาหลีกฐานและร่องรอยพลังงานที่หลงเหลืออยู่ในแต่ละที่ ในวันที่ผ่านมามักคลาดและได้เบาะแสน้อยจึงทำให้ไม่ถึงต้นตอสักที

การสอบถามพยายานแม้จะได้ข้อมูลมามากระดับนึง แต่ก็ไม่พอที่จะปะติดปะต่อกันได้

ก็นะแต่ละคนพูดคนละเรื่องเลยน่ะสิ

+

( pov คุณโดนเอย์ยามิรัดล่ะ(?) )

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay

[โรลปิด | เวลา 16:00]

หลังเลิกเรียนวันนี้ เอสก็ออกมาเดินสำรวจและหาเบาะแสของความผิดปกติที่เกิดขึ้นตามประกาศของโรงเรียน โดยแยกกันไปคนละทางกับน้องสาว

ระหว่างเดินไปตามทาง สายตาก็ไปปะทะเข้ากับคนคุ้นหน้าคุ้นตาเข้า

เจ้าของเรือนผมสีเข้ม ยืนครุ่นคิดว่าควรจะทักอีกฝ่ายดีหรือไม่

@iori-omtk.bsky.social

#OTMK_commuSS2

⌜อรุณสวัสดิ์~⌟

— 白川 音羽 • ชิราคาวะ โอโตฮะ
— Y2 • 167 cm • ชมรมดนตรีญี่ปุ่น

🪽Doc : bio
🪽โค โรล เวิ่น 24/7
(ได้ฤกษ์มาลงปักหมุดสักทีค่ะ ดองไว้นาน ตอนนี้ว่างแล้ว!)

Art by Tuna Hezelcreamy

#OMTKss2_INK
#OMTKss2_Roleplay
[โรลปิด|เวลา17:36|บ้านร้างสักทีในโซนหมูบ้านไร่นา]
@reisetsuomtk.bsky.social

มาโกโตะกับโคอิจิที่อยู่ในชุดภารกิจได้หยุดฝีเท้าลง ก่อนจะตั้งใจฟังเสียงบางอย่าง เป็นเสียงโหยหวนในยามโพล้เพล้ พวกเขาค่อยๆเดินตามเสียงไป จนกระทั่งไปเจอกับบ้านหลังนึง

"เสียงมันมาจาก...บ้านหลังนี้?"

มาโกโตะและโคอิจิเดินก้าวเข้าไปในตัวบ้านที่เก่า
+

(ขอบคุณเช่นกันนะคะะะ น้องป่วนม่กก🤏✨✨)

(ตัดฉับๆๆตรงนี้เลยนะคะะะ✂️✂️✂️ ขอบคุณที่ให้มาเล่นด้วยนะคะะะ)

“ไว้เจอกัน”

เอ่ยคำลาสั้น ๆ ก่อนจะหมุนตัวเตรียมก้าวกลับไปยังห้องเรียนของตนเอง

แต่เพียงก้าวเท้ายังไม่ทันพ้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ปลายเท้าชะงักลงโดยไม่รู้ตัว

ซีกหน้าหันกลับไปมองตามเสียงนั้น

“ถ้าไม่ยุ่งจนเกินไปละนะ”

สายตาหันกลับมามองเธออีกครั้ง แววตานิ่งแต่ไม่แข็ง

“เธอจะไปแล้วไม่ใช่เหรอ ไปทำธุระของตัวเองเถอะ”

พูดจบก็ยกมือขึ้นโบกไล่เบาๆ ท่าทางเหมือนไม่ใส่ใจ

เอสหุบยิ้มลงแทบจะทันทีที่รู้ตัวว่ามุมปากของตนเองยกขึ้นโดยไม่ตั้งใจ สีหน้ากลับมาเรียบเฉยดังเดิม ดวงตาคมปรายมองปลายนิ้วของมิยะที่จิ้มมุมปากตัวเองเป็นตัวอย่าง ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ

เอสเบือนหน้าหนีเล็กน้อย ราวกับไม่อยากให้จับได้ว่าถูกแซวแล้วสะดุดใจ

“ยิ้มหรือไม่ยิ้ม มันก็ไม่ได้เกี่ยวกับความนิยมอะไรทั้งนั้นหรอก”
“…แล้วก็”

+

(แอ้ก-)

cr. โฮลลี่ ซามะะะ

#omtk_InAnotherLife

เคยได้ยินหรือเปล่า? เรื่องที่ว่าบุตรชายคนรองแห่งมิยาซากิคนก่อน ปลิดชีพบิดาของตนด้วยยาพิษ ฟังดูไม่สมศักดิ์ศรีเลยใช่ไหมเล่า?

จะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ นั่นก็ขึ้นอยู่กับผู้ฟังจะตัดสิน แม้กระทั่งบ่าวรับใช้ของตระกูลในยุคนี้ยังตั้งคำถาม หากแต่ก็มิอาจเอ่ยออกไป

บุตรคนโตเองก็หายสาบสูญ แต่ด้วยเหตุใดกันนะ? ร่องรอยที่หลงเหลือก็มิอาจสืบเสาะ ไร้เสียงลือเสียงเล่าอ้าง—

[ 犬の骨格 : คดีตามหาคนหาย… ]

รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1...

ระยะเวลาอีเว้นท์ :: 2 ก.พ. เวลา 14.00 น. - 15 ก.พ. เวลา 18.00 น.
ประกาศผลบทสรุป :: ภายในวันที่ 16 ก.พ.

#OMTKSS2_INK

(/จิ้ม-)

( ผปค.พึ่งว่ามาเทสๆเงาครับ TT 🙌❤️‍🔥 เซนเซย์หน้าใหม่มาแว้วว )

( นักเรียนวิชาเลือกสายต่อสู้คนไหนไม่ตั้งใจเรียนหรือมาสายระวังเจอเซนเซย์ดีดมะเง้กเอานะะ 💥 )

(ไม่อนุญาตให้เสกคืนได้ไม๊🥹✨🔥 ฮื้อว น่ารักก)