闇顧 留那 Y.2 | ⊂((・⊥・))⊃

#OMTKSS2_INK
⚠️ TW: บา/ดแผลเลือ.ดออก

วันที่ฝนสีชาดได้ร่วงโรย

‘ ชิ…ใกล้ได้กลับบ้านซะแล้วเชียว ’

‘ ไหนต้องไปซื้ออาหารแมวต่ออีก…จะมีร้านเปิดไหมนะ? ‘

( ฝากงานหลังจากที่ไม่ได้ลงสีมานานแสนนานค่า💖 )

"ไม่เป็นค่ะอาจารย์ พูดไม่เเรงเลยค่ะ"

"อืม...."

เธอนึกสักพักก่อนอาจารย์จะหันมากล่าวขอบคุณและชวนเธอกลับไปพักผ่อน

"อ้ะ ได้เลยค่า งั้นวันรุ่งขึ้นค่อยมาตามหากันต่อนะคะ!"

เธอยิ้มให้ก่อนจะรีบพาอาจารย์หลับที่พักด้วยท่าทางที่ความสุข

((ตัดจบได้เลยนะค้าบบ))

เธอยืนนิ่ง ทั้งรู้สึกดีใจที่โดนลูบหัว ทั้งตกใจกับการเสียชีวิตและคำตอบของอาจารย์ที่พูดออกมา

"ไม่ได้พบ....ในร่างครบ 32 หรอคะ.....หมายความว่าไงคะ?"

เมื่อถามจบ หางตาก็สะดุดกับกองกระดูกอยู่ด้านหลังอาจารย์

"โห.....ทำไมมันเยอะขนาดนี้หล่ะคะเนี่ย....''

"มันถามหนูว่า ขาของฉันอยู่ที่ไหน
หนูเลยตอบว่า ทางด่วนเมชิน
สักพักมันก็ถามอีกว่า ใครบอกคุณ
หนูดลยตอบว่า คาชิมะ เรโกะ..."

"แล้วจากนั้นเสียงก็ดงียบไป หนูเปิดประตูออกมาก็ไม่เห็นมันเลยค่ะ"

"มันคือใครคะ ทำไมต้องถามหาขามันด้วย"

เธอถามไปที่อาจารย์ด้วยความสงสัยสุดๆเพราะไม่เคยเหตุการณ์ที่มีใครมาถามหาขาตัวเองในห้องน้ำหรอก

ฝั่งรูนะ หลังจากที่เธอตอบไป สิ่งนั้นก็ได้ถามกลับมา

"ใครบอกเธอ?"

รูนะที่ได้ยินคำถามนี้จึงตอบกลับไป

"ค...คาชิมะ ร..เรโกะ เป็นคนบอกค่ะ"

"ไปหาที่นั่นซะ จะได้ไม่ต้องมาอยู่ในห้องน้ำนี้"

เมื่อรูนะทำธุระและพูดจบ สิ่งนั้นก็เงียบไป เธอเปิดประตูออกมาแต่กลับไม่เจออะไร จึงรีบวิ่งออกมาหาอาจารย์ทันที

"อาจารย์คะ อาจารย์ หนูเจอใครไม่รู้มาถามหาขาแล้วมันก็หายไปด้วย!!"

"ขอบคุณนะคะอาจารย์~"

เมื่อพูดจบ เธอก็รีบวิ่งออกไปเข้าห้องน้ำตามที่อาจารย์ชี้ไปทันที

ในระหว่างที่เธอกำลังใช้ห้องน้ำอยู่นั้นก็ได้ยินคำถามจากหน้าห้องน้ำ

"ไม่รู้.."

สิ่งนั้นถามซ้ำอีกครั้งจนเธอตะโกนออกมา

"จะไปรู้ไหมเล่า!!!! คงอยู่ทางด่วนเมชินละมั้งคะ!!!"

"รบกวนคนจะใช้ห้องน้ำเนี่ย"

"เสียงร้อง....รอยขูด..."

เธอยืนคิดก่อนจะหันไปถามอาจารย์

"นี่ อาจารย์คะ....หนูปวดท้องหน่ะค่ะ รบกวนอาจารย์สอบถามเรื่องข้อมูลกับชาวบ้านต่อก่อนได้ไหมคะ"

เธอพยายามมองหาห้องน้ำไปมา

เธอหันไปทางชาวบ้านที่มองมาทั้งสองคน เธอเลยยิ้มให้ก่อนเดินไปหาชาวบ้านตรงนั้น

"สวัสดีค่ะ พอดีพวกหนูจะมาหาข้อมูลเกี่ยวกับการหายตัวไปน่ะค่ะ พอจะทราบอะไร หรือเคยเห็นอะไรแปลกๆบ้างไหมคะ?"

เธอถามด้วยความสุภาพก่อนหันไปเรียกอาจารย์

"อาจารย์คะ มาทางนี้เร็วค่ะ มาหาข้อมูลจากชาวบ้านกันน"

"งั้นหรอคะ...ก็ได้ค่าอาจารย์"

เธอหันกลับไปทางกัปปะจีนแดงแล้วก้มลงไปพูดใกล้ๆด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและเบาบาง

"ครั้งนี้หนูปล่อยไปนะ แต่ถ้าแกยังทำอีก...."

"รอบหน้าที่เจอกัน...จะทำร้ายจนกว่าแกจะจ่ายค่าเสียหายที่ข่มขู่ให้กับชาวบ้านทั้งหมดเลย"

"เข้า ใจ ไหม คะ?"

เธอค่อยๆลุกขึ้นพร้อมกับเก็บถุงมือถ่วงน้ำหนักไปแล้ววิ่งไปหาอาจารย์ทันที

"งั้น เราไปสอบถามชาวบ้านในหมู่บ้านนี้กันต่อเถอะ!"

เมื่อเธอเห็นอีกฝ่ายล้มลง จึงรีบวิ่งไปหาเชือกจากข้างๆบ้านคนๆหนึ่งมามัดรอบตัวกัปปะจีนแดงนั่น

"เอาหล่ะ เท่านี้ก็หนีไปไหนไม่ได้แย้ว"

เธอหันไปหาอาจารย์ด้วยรอยยิ้ม

"อาจารย์คะ หนูว่าเรามาหาเบาะแสจากตัวเขาดีกว่าค่ะ!"

ระหว่างที่อาจารย์และ....กัปปะจีนแดงพูดอยู่นั้น รูนะก็ได้รีบเปลี่ยนจากถุงมือถ่วงน้ำหนักเป็นถุงมือพร้อมสู้ทันที

"ว้าย!!! หนูกลัวแล้วค่าาา!!!"

เธอแกล้งตะโกนว่ากลัวกัปปะนั้น เธอก็ได้ปาถุงมือข้างหนึ่งที่น้ำหนัก 5 Kg. พุ่งเข้าใส่กัปปะจีนแดงนั่นทันที

"ORA!!!!!!"

เธอยืนสังเกตไปเรื่อยๆ ก่อนจะหันมาตอบอาจารย์

"ก...กัปปะหรอคะอาจารย์"

เธอเอียงคอมองด้วยความสงสัย เพราะเธอไม่เคยเห็นโยไคประเภทนี้มาก่อน.....ถึงแม้นั่นจะไม่ใช่โยไคจริงๆก็เถอะ.....

"ร....เราควรห้ามเขาไหมคะ?"

"ได้เลยค่า!"

เธอเดินตามอาจารย์ฮิมิไปเรื่อยๆ เมื่อถึงหน้าเมือง เธอก็ได้ยืนชะงักทันที

"น.....นั่นโยไคประเภทไหนหรอคะ??"

เธอยืนนิ่งด้วยความสงสัย

"สบายใจได้เลยค่ะ ระดับรูนะแล้ว"

"ว่าแต่มันคือโยไครูปแบบไหนน้า ช่างเถอะชำระได้ก็พอแล้วหล่ะ!!"

รูนะลงไปสู้กับมันทันที เธอยังคงมองไปที่เท้ามันเหมือนเดิม ทำให้ง่ายต่อการโจมตีและการหลบของเธอเอง

เธอเริ่มปาไพ่ด้วยความแรงที่เพิ่มขึ้น จนเธอปราบได้สำเร็จ

"รู้งี้ใส่ถุงมือปกติดีกว่า...หนักมือชะมัดเลย"

เธอขึ้นมาหาอาจารย์แล้วชูสองนิ้วให้

"แฮร่ สำเร็จแล้วค่าอาจารย์ ปายกานต่อดีกว่า"

"มิโคชิ...อ๋อ..."

เธอยืนคิดชั่วครู่ก่อนจะเปิดกระเป๋าด้านข้าง ที่ในนั้นเต็มไปด้วยไพ่ที่มีพรชำระล้างอยู่

"งั้น......อาจารย์คะ ช่วยลดมือลงหน่อยได้ไหมคะ"

เธอหันไปจ้องมันอย่างไม่ละสายตา และเมื่อมันหันมาสบตาเธอ เธอก็เริ่มมองจากหัวลงถึงเท้าช้าๆ พร้อมกับตะโกนออกมาพร้อมกับปาไพ่ชำระล้างใส่ด้วยความเร็วทันที

"แกแพ้แล้วหล่ะ หนูเดากลอุบายของแกได้แล้ว!!"

ในระหว่างที่เธอเดินผ่านทุ่งนาด้วยความสุขที่ได้ลุยภารกิจครั้งแรกนั้นหางตาก็ได้เห็นร่างๆหนึ่ง ยืนอยู่กลางทุ่งนา ด้วยเซ้นส์ของตัวเอง เธอได้หยุดเดินแล้วเรียกอาจารย์ของเธอ

"อาจารย์ฮิมิคะ ดิฉันเจอบางอย่างทางขวามือค่ะ แต่รู้สึกไม่ค่อยดีเลยค่ะ"

เธอหันไปหาสิ่งๆนั้นตอนที่สิ่งนั้นหันไปทางอื่นอยู่

"หนูรู้สึกว่าไม่ควรสบตามันเลยค่ะ เราควรทำไงดีคะ?"

(รับทราบค่าา/กราบเท้า)

(อ้อ สะดวกค่าาา ย้ายได้เลยงับผมๆ✨✨)

"ได้เลยค่า!"

เธอเดินตามอาจารย์ฮิมิไปเรื่อยๆ เมื่อถึงหน้าเมือง เธอก็ได้ยืนชะงักทันที

"น.....นั่นโยไคประเภทไหนหรอคะ??"

เธอยืนนิ่งด้วยความสงสัย

"สบายใจได้เลยค่ะ ระดับรูนะแล้ว"

"ว่าแต่มันคือโยไครูปแบบไหนน้า ช่างเถอะชำระได้ก็พอแล้วหล่ะ!!"

รูนะลงไปสู้กับมันทันที เธอยังคงมองไปที่เท้ามันเหมือนเดิม ทำให้ง่ายต่อการโจมตีและการหลบของเธอเอง

เธอเริ่มปาไพ่ด้วยความแรงที่เพิ่มขึ้น จนเธอปราบได้สำเร็จ

"รู้งี้ใส่ถุงมือปกติดีกว่า...หนักมือชะมัดเลย"

เธอขึ้นมาหาอาจารย์แล้วชูสองนิ้วให้

"แฮร่ สำเร็จแล้วค่าอาจารย์ ปายกานต่อดีกว่า"

"มิโคชิ...อ๋อ..."

เธอยืนคิดชั่วครู่ก่อนจะเปิดกระเป๋าด้านข้าง ที่ในนั้นเต็มไปด้วยไพ่ที่มีพรชำระล้างอยู่

"งั้น......อาจารย์คะ ช่วยลดมือลงหน่อยได้ไหมคะ"

เธอหันไปจ้องมันอย่างไม่ละสายตา และเมื่อมันหันมาสบตาเธอ เธอก็เริ่มมองจากหัวลงถึงเท้าช้าๆ พร้อมกับตะโกนออกมาพร้อมกับปาไพ่ชำระล้างใส่ด้วยความเร็วทันที

"แกแพ้แล้วหล่ะ หนูเดากลอุบายของแกได้แล้ว!!"

ในระหว่างที่เธอเดินผ่านทุ่งนาด้วยความสุขที่ได้ลุยภารกิจครั้งแรกนั้นหางตาก็ได้เห็นร่างๆหนึ่ง ยืนอยู่กลางทุ่งนา ด้วยเซ้นส์ของตัวเอง เธอได้หยุดเดินแล้วเรียกอาจารย์ของเธอ

"อาจารย์ฮิมิคะ ดิฉันเจอบางอย่างทางขวามือค่ะ แต่รู้สึกไม่ค่อยดีเลยค่ะ"

เธอหันไปหาสิ่งๆนั้นตอนที่สิ่งนั้นหันไปทางอื่นอยู่

"หนูรู้สึกว่าไม่ควรสบตามันเลยค่ะ เราควรทำไงดีคะ?"
@toru-omtk.bsky.social

"กรี๊ดดด รุ่นพี่ริอันนนนน โหวตพี่แน่นอนค่าๆๆๆๆๆ"

Cr.Ai

#OMTKSS2_ปฐมนิเทศ
#OMTKSS2_พิธีกรรมชำระล้าง

[ โรลเปิด | แยกรูท | 7:30 ]

เจ้าของนัยน์ตาสีอเมทิสต์ทอดมองวิหคที่โบยบินเหนือผืนนภากว้าง ราวกับอิจฉาอิสรภาพชั่วขณะนึง ก่อนที่รถสีดำคันหรูหยุดจอดเงียบงันที่หน้าโรงเรียน

"ถึงแล้วค่ะคุณหนู" สาวรับใช้เอ่ยขึ้นพลางเปิดประตูรถให้

เธอก้าวลงจากรถสีดำหรู ก่อนจะหันมาทักทายคุณด้วยน้ำเสียงสุขุมที่เปี่ยมด้วยมารยาท

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ"

"พี่ริอันคะ!!!!!!! สวัสดีค่า!!!"

รูนะได้วิ่งมาหาพี่สาวที่คอยช่วยเหลือไว้ พร้อมกับควงไพ่ในมือไปด้วย
โดยกระเป๋าข้างซ้ายไว้เก็บไพ่ ส่วนอีกข้างเก็บทรัมเป็ต
เมื่อวื่งมาถึงอีกฝ่าย เธอก็ได้ก้มหัวให้ทันที

"หนูชื่อยามิโกะ รูนะ ฝากตัวด้วยนะคะ!!"

#OMTK_Kyudo

( สวัสดีครับ ขออนุญาตประชาสัมพันธ์อีกครั้งสำหรับชมรมคิวโด )

( วันนี้มีการเลือกประธานชมรมครับ ใครที่อยู่ชมรมคิวโดสามารถมาร่วมโหวตได้ ส่วนคนที่สนใจจะเข้าชมรม สามารถDMมาบอกกับผมโดยตรงได้เช่นกัน )

( ระยะเวลาโหวต ตั้งแต่ตอนนี้จนถึงวันที่ 9 เวลา 22:00 น. )

forms.gle/qPATVPaeiEMB...

( ช่วยรีโพสต์จะขอบคุณมากครับ! )

( คาดว่าเด็กๆหลายคนอาจจะไม่ได้เข้าดิสคอร์ดของคอมมู เลยยังไม่ทราบ )

( ในฐานะอาจารย์ที่ปรึกษาชมรมคิวโด ผมเลยมาตามหาเด็กๆเพื่อเอาลงทะเบียนชมรมครับ ใครที่ลงในประวัติว่าอยู่ชมรมคิวโดสามารถเมนชั่นเพื่อเอาชื่อเข้าทะเบียนได้เลย )

( ส่วนเด็กปี 1 รอโพสต์โปรโมทชมรมน้า แต่สามารถมาเมนชั่นก่อนได้ เดี๋ยวคุยสตอรี่เข้าชมรมกัน )

( ช่วยรีโพสต์จะยินดีมากครับ ! )

#OMTK_commuss2

"ฉันก็แค่หวังว่านาย/เธอจะฉลาดพอที่จะใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์มากกว่าจะมานั่งรบกวนชาวบ้าน"

"แต่สงสัยฉันคงจะคาดหวังมากไป"

-------------------------------------------------

寒月 亮平 l Kangetsu Ryōhei l Y.2
doc: shorturl.at/U94Hx

-------------------------------------------------

DM for Co always open!

(

ลูกมูสามารถเริ่มโรลเพลย์และแอคทีฟได้ตั้งแต่วันนี้เลยนะครับ

#OMTKSS2_Roleplay

)