ซือฮั่น ( แอคทีฟยามรัตติกาล )

( โอมายกยากยด มายกงจู่ )

ราวกับเธอจะทำอะไรบางอย่างมือซ้ายชูเอื้อมเข้าหาอีกฝ่ายจนสุดแขน ทว่าความเป็นจริงแล้วสิ่งที่เธอทำนั่นแค่การใช้มือเป็นจุดล่อสายตาเท่านั้น เพราะในขณะเดียวกัน

มือขวาของเธอกำตัวดาบไว้แน่นก่อนจะง้างไปด้านหลังจนสุดแขนและออกแรงแทงตัวดาบอัดไปที่กลางอกของ คู่ฝึกด้วยความเร็วและความแม่นยำสูง

" จริงๆฉันน่ะ ไม่ได้เก่งแค่การใช้หมัดหรอกนะ วังหลัง ! "

" เจ้าก็เช่นกัน "

เธอถือดาบเคนโด้ในมือเพียงข้างเดียว ก่อนจะค่อยๆเดินเข้ามาประจัญหน้าโดยเว้นระยะห่างไว้เพียง 5 เมตร นัยน์ตาสีชาดจับจ้องท่าทางและสีหน้า

เมื่อเธอเดินเข้ามาพร้อมกับประเมินแล้วว่าอีกคนอยู่ในสถานะที่พร้อมในการซ้อมครานั้นเธอออกตัววิ่งตรงเข้าใส่ จนระยะห่างทั้งสองเหลือเพียงแค่ 2 เมตรด้วยความเร็วสูง

ก่อนที่เธอจะยกมือซ้ายชูออกมาด้านหน้าด้วยความไว ++

( /ยกมือ ท ทันไหมครับ? )

#OMTKSS2_Roleplay
|แยกรูท|+ได้||โกงเวลา17:00|สวนสาธารณะ

ระหว่างที่คุณมาออกกำลังกายวิ่งตอนเย็น คุณเหนื่อยล้าเล็กน้อยจึงทำให้หยุดยืนหอบอยู่พักใหญ่จนมีเสียงทักทายมาจากด้านข้าง

“ วิ๋งต่อม้ายไหวหรอคะ”

เธอช้อยมองพร้อมยิ้มให้ ติดนิสัยมาจากที่อยู่เดิม จึงชอบทักทายเป็นตามปกติ

" โห๊ อาจหาญดีนิ วังหลัง "

ซือฮั่น เอ่ยออกมาด้วยท่าทางที่ดู สะดีดสะดิ่งเธอเลิกเท้ากำแพงก่อนจะค่อยๆเดินไปหยิบดาบเคนโดนภายในโรงยิมมา

และก็โยนให้บุรุษตรงหน้าไป และเธอก็ยกยิ้มออกมา

" ไม่ออมมือ! "

( .แปะ )

ราวกับการโดนเหล็กฟาดที่ขาอย่างจัง การกระทำทั้งหมดเกิดขึ้นด้วยความรวดเร็วราวกับสายน้ำไหลเชี่ยว

" ทำให้เราสนุกอีกสิ ! "

" โฮโจ ! "

ซือฮั่น นั้นแม้เธอจะดูเป็นคนใช้กำลังมากกว่าสมอง แต่ที่จริงเธอนั้นฉลาดและสุขุม ทว่าด้วยการฝึกแบบเคียวคุชินทำให้ เธอนั้นเลือกที่จะรับการโจมตีและสวนไปเพราะร่างกายที่ขัดเกลาจนราวกับตัวเธอเป็น

โคตรกอริลล่าเพศเมีย

อัดไปที่ใบหน้าของ โฮโจ ในทันใด ด้วยลักษณะของการต่อยทว่าเปลี่ยนจากหมัดเป็นการ ใช้ฝ่ามือที่งอนิ้วเข้ากระแทกอัดใบหน้าตรงๆด้วยความรุณแรง ที่ราวกับการโดนกำปั้นซัดใส่เต็มแรง ! พร้อมๆกับมือขวาของเธอก็ปล่อยแขนของ โฮโจ ปล่อยให้ร่างของอีกฝ่าย กระเด็นออกไปตามแรงแขน

ทว่ามันไม่จบแค่นั้นน่ะสิ ! เธอปิดการโจมตีด้วยการเหวี่ยงลำแข้งซ้ายเตะไปที่ข้อพับขาขวาของอีกฝ่าย

++

หมับ !

ทันทีที่ โฮโจ เหวี่ยงตัวอัดศอกกระแทกเข้าที่ท้องของ ซือฮั่น ไม่มีจังหวะที่อีกฝ่ายได้ขยับตัว มือขวาของเธอเคลื่อนมาคว้าท่อนแขนที่โจมตีเข้ามาทันใด ปิดโอกาสในการถอยหลบไปทันใด

ซือฮั่น รับการโจมตีนั้นไว้ได้ และด้วยฐานที่มั่นคงและร่างกายที่ทนทาน ทำให้การโจมตีของ โฮโจ ไม่ทำให้เธอขยับตัวแม้แต่น้อย

" รุณแรงดีนะ ! "

เธอเอ่ยออกมาขณะเดียวกันเธอออกแรงเหวี่ยงฝ่ามือซ้ายกระแทก !
+

ร่างกำยำอยู่ในท่าที่ขาทั้งสองย่ำลงพื้นดินเต็มฝ่าเท้าโดยขวานำ และซ้ายตามเป็นฐานร่างกายที่มั่นคง ผนวกกับความทนทานที่สูงลิ่วของ ซือฮั่น อยู่แล้วทำให้ในจังหวะที่ โฮโจ หมุนตัว

ซือฮั่น ก็ไม่ได้ยืนเฉยกลับกันเธอก็ขยับตัวตาม การหมุนตัวพร้อมเหวี่ยงศอกนั้นทำให้เธอมองออกว่า ตัวของอีกฝ่ายจะทำอะไรต่อ ซือฮั่น เพียงแค่การขยับตัวพร้อมๆกัน หันลำตัวและหน้าท้องเข้ารับศอกโดยการยืดหน้าท้องเกร็งรับมันตรงๆ

++

โฮโจ ออกแรงหมุนตัวทันทีหลังจากการโจมตีก่อนหน้าเกิดขึ้น พร้อมทั้งการตวัดแขนเหวี่ยงศอกสุดอันตรายกระแทกอัดเข้าไปที่ ชายโครงขวาของเธออย่างรุณแรง

ปัก !

ทว่าเสียงที่ดังขึ้นมันไม่ใช้เสียงของศอกที่ปักกระแทกลงไปที่ชายโครง จน ซือฮั่น จุกแต่หากมองดูดีๆ จุดที่กระแทกไม่ใช่จุดที่อีกฝ่ายคาดไว้

ภาพจะเผยให้เห็นศอกคมที่กระแทกอัดกลางหน้าท้องหนาของ ซือฮั่น แทน

++

หากเป็นพวกมือใหม่ก็คงจะโดนไปในที่สุดทว่า ซือฮั่น คือไทเฮาเชียวนะ ! เธอตอบโต้ด้วยการใช้มือซ้ายที่ตั้งไว้ด้านในและข้างลำตัวอยู่แล้วขยับท่อนแขนเคลื่อนตามสันมือของอีกฝ่าย

ท่อนแขนล่ำเคลื่อนเข้ามาใช้มันกัน สันมือของ โฮโจ เคลื่อนมาปะทะที่ท่อนแขน ซือฮั่น แทน

แต่เป้าหมายจริงๆของอีกฝ่าย นั่นไม่ใช่การโจมตีแต่แรกอยู่แล้วเพราะมันเป็นเหมือนการโจมตีหลอก เพราะในคราต่อมานั้น

++

สายตาที่จับหญิงสาวตรงหน้าโดยไม่ละแม้แต่น้อย การเคลื่อนไหวที่รวดเร็วและเรียบง่ายพร้อมๆกับร่างของ โฮโจ ที่เคลื่อนกายพุ่งเข้ามาจากข้างลำตัวโดยอาศัยมุมอับสายตา

ด้วยความไวสูงพร้อมๆกับการออกมือตวัดสันมือ ฟาดใส่ที่บริเวณจุดใต้รักแร้ของเธอ ซือฮั่น ตอบสนองฉับพลัน ไม่ใช่แค่อีกฝ่าย ที่มองเธอทุกการกระทำ ซือฮั่น ก็จับจ้อง โฮโจ ไว้ตลอด

จุดอับสายตาโจมตีเฉียงขึ้นจากจุดที่กันได้ยาก

++

" ก็ในเมื่อเจ้าต้องการขนาดนั้น ไทเฮาก็ต้องทำเพื่อปุถุชนสิ ! "

หลังจากการโจมตีของเธอสำเร็จไป ซือฮั่น พลันชักหมัดกลับทันควันพร้อมๆกับการเปลี่ยนมายืนด้วยปลายเท้า เธอชักแขนซ้ายมาพร้อมแขนขวาที่ยกขึ้นตั้งเป็นท่าของการชูหมัดทั้งสองข้างขึ้นมาด้านหน้า แขนขวานำแขนซ้ายตั้งไว้ข้างลำตัวด้านซ้าย โดยที่นัยน์ตาสีชาด ยังคงจับจ้องร่างหญิงสาวตรงหน้าไว้ตลอด

" ไม่ตายเร็วหรอกหากแข็งแกร่งพอ "

++

" เข้ามาเลยพวกรากดิน! เราจะสยบแกเอง "

เธอเดินออกมาจากร้านค้าก่อนจะเผยให้เห็นว่าแขนและขาถูกชุ่มด้วยน้ำยาล้างจาน และมือขวาถือถุงพลาสติกที่เต็มไปด้วยน้ำมันและมือซ้ายถือถัง ? น้ำแข็งที่ด้านในเหมือนจะใส่อะไรบางอย่างอยู่

ยืนท้าทาย อุเมียวโบจากด้านหลังด้วยรอยยิ้มที่เต็มใบหน้า

เธอมีแผนอะไรกันแน่นะ ?

เธอรีบวิ่งกรูเข้าร้านค้าปลาร้านนึงที่ห่างจาก โยไค ประมาณ 7 เมตร ครานั้นเธอหยิบน้ำยาล้างจานออกมาขวดนึง ก่อนจะนำมันมาทางทั่วทั้งแขนขาทั้งสองข้างของเธอจนมันชุ่มไปหมด พร้อมๆกับนำถุงมือยางมาสวมเอาไว้

คุณสมบัติทำให้มันลื่นเพราะงั้นมันเลยเป็นเหมือนเกราะที่คอยกันไม่ให้เธอโดนคว้าได้แบบง่ายๆ

พร้อมๆกันมือที่สวมถุงมือยางก็คว้ากองขวดน้ำมันมาใส่ไว้ในถุงพลาสติกและถือในมือขวา

++

" ไม่มัปัญหา ! เราทำได้อยู่แล้วล่ะ "

เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ พร้อมกับยกนิ้วโป้งให้แด่ตัวของผู้เป็นอาจารย์ ขณะเดียวกันวิถีที่เธอจะทำให้น้ำมันชโลมตัว โยไคผุดขึ้นเต็มหัวทว่าอย่างแรกเธอต้องสร้างข้อได้เปรียบก่อน

ด้านพละกำลังนั้นตัวเธอด้อยกว่าอยู่แล้วทว่า ข้อได้เปรียบอย่างนึงคือเทคนิคและสติปัญญาดังนั้นเธอจึงใช้มันเป็นประโยชน์

" แค่ทำให้ชุ่มก็พอสินะ! "

++

#OMTKSS2_Roleplay

[ โรลเปิด | ต่อสู้ |โกงเวลา ]

ณ ช่วงเวลายามเย็น 18:00 ของวันปกติวันนึง ภายในโรงฝึก ตัวของ ' คุณ ' ได้เข้ามาที่นี้ด้วยสาเหตุบางอย่างฝึก รึออะไรก็จาม คุณเจอหญิงสาวร่างกำยำยืนเท้ากำแพงอยู่ เธอยกยิ้มมาให้คุฯก่อนจะเอ่ยทัก

" เฮ้ ! สนใจมาซ้อมยุทธกันหน่อยไหม ? "

ซือฮั่น ไทเฮา นั่นแหละชวนคุณมาตุ๊ยตุ๊บด้วย

++ ได้นะคร้าบ

#OMTKSS2_Roleplay

[ โรลเปิด | ต่อสู้ |โกงเวลา ]

ณ ช่วงเวลายามเย็น 18:00 ของวันปกติวันนึง ภายในโรงฝึก ตัวของ ' คุณ ' ได้เข้ามาที่นี้ด้วยสาเหตุบางอย่างฝึก รึออะไรก็จาม คุณเจอหญิงสาวร่างกำยำยืนเท้ากำแพงอยู่ เธอยกยิ้มมาให้คุฯก่อนจะเอ่ยทัก

" เฮ้ ! สนใจมาซ้อมยุทธกันหน่อยไหม ? "

ซือฮั่น ไทเฮา นั่นแหละชวนคุณมาตุ๊ยตุ๊บด้วย

++ ได้นะคร้าบ

ขณะเดียวกันนั้นเธอก็เคลื่อนกายเข้ามาแนบชิดกับ โฮโจ หน้าอกของเธอเคลื่อนแอบกับร่างของหญิงสาวตรงหน้า

" ตกลงไหม ? "

ทว่าทันทีที่เธอเอ่ยจบ ชั่วพริบตานั้นเอง ซือฮั่น ขยับมือขวาเคลื่อนมาผลักร่างของ โฮโจ ให้ไถลออกจากระยะประชิดของเธอ คราเดียวกันนั้นเอง เธอยกมือซ้ายขึ้นง้างกำปั้นซ้ายจนสุดแขน

" ฮึบ ! "

เธอหวดกำปั้นซ้ายอัดเข้าที่ลิ้นปี้ของอีกฝ่าย แบบเต็มแรงพร้อมรอยยิ้มที่เผยออกมา

ระยะห่างที่ปลอดภัยของทั้งสองถูกทลายลง ในตอนนี้มันขึ้นอยู่กับว่าใครจะลงมือก่อน ครานั้นเองเธอก็เลือกที่จะเชิดหน้ากลับมาพร้อมๆกับการ ก้าวเท้าเดินเข้ามาประชิดกว่าเดิม

จากตอนแรกอาจจะเป็นแค่การเดินเข้ามาใกล้แต่ ซือฮั่น เลือกที่จะเข้าใกล้ไปกว่าเดิมอีก เพื่อบ่งบอกให้ดรุณีตรงหน้าให้รู้ว่าใครเจ๋ง

" จะว่าไปแล้ว ? ถ้าใครแพ้จะมีบทลงโทษดีไหม ? "

++

ร่างของ จักพรรดินีสาวจ้องมองไปที่อิสตรีผมเงินด้านหน้า ด้วยนัยน์ตาสีชาดที่หรี่ลงเล็กน้อย เธอเผยรอยยิ้มมุมปากออกมาแบบเห็นได้ชัด ราวกับว่าในตอนนี้เธอกำลังเริ่มสนุกกับสถานการณ์ตรงหน้า

" ข้าว่าไม่หรอก. . "

เธอเอ่ยออกมาขณะเดียวกัน เธอก็ค่อยๆโง้มตัวมาด้านหน้า เคลื่อนหน้าเนียนเข้ามาใลก้กับหญิงสาวที่ขยับเข้ามาใกล้ๆ

" คิดดีแล้วหรอที่ขยับเข้ามาในระยะใกล้กับข้า ? "

++

#OMTKSS2_Coop

(ทางโคสะคุงไม่มีใบโคค่ะ แต่สามารถเนียนรู้จักพี่ปี 3 โหลดพลังงานต่ำคนนี้ได้เลย หรือว่าถ้าอยากโคเพิ่มเติมก็สามารถทักเดมได้เลยนะคะ💞✨✨)

#OMTKSS2_Coop

(มาช้า แต่มานะ😭😭 ตลาดวายหมดรึยังคะ)

(น้องซัทจังมีปัญหาเรื่องการเข้าสังคมมาเก็บไปเลี้ยงได้ค่ะ น้องเพิ่งเคยออกมาใช้ชีวิต(?))

" ตอนนี้เซ็นเซย์พอจะคิดอะไรออกรึไม่ ? "

ทันทีที่เธอไถลออกมาได้ เธอก็รีบลุกขึ้นมายืนข้างๆตัวของอาจารย์ โดยที่ไม่ลืมที่จะใช้มือตบๆเพื่อดับไฟที่ลุกโชนบนเสื้อของเธอเอาไว้ด้วย

" อย่างที่พูด เกล็ดของมันหนามาก และร่างกายกับปากของมันก็อันตรายจนประมาทไม่ได้ "

" แต่เราว่าหากเป็นพวกไฟฟ้ารึอะไรกระแทกมันแรงๆ น่าจะโจมตีเข้า "

" ไม่ก็จังหวะที่มันอ้าปากกว้างเราว่า มันน่าจะตีปากมัน "

" ขอบคุณมาก เซนเซย์! "

ในจังหวะที่เธอพยายามตะเกียดตะกายในการลุกขึ้นนั้นมันไม่ทัน โยไคนั้นปัดถังน้ำออกก่อนมันจะอ้าปากเตรียมงับเธอ บริเวณเสื้อของเธอก็เกิดไฟลุกขึ้น เหมือนมันจะช่วยทำให้ปลาไม่กล้ากัดรึไง แต่น่าจะทำให้มันชะงักจน ซือฮั่น ยกขาขวายันที่หน้าท้องและใช้หน้าท้องของมันเป็นฐานในการ ถีบให้ร่างของเธอไถลพื้นออกจากระยะของมันไปได้

" เราขอโทษที่บู่มบ่ามไป "

++

เดิมทีหลังจากเอาถังครอบหัวไปเธอก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ นั่นทำให้เธอจะมองเห็นทุกการเคลื่อนไหวของ โยไค แบบไม่พลาดซักนิดเดียว ทว่าเธอนั้นพลาดไปจุดนึง นั้นคือสัญชาติญาณของมัน แม้จะถูกถังครอบหัว มันได้ขยับมือมาคว้าขาเธอ

ซือฮั่นตอบสนองฉับพลัน เธอรีบยกขาทั้งสองกระโดดขึ้นแต่ด้วยความต่างของพละกำลัง เธอจึงถูกแขนเกี่ยวล้มแทนการโดนจับทุ่ม

ร่างไทเฮาเอนตัวล้มลงไปนอนที่พื้นทันใด

++

| ฟึบ ! ตึงง! |

ซือฮั่น หลังจากที่การกระทำของเธอสำเร็จ เจ้าโยไคโดนถังน้ำแข็งสวมหัวจนถูกปิดกั้นการมองเห็นไป เธอนั้นถึงจะบู่มบ่ามแต่ก็ไม่ได้เข้าไปแบบไม่ได้คิดหน้าคิดหลัง ทั้งตั้งแต่การเข้าจู่โจมไปจนถึงการโจมตีเสร็จเธอนั้นคิดไว้ตลอด ทั้งการโยนปลาแซลม่อนใส่เพื่อทำให้เข้าถึงตัวได้ง่ายที่สุด ไปจนถึงการเลือกที่จะเอาถังครอบหัวแทนที่จะโจมตี เป็นเพราะเธอพร้อมที่จะถอยหลบ

++

ในขณะที่หญิงสาวร่างกำยำกำลังเดินไปซักที่ ทว่าจู่ๆเธอกลับได้ยินเสียงทักที่คุ้นเคยดังขึ้น ก่อนจะค่อยๆกันหน้าไปมองช้าๆ

" หนีห่าวนะ ! โฮโจจัง ! "

เธอเอ่ยออกมาด้วบน้ำเสียงกะปรี้กะเปร่าก่อนจะสะดุดกับประโยคต่อไป เธอเผยรอยยิ้มมุมปากออกมา

" ถ้าเจ้า— เธอ! ไม่กลัวโดนไทเฮาคนนี้อัด "

" ก็ไปโลด ! "