มงอีสฟรี

ง่วงนอนจนปวดกระบอกตาอ่ะ แต่หลับไม่ลง แล้ววันนี้ว่าจะปรับเวลานอน นอนน้อยๆ แล้วตื่นเช้า แผนพังหมดแล้วค่า

กล่อมตัวเองนานมากกว่าจะหลับ พอหลับได้หนึ่งชั่วโมง ดันตื่นเพราะปวดท้อง ต้องกลับมากล่อมนอนใหม่ แค้นใจว่ะ เกลียดการเป็นเมนส์ที่สุดในโลก

พักหลังๆ สมาธิสั้นและติด multi tasking มาก ตอนมือทำต้องมีอะไรให้ตาดู หูฟัง เสมอ จนล่าสุดจับตัวเองได้ว่ากำลังจะกดเปิดเพลงฟังคลอระหว่างฟัง podcast คือแบบ ถ้าหนึ่งหูยังต้องฟังสองอย่างมันจะเกินไปแล้วอ่ะ กุรีบปิดเลย กลัวโตไปแล้วสมองตายนั่งน้ำลายยืด

ถ้าเป็นคนชอบทำงานในโลกทุนนิยมชีวิตก็คงจะดีนะ เสียดายที่ไม่ชอบ

อยากเกษียณละ เหนื่อย 55555

จากนี้เวลาขับรถต้องบรีฟคนบอกทางให้บอกเป็น East West ละป่ะ ใครจะยอมใช้กับฉันไหม 555555

คิดว่าการจำเป็นภาพมีส่วนสำคัญมากอ่ะ เหมือนของ E W มันจะแวบภาพแผนที่สมบัติขึ้นมา ซึ่งซ้ายขวามันไม่ได้ให้ภาพอะไรแบบนั้น เหมือนเป็นคอนเซปต์แอปสแตรกที่ไม่มีรูปธรรม ก็เลยสับสน

ในขณะเดียวกันก็ต้องเป็น E W ด้วยนะ ถ้าพูดว่าตะวันออก ตะวันตก ก็งงอยู่ดี สมองจำภาพได้จำกัดหรอวะ 555555

อยู่ๆ ก็ค้นพบว่าตัวเองแยก West, East ได้ในแวบเดียว ไม่มีปัญหาเหมือนตอนแยกซ้ายขวา เชี้ย

เหมือนพออยู่กับคนอื่นสมองมันรันตลอดเวลาว่าต้องแครี่สถานการณ์ให้ราบรื่นเรียบร้อย ไม่มีจังหวะได้ reflect กับสภาวะความรู้สึกตัวเอง พอตอนนี้มานั่งเงียบๆ ถึงค่อยแบบ เออ แม่งจะหมดแรง ได้กลับบ้านซะทีวะ

ได้มานั่งคนเดียวเพิ่งรู้ตัวว่าเหนื่อย 555555

วิธีแก้ปวดคอบ่าไหล่ที่เขาสอนมา
(ตามอาการของเราเอง..ได้ผลกะคนอื่นไหมไม่รู้)

แต่คือจะทำไงให้ทุกคนอ่านออก(555)
1.นั่งแล้วด้านหลังควรแนบกำแพงสนิท ให้ขดท้องช่วงล่างนิดเดียว มันจะแนบกำแพงได้
2.ยกแขนตั้งฉาก
3. หายใจเข้าก่อน ให้หายใจให้รู้สึกว่าเข้าไปที่ท้อง มันจะทำให้หลังแนบกำแพงได้
4.ตอนหายใจออกให้ออกแรงดันศอกไปด้านนอก

ทำซ้ำๆสามสี่รอบ หรือค่อยๆหายใจ ค่อยๆทำไป

เรื่องมันทับกันเป็นชั้นๆ หลายมิติมากมายจากหลายบุคคล ยำรวมมิตร แซบนัว ฉีดยาให้หนูตายไปเถอะหมอ

ยิ่งรู้ว่าต้องนอนยิ่งนอนไม่ได้ จะทำอะไรให้สงบลงก็หาไม่เจอ เหมือนหัวกำลัง sprint ตลอดเวลา คิดกังวลทั้งอดีตและอนาคต แล้วมันใช่เวลาไหมอ่ะ น่าโมโห อยากกรี๊ดอัดหมอน

ไม่สามารถสั่งจิตให้แฮปปี้กับการไปเที่ยวได้ แล้วมันน่าเสียดายอ่ะ อยากจะใช้ทรัพยากรที่เสียไปให้คุ้มค่า แต่ต้องมานั่งวิตกกับปัญหาเละเทะที่บางอย่างก็ไม่ควรเป็นเรื่องของฉันด้วยซ้ำ นี่ พาลและ โมโหๆๆ หงุดหงิดๆๆ

เป็นคนที่ทำอะไรได้ไม่ดีเลยภายใต้ความกดดัน เหมือนพลาดเรื่องนี้แล้วพอวิตกก็ทำให้ไปพลาดเรื่องนั้นอีก เละเทะไปหมด ยึดติดกับอดีตจนอุ้มปัจจุบันไม่รอด นอยว่ะ

ค้นตู้เสื้อผ้าจนภูมิแพ้ขึ้นตั้งแต่เมื่อคืน ตื่นมายังคันตาคัดจมูกอยู่เลย ฝุ่นพันปีหรอ ตาตอนนี้เหมือนคนเสพยา

และยังเก็บของไม่เสร็จ ไม่พร้อมอะไรทั้งนั้น

และดิฉันที่ตั้งใจจะนอนไว รู้ตัวอีกทีตี 4.45

กุไม่อยากเป็นเด็กนอกลืมกำพืด กรี๊ดๆๆๆๆ

แต่ใจนึงก็สงสัยในการตัดสินใจของเพื่อน คือประโยคที่ทริกเกอร์ก็แค่พูดว่า "แต่ในท้ายที่สุดแล้วก็ไม่รู้จะเป็นยังไงเหมือนกัน" มันก็ไทยป่ะ ไม่เข้าใจ

ไปเจอเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนานแล้วอยู่ๆ เพื่อนทักว่า ทำไมพูดไทยเหมือนแปลมาจากภาษาอังกฤษ ฉันชะงักแบบ ไม่รู้ตัวเลย แต่หลังจากนั้นคือระแวงละ จะพิมพ์อีเมลติดต่อใครรู้สึกต้องเช็คสำนวนซ้ำ กลัวพูดไม่รู้เรื่อง

ฉันถึงได้เชื่อในคอนเซปต์ inner power rank ไง มันเมคเซนส์มาก เพราะคนที่ไม่เข้าใจ มันก็จะไม่เข้าใจจริงๆ อ่ะ

เรื่องความหนักหนาของเสกลเงินสำหรับแต่ละคนก็ยังทำให้เซอร์ไพรส์ได้ถึงทุกวันนี้

เพิ่งได้ว่างเล่นเกมทั้งวันวันแรก ก็เล่นทั้งวันจริงๆ เล่นจนคอเดี้ยง ตอนนี้มานอนไมเกรนขึ้นอยู่ ช้ำใจกับความชรา

Key Animation: ???
Anime: Cat Soup (ねこぢる草) (2001)

www.sakugabooru.com/post/show/23...

ใจนึงก็อยากให้มันกลับไป "ปกติ" ไวๆ แต่อีกใจก็คิดว่า หรือก็ควรปรับโหมดนี้ให้เป็นความปกติ? แทนที่จะรีบผลักทุกอย่างออกจากตัว ก็เรียนรู้จะอยู่กับมัน จะได้เติบโตไปเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่ง

อยู่ๆ ช่วงนี้ก็กลับมา anxious อย่างมาก น่าจะเพราะมีงานเอกสารต้องจัดการเยอะ อดจะย้ำคิดย้ำทำไม่ได้จริงๆ

Should I be concerned? Lol

มีเพื่อนห่างๆ อยู่คนนึง อยู่ๆ หายไปนานเลย หลายปีไม่ได้ข่าวคราว จนเมื่อกี้อยู่ๆ เพื่อนกลับมาอัพเดทโซเชียลเรื่องไปเข้าลัทธิธรรมกาย...

She's given an impossible task that she's bound to fail at and bound to feel shame over it.